اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

گشت و گذاری در فیسبوک و تلگرام، پاسخ به چند پرسش: توفان الکترونیکی شماره 147 مهرماه 1397 نشریه الکترونیکی حزب کارایران

گشت و گذاری در فیسبوک وتلگرام، پاسخ به چند پرسش

توفان الکترونیکی شماره 147 مهرماه 1397 نشریه الکترونیکی حزب کارایران
http://www.toufan.og

عکس ‏‎Toufan HezbeKar‎‏

پرسش: دوستان توفانی شما سال‌هاست به حزب «کمونیست کارگری» یورش می‌برید و آنها را عامل امپریالیسم و صهیونیسم معرفی می‌کنید. آیا سندی دارید که نشان دهید این حزب از تجاوز به افغانستان دفاع کرده باشد؟ نظر حزب شما در مورد افغانستان چیست و امروز چه باید بکند و راه حل شما چیست؟

پاسخ: «حزب کمونیست کارگری» به رهبری منصور حکمت، از تجاوز به افغانستان دفاع کرد و سرنگونی طالبان به دست ناتو را مثبت ارزیابی نمود. تمام احزاب واقعی کمونیستی جهان و نیروهای ضدجنگ مخالفت خود را با بمباران و اشغال افغانستان اعلام داشتند و آنرا محکوم کردند. برای اینکه بی‌سند سخن نه‌گفته باشیم، به گفته رهبر این حزب، منصور حکمت، توجه فرمائید:

«در قبال نفس حمله آمریكا به افغانستان چه می‌توان گفت. آیا «دستها از افغانستان كوتاه!» یك موضع اصولی و پیشرو است؟ مردم افغانستان و اپوزیسیون آن جز این به شما خواهند گفت….سرنگونی طالبان توسط ارتش‌های خارجی به خودی خود محكوم نیست…..آنچه كه در سطح نظری و سیاسی می‌تواند جنبش بالقوه مردم پیشرو جهان را به بیراهه بكشاند، بنظر من موضع پاسیفیستی و تلاش عبث لیبرالی برای حفظ وضع موجود (صرف ممانعت از حمله آمریكا به افغانستان) و یا برگرداندن اوضاع به وضع موجود سابق (قبل از 11 سپتامبر) است.»

می‌بینید این حزب آشکارا از این تجاوز استعماری دفاع نمود و در مقابل حزب ما و نیروهای مترقی و ضدجنگ، که با شعار «محکوم باد تجاوز نظامی به افغانستان» و«حق تعییین سرنوشت به دست خود مردم افغانستان» در «قالب دست‌ها از افغانستان کوتاه باد!» به میدان آمده بودند، ایستاد وآنها را همدست طالبان نامید!

حزب ما، که شناخت صحیحی از ماهیت امپریالیسم و منطقه دارد، همواره تأکید کرده است که در هر مرحله‌ای باید شعار مشخص و قابل فهم و منطقی طرح نمود و تضادهای جاری و حاکم در جامعه را درست تشخیص داد. تاکتیک ممانعت از تجاوز به افغانستان در آستانه بمباران و اشغال آن با شعار محوری «دست‌ها از افغانستان کوتاه و محکوم باد حمله نظامی به افغانستان»، سیاست خردمندانه و درستی بود. اما پس از اشغال افغانستان، توسط نیروهای امپریالیستی، عمده‌ترین شعار سیاسی، «خروج بی‌قید و شرط تمامی نیروهای خارجی از خاک افغانستان است». زیرا حل سایر تضادها در گروی حل این تضاد عمده است. برای خلع سلاح‌کردن طالبان و سایر نیروهای ارتجاعی و بیرون‌کشیدن مردم از زیر چترشان، باید با مبارزه‌ای فداکارانه و توده‌ای و مسلحانه و همه اشکال مبارزاتی مردم را بسیج کرد و رهبری جنبش ملی را در دست گرفت. نیروهایی که خشت خانه را از آغاز کج گذاشتند و از تجاوز به افغانستان دفاع کردند، امروز با شعار خروج تمامی نیروهای امپریالیستی از خاک کشور مخالف‌اند و در عمل خواهان حضور و ادامه نیروهای خارجی در افغانستان هستند و از استعمار دفاع می‌کنند. تا زمانی که نیروهای متجاوز در خاک افغانستان حضور دارند، حل مسئله ملی عمده‌ترین مبرم‌ترین موضوع برای خلق افغانستان است. امروز افغانستان در مرحله انقلاب ملی و دمکراتیک قرار دارد و اگر این امر تحت رهبری مارکسیست – لنینیست‌ها و حزب طبقه کارگر صورت گیرد، انقلاب دمکراتیک نوین به پیروزی خواهد رسید و سپس شرایط گذار به سوسیالیسم فراهم خواهد شد.

عکس ‏‎Toufan HezbeKar‎‏

پرسش و پاسخ در شبکه تلگرام

پرسش: دوستان عزیز، شما درباره سوریه زیاده‌روی کرده‌اید. به نظر من دولت سوریه مزدور امپریالیست است و قابل دفاع نمی‌باشد و دولت ایران هم یک دولت امپریالیستی است. دعوای ایران و آمریکا هم یک جنگ زرگری است و ربطی به ما ندارد.

پاسخ: دوست عزیز، «مزدور»‌خواندن رژیم سوریه و «امپریالیست» خواندن رژیم ایران، بی اساس است و شما را در قبال تحولات پُر تنش منطقه و یکه‌تازی امپریالیسم آمریکا خلع سلاح می‌کند و در کنار هارترین جناح‌های امپریالیستی و نیروهای متحد آنها، نظیر عربستان، قطر، عمان و اردن … قرار می‌دهد. ما برای درک بهتر از مفاهیم و پاسخ به پرسش‌تان به ماهیت جنگ و تاکتیک و برخورد به نزاعی که در منطقه درگرفته است، مختصراً اشاره می‌کنیم به این امید که مفید واقع شود.

اگر به‌پذیریم که تجاوز آمریکا به عراق، افغانستان، لیبی و سوریه و تحریم‌های اقتصادی ایران و موضوع بمب اتمی موهومی ایران فقط در کادر «دکترین خاورمیانه نوین» آمریکا، که به چنگ‌گرفتن بزرگ‌ترین گلوگاه انرژی گازی و فسیلی جهان است، قابل تبیین است، آنوقت چنین جنگی که می‌خواهد بار بحران اقتصادی آمریکا را حل کند، حتما با ویران‌سازی و سرنگونی رژیم‌های نافرمان و «یاغی و حرف‌نشنو» این ممالک ممکن است. چنین جنگی، دارای ماهیت استعماری و ارتجاعی است و همه مردم جهان باید برای به شکست‌کشاندن این طرح غارت‌گرانه و فاشیستی بسیج شوند، ماهیت سیاست‌های آمریکا در قبال ایران و افغانستان، عراق، سوریه، کوبا، بولیوی، ونزئولا و کره شمالی… همان چیزی است که خود اعلام کرده و آن سلطه مطلق سیاسی، اقتصادی و نظامی براین ممالک است.

آنچه که ما باید تأکید کنیم، این است که حق ملل در تعیین سرنوشت باید به دست خود آن ملل باشد و نه اجانب. مردم ایران حق دارند خودشان با امکانات و نیروی خودشان رژیم را سرنگون کنند و همینطور مردم سوریه و هر کشور دیگر. اینکه سیاست ممانعت از جنگ تجاوزکارانه، یک سیاست صحیح و اصولی است، جای شکی باقی نیست. نمونه‌های عراق، افغانستان و لیبی… را داریم به شعبده‌بازی هم نیازی نیست. اینکه بورژوازی ضعیف تحت ستم در مقابل بورژوازی امپریالیستی مقاومت می‌کند و با وی تضاد دارد، از ماهیت الحاق‌گری امپریالیسم نشأت می‌گیرد و تا زمانی که ما با سلطه امپریالیسم در جهان سر و کار داریم چنین تضادهایی و چنین نزاع‌هایی اجتناب‌ناپذیرند. به نظر حزب ما مقاومت رژیم بشار اسد در مقابل متجاوزین، که به زور تلاش کرده‌اند حکوتش را براندازند، در کادر حقوق بین‌الملل و تساوی حقوق دول مشروع است، همان طور که برای رژیم صدام بود و هر رژیم مشابه هم چنین است.

استفاده از تضادهای امپریالیستی و اردوگاه سرمایه تاکتیک جدیدی نیست. همواره در تاریخ و نبردهای طبقاتی قرن‌های اخیر داشته‌ایم و نیازی به تکرار و مثال آوردن‌های آنها نیست. وقتی عراق در دوران صدام حسین نفت‌اش را به واحد یورو فروخت و پشت اروپا (آلمان و فرانسه) موضع گرفت، خشم آمریکا را برافروخت. زیرا صدام آگاهانه به اختلافات آمریکا و اروپا دامن زد و از تضادهای آنها سود بُرد، اگرچه در نهایت به خاطر توازن قوای بین‌المللی زورش نرسید و سرنگون شد. در آن شرایط، آلمان و فرانسه به شدت از عراق دفاع کردند و در مقابل آمریکا ایستادند، آمریکا را افشا ساختند و… حال آیا می‌توان گفت صدام نوکر آلمان‌ها بود؟ خیر، نبود. آن نیروهای بی‌خردی که جنگ را از هر دو طرف محکوم می‌کردند، «یک طرف عراق و فرانسه و آلمان و طرف دیگر آمریکا و انگلیس» در واقع کپی‌برداری ناشیانه و احمقانه از صف‌بندی‌های جنگ جهانی اول بود….. به قدری سخیفانه و کودکانه که امروز ما نیز با همان خزعبلات و پرت و بلاگوئی‌های گذشته دوره تجاوز به عراق و افغانستان و… مواجه‌ایم و تئوری‌های التقاطی ترتسکیستی و شبه ترتسکیستی و اولترا امپریالیستی کائوتسکیستی بیداد می‌کند و بسیاری از دوستان و رفقای صمیمی و مبارز را به انحراف سوق داده است. امروز وقتی همه نیروهای دمکرات و آزادی‌خواه و کمونیست جهان بسیج شدند، تا مانع تجاوز آمریکا به سوریه و سرنگونی رژیم اسد شوند، عده‌ای به جای تقویت این جبهه به خاک‌پاشیدن به چشم مردم و مشوب افکار مشغول‌اند و برای اینکه تئورهای انحرافی‌شان درست از آب درآیند، حضور ایران در سوریه را که به دعوت دولت بشار اسد صورت گرفت تا با نیروی داعش به‌جنگد، به یکباره متجاوز و بدتر از آن نیروی امپریالیستی تحلیل می‌شود!!

دوست عزیز، آمریکا و متحدین‌اش در سوریه، که قصد سرنگونی دولت اسد را داشته تا آن را تخته پَرشی برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و تقویت نیروهای ضد روسی تبدیل کنند، شکست راهبردی خورده‌اند و «ادلب» این آخرین پایگاه تروریست‌های آدم‌خوار است که با توافق روسیه، ترکیه و ایران در حال بازپس‌گیری است. در شرایط کنونی راهی جز خروج برای اشغالگران یعنی آمریکا، ترکیه و بقایای داعش از خاک سوریه باقی نمانده است. شکست داعش در سوریه، این پیاده نظام امپریالیسم آمریکا و متحدین اروپایی‌اش، به نفع همه خلق‌های منطقه و جهان است. امیدواریم با این توضیحات در افکارتان تجدیدنظر نمایید و به عنوان یک ایرانی میهن‌دوست، دمکرات و ضدامپریالیست به مردم میهن‌تان خدمت کنید.

نقل از توفان الکترونیکی شماره 147 مهرماه 1397 نشریه الکترونیکی حزب کارایران
http://www.toufan.og

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

اطلاعات

این ویودی در 13 اکتبر 2019 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: