اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

ونزوئلا: گاه‌شمار مبارزه:

در رسانه‌های ما مشکلات اقتصادی و سیاسی در ونزوئلا معمولاً به مثابه تحولات اخیر معرفی می‌شوند. در اکثر گزارش‌ها همه تقصیرها به عدم موفقیت ادعایی انقلاب بولیواری نسبت داده می‌شود. در این روایت هیچ اشاره‌ای به مداخله ایالات متحده که به وضعیت کنونی انجامیده وجود ندارد. واقعیتی که هرگز به آن اشاره نمی‌شود این است که تهدیدات از نخستین روز انقلاب آغاز شد…اتاق فکر راستگرای اسپانیایی به نام «فراید» (FRID) گزارشی را که با پول «جنبش جهانی برای دمکراسی» (یک پروژه «موقوفه ملی بای دمکراسی») تهيه شده منتشر می‌کند که نشان می‌دهد آژانس‌های بین‌المللی سالانه ۵۰-۴۰ ملییلون دلار به اپوزیسیون ونزوئلا می‌دهند. پول‌های اعطایی آژانس‌ها و بنیادهای آمریکایی و اروپایی به احزاب راستگرای «اول عدالت» (Primero Justicia)، «یک زمان جدید» (Un Nuevo Tiempo) و حزب راستگرای سوسیال مسیحی (COPEI)، و هم‌چنین به ده‌ها سازمان غیردولتی و گروه‌های دانشجویی و رسانه‌ای منتقل می‌شود. گزارش از گروه‌های بسیاری نام می‌برد که از سال ۲۰۰۲ به اپوزیسیون پول داده اند، «مرکز کارتر»، «مؤسسه جمهوری‌خواه بین‌المللی»، «مؤسسه دمکرات بین‌المللی»، «توسعه بین‌المللی»، «بنیاد توسعه پان-آمریکایی»، «آژانس ایالات متحده برای  توسعه بین‌المللی»، «موقوفه ملی برای دمکراسی»، و هم‌چنین مؤسسات چندجانبه مانند «سازمان دولت‌های آمریکایی» و اتحادیۀ اروپایی از جملۀ این گروه‌ها هستند.

ونزوئلا: گاه‌شمار مبارزه

تارنگاشت عدالت

منبع: صدای سوسیالیستی
۹ مه ۲۰۱۹

این مقاله نسخه ويرايش شده از سندی است که شبکه ونزوئلا-ایرلند تهیه کرده است

در رسانه‌های ما مشکلات اقتصادی و سیاسی در ونزوئلا معمولاً به مثابه تحولات اخیر معرفی می‌شوند. در اکثر گزارش‌ها همه تقصیرها به عدم موفقیت ادعایی انقلاب بولیواری نسبت داده می‌شود. در این روایت هیچ اشاره‌ای به مداخله ایالات متحده که به وضعیت کنونی انجامیده وجود ندارد. واقعیتی که هرگز به آن اشاره نمی‌شود این است که تهدیدات از نخستین روز انقلاب آغاز شد.

تاریخ مختصر زیر از مداخلات ایالات متحده در ونزوئلا نشان می‌دهد که جنگ از همان نخستین روزهای استراتژی رییس‌جمهور چاوز برای انقلاب بولیواری آغاز شد.

۲۰۰۱
در پایان سال ۲۰۰۱ دولت ایالات متحده یک مقام بلندپایه وزارت امور خارجه و کارگزار منطقه‌ای را به کاراکاس اعزام می‌نماید. او علناً ونزوئلا را در صورت عدم همراهی با کارزار آمریکا برای تحمیل سلطه جهانی آن به بی‌ثبات کردن تهدید می‌نماید.

کودتای ۲۰۰۲
دو کودتاگر اصلی، ژنرال اِفرین وسکز ولاسکو و ژنرال رامیرز پووِدا در دانشکده نطامی ایالات متحده برای قاره آمریکا آموزش دیده بودند.

۲۰۰۲: روز بعد از کودتا 

پس از کودتای نافرجام، «آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی» (که یک نهاد دولتی ایالات متحده است) با «موقوفه ملی برای دمکراسی» (یک سازمان «قدرت نرم» مورد حمایت «سیا») «دفتر ابتکارات دوره گذار» را در کاراکاس باز می‌کند. نقشه آن‌ها این است که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای تضعیف دولت چاوز و تقویت اپوزیسیون طی ۸ سال آینده سرمایه‌گذاری نمایند.

پس از کودتای نافرجام، «آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی» (که یک نهاد دولتی ایالات متحده است) با «موقوفه ملی برای دمکراسی» (یک سازمان «قدرت نرم» مورد حمایت «سیا») «دفتر ابتکارات دوره گذار» را در کاراکاس باز می‌کند. نقشه آن‌ها این است که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برای تضعیف دولت چاوز و تقویت اپوزیسیون طی ۸ سال آینده سرمایه‌گذاری نمایند.

دسامبر ۲۰۰۲ تا فوریه ۲۰۰۳: اعتصاب نفت
ایالات متحده از اعتصاب رؤسا در صنعت نفت ونزوئلا حمایت می‌کند.

همه‌پرسی عزل چاوز: ۲۰۰۴
ایالات متحده از طريق «موقوفه ملی برای دمکراسی» و دیگر گروه‌ها پول لازم برای «همه‌پرسی عزل» را که قاطعانه شکست خورد، تأمین می‌نماید.

۲۰۰۸-۲۰۰۴
کلمبیا به ایالات متحده «اجازه  می‌دهد» از هفت پایگاه نظامی استفاده کند.

۲۰۰۶-۲۰۰۵ 
واسطه اصلی «آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی» به نام «گزینه‌های توسعه» مجبور می‌شود دفاتر خود را در کاراکاس ببنند.

دولت ایالات متحده ظاهراً به دنبال کانال‌های جدید برای انتقال پول است، یکی از این کانال‌ها «بنیاد توسعه پان-آمریکایی» است که از جمله فعالیت‌هایش دادن پول به روزنامه‌نگاری اپوزیسیون می‌باشد.

دولت ایالات متحده ظاهراً به دنبال کانال‌های جدید برای انتقال پول است، یکی از این کانال‌ها «بنیاد توسعه پان-آمریکایی» است که از جمله فعالیت‌هایش دادن پول به روزنامه‌نگاری اپوزیسیون می‌باشد.

۲۰۰۶
نخستین تحریم‌ها علیه اشخاص ونزوئلایی وضع می‌شود.

۲۰۰۷
متمم‌های پیشنهادی تغییر قانون اساسی برای «سوسیالیسم قرن بیست‌ویکم» شکست می‌خورد. ایالات متحده از گروه‌های اپوزریسیون حمایت می‌کند.

۲۰۱۰
بر اساس ایمیل‌هایی که سرویس‌های امنیتی ونزوئلا به دست آوردند، در نوامبر ۲۰۱۰، خوان گوایدو، یون گوئکوچا و چند فعال دانشجویی دیگر در یک نشست آموزشی پنح روزه در یک هتل در مکزیک شرکت می‌کنند.

یک اتاق فکر راستگرای اسپانیایی به نام «فراید» (FRID) گزارشی را که با پول «جنبش جهانی برای دمکراسی» (یک پروژه «موقوفه ملی بای دمکراسی») تهيه شده منتشر می‌کند که نشان می‌دهد آژانس‌های بین‌المللی سالانه ۵۰-۴۰ ملییلون دلار به اپوزیسیون ونزوئلا می‌دهند. پول‌های اعطایی آژانس‌ها و بنیادهای آمریکایی و اروپایی به احزاب راستگرای «اول عدالت» (Primero Justicia)، «یک زمان جدید» (Un Nuevo Tiempo) و حزب راستگرای سوسیال مسیحی (COPEI)، و هم‌چنین به ده‌ها سازمان غیردولتی و گروه‌های دانشجویی و رسانه‌ای منتقل می‌شود.

گزارش از گروه‌های بسیاری نام می‌برد که از سال ۲۰۰۲ به اپوزیسیون پول داده اند، «مرکز کارتر»، «مؤسسه جمهوری‌خواه بین‌المللی»، «مؤسسه دمکرات بین‌المللی»، «توسعه بین‌المللی»، «بنیاد توسعه پان-آمریکایی»، «آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی»، «موقوفه ملی برای دمکراسی»، و هم‌چنین مؤسسات چندجانبه مانند «سازمان دولت‌های آمریکایی» و اتحادیۀ اروپایی از جملۀ این گروه‌ها هستند.

گزارش از گروه‌های بسیاری نام می‌برد که از سال ۲۰۰۲ به اپوزیسیون پول داده اند، «مرکز کارتر»، «مؤسسه جمهوری‌خواه بین‌المللی»، «مؤسسه دمکرات بین‌المللی»، «توسعه بین‌المللی»، «بنیاد توسعه پان-آمریکایی»، «آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی»، «موقوفه ملی برای دمکراسی»، و هم‌چنین مؤسسات چندجانبه مانند «سازمان دولت‌های آمریکایی» و اتحادیۀ اروپایی از جملۀ این گروه‌ها هستند.

۲۰۱۲
در بودجه دولت اوباما برای عملیات خارجی، بین ۵ میلیون و ۶ میلیون دلار از جمله برای کمک به گروه‌های اپوزیسیون در ونزوئلا از سال ۲۰۱۲ به بعد اختصاص داده می‌شود.

۲۰۱۳
مقام‌های سفارت ایالات متحده به دلیل مشارکت آن‌ها در فعالیت ثبات‌زدایی اپوزیسیون راست اخراج می‌شوند.

در نوامبر ۲۰۱۳ در پی پرونده‌هایی که یک وکیل دادگستری به نام اِوآ گلینگر به عهده گرفته بود سندی به نام «برنامه استراتژیک ونزوئلا» (Plan Estratégico Venezolano) به بیرون درز کرد. براساس این برنامه نمایندگان ایالات متحده، کلمبیا و اولیگارش‌های ونزوئلا تصمیم می‌گبرند به مثابه بخشی از توطئه برای برکنار نمودن رییس‌جمهور مادورو در اقتصاد ونزوئلا خرابکاری نمایند.

۲۰۱۴-۲۰۱۳
«آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی» و «موقوفه ملی برای دمکراسی» بیش از ۱۴ میلیون دلار به گروه‌های اپوزیسیون در ونزوئلا، از جمله برای کارزارهای انتخاباتی ۲۰۱۳ و برای اعتراضات ضددولتی کنونی، کمک می‌دهند.

۲۰۱۴
در ماه مه دولت ونزوئلا اسنادی را منتشر می‌کند که توطئه سوءقصد نسبت به جان رییس‌جمهور مادورو را شرح می‌دهند.

یا تصویب «قانون حمایت از حقوق بشر و دمکراسی در ونزوئلا» به وسیله مجلس نمایندگان ایالات متحده تحریم‌های بیش‌تری علیه ونزوئلا وضع می‌شود.

یا تصویب «قانون حمایت از حقوق بشر و دمکراسی در ونزوئلا» به وسیله مجلس نمایندگان ایالات متحده تحریم‌های بیش‌تری علیه ونزوئلا وضع می‌شود.

در دسامبر کنگره ایالات متحده «قانون دفاع از حقوق بشر و جامعه مدنی در ونزوئلا» را تصویب نمود که به رییس‌جمهور دستور می‌دهد تحریم‌های بیش‌تری علیه ونزوئلا وضع نماید.

۲۰۱۵
اوباما با امضای یک حکم ریاست جمهوری ونزوئلا را یک «تهدید غیرعادی و فوق‌العاده» نسبت به منافع امنیت ملی ایالات متحده اعلام نمود.

۲۰۱۷
در ماه اوت یک حکم ریاست جمهوری به طور مشخص پرداخت درآمد حاصل از فعالیت شرکت دولتی نفت ونزوئلا در ایالات متحده را مسدود می‌نماید، دولت ونزوئلا را از فروش اوراق قرضه و حتا از گرفتن وام ممنوع می‌سازد. هدف این تحریم‌ها ممانعت از ورود پول خود ونزوئلا به داخل کشور است.

۲۰۱۹-۲۰۱۸
به گفته دولت ونزوئلا، ایالات متحده هم‌چنین در توطئه ربودن رییس‌جمهور مادورو از کاخ ریاست جمهوری، و یک توطئه دیگر برای کشتن او در یک رژه نظامی در ژوئیه ۲۰۱۷ دخالت دارد. یک سال بعد، رهبران راستگرای تبعیدی طی یک توطئه نافرجام سعی می‌کنند با یک پهپاد بمب‌افکن او را در جریان یک رژه نظامی در کاراکاس به قتل برسانند.

۲۰۱۹

در ۳۰ آوریل یک کودتای نافرجام دیگر به وسیله خوان گوایدو فراخوان قیام نظامی اعلام می‌کند. جان بولتون مشاور امنیت ملی ایالات متحده از ارتش ونزئلا می‌خواهد از کودتا حمایت نماید.

در ۳۰ آوریل یک کودتای نافرجام دیگر به وسیله خوان گوایدو فراخوان قیام نظامی اعلام می‌کند. جان بولتون مشاور امنیت ملی ایالات متحده از ارتش ونزئلا می‌خواهد از کودتا حمایت نماید.

لئوپولدو لوپز مجرم محکوم شده که پیش از آن به وسیله هواداران خود از حبس خانگی فرار کرده بود، ديگر مجبور می‌شود در سفارت اسپانیا پنهان گردد.

امروز آنتونیو تاجانی، رییس پارلمان اتحادیۀ اروپایی می‌گوید: «امروز یک روز تاریخی برای بازگشت دمکراسی و آزادی به ونزوئلا است، چیزی که پارلمان اروپایی همیشه از آن حمایت کرده است. آزادسازی لئوپولدو لوپز به وسیله سربازانی که از قانون اساسی اطاعت می‌کنند، خبر بزرگی است.»

در زمان نوشتن این سطور، یک اقدام جدید عیله مردم ونزوئلا در جریان است، اما به نظر می‌رسد شکست خورده است.

https://socialistvoice.ie/2019/05/venezuela-a-timeline-of-struggle/

http://www.edalat.org/sys/content/view/12856/38/

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

اطلاعات

این ویودی در 18 مه 2019 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: