اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

گزارش کمیته برگزار کننده تظاهرات ٢۹مه ٢٠۱۸ ژنو در حمایت از کارگران ایران – سوییس، بیانیه تــظاهرات ٢٩مه ٢٠۱۸ در ژنو، در حمایت از اعتصاب کامیونداران، درحمایت ازتظاهرات پنج اتحادیه کارگری فرانسه درهمبستگی با کارگران ایران، اطلاعیه  کمیته برگزار کننده تظاهرات ژِنو در حمایت از کارگران ایران ــ سوییس، جلوگیری از مراسم پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران را محکوم می‌کنیم!، و اعلام تشکیل «اتحادیه آنارشیست های افغانستان و ایران»

 

گزارش

کمیته برگزار کننده تظاهرات ٢۹مه ٢٠۱۸ ژنو در حمایت از کارگران ایران – سوییس

گزارشی کوتاه از برگزاری تظاهرات ٢۹ مه درمقابل سازمان ملل در پشتیبانی وهمبستگی با کارگران وزحمتکشان ایران

دوستان و یاران گرامی! همانگونه که در جریان هستید ما براساس فراخوان کلکتیو سندیکای فرانسه تاریخ تظاهرات سالیانه خود ازاول ژوئن  ٢۹ مه ٢٠۱۸تغییر داده تا بتوانیم با همبستگی وهماهنگی بیشتر صدای اعتراض وبی حقوقی کارگران ایران را به نمایندگان شرکت کننده در ۱٠۷ مین اجلاس سازمان جهانی کار برسانیم.

 

روز سه شنبه ٢۹مه ٢٠۱۸ ازساعت  یازده و سی دقیقه در محل حضور یافته ، چادر وامکانات صوتی وپلاکاردها  نصب و از ساعت ۱٢ظهر با سرود انترناسیونال تظاهرات آغاز شد، در ابتدا متن خوشامد گوئی خوانده شد و از حضور تمام کسانیکه در این رابطه فراخوان داده وحضورداشتند سپاسگزاری وخیر مقدم ابراز شد.

در طی مراسم شرکت کنندگان از تشکل های مختلف کارگری وسیاسی ایرانی به قرائت مطالب خود بزبانهای  فرانسه وآلمانی به پای میکروفن آمده ومطالب خود را برای شرکت کنندگان ارائه دادند.هرکدام از سخنرانان به گوشه هایی مختلف از جنایات وغارتگری سرمایه داران حاکم بر ایران اشاره نموده وهمه متفق القول بودند که تا این رژیم جنایتکار بر ایران حاکم است تحقق خواسته های کارگران وزحمتکشان ایران امری محال ودست نیافتنی می باشد.

آلن بارون تنها نماینده کلکتیو سندیکاهای فرانسه با حضور برابر  میکروفن سخنان  کوتاهی ایراد نمود که مورد تشویق حضار قرار گرفت.نمایندگانی از کشورهای مختلف جهان با حضور خود درجمع ما حس همبستگی را به ما منتقل می نمودند، آنها از عکس ها وپلاکاردهای نصب شده در میذان عکس وفیلم می گرفتند. این تظاهرات در حالی برگزار می شد که دو تن از نمایندگان منتخب سندیکای واحد واتوبوسرانی  و یک نماینده از معلمان ایران در اجلاس سازمان ملل برای توضیح نقض تمامی قوانین سازمان جهانی کار علیه کارگران ایران توسط رژیم غارتگر سرمایه داران اسلامی حضور داشتند. هر چند که ارتباط و دیداربا نمایندگان شجاع سندیکای واحد ومعلمان آمده از ایران برایمان  میسر نشد ، اما امسال شرکت کنندگان شور و حال ویژه ای به مناسبت ورود آنان به ژنو داشتند.

 

کمیته برگزار کننده تظاهرات ٢۹ مه در ژنو قطعنامه ای تهیه وتنظیم که به  زبان های انگلیسی ،آلمانی وفرانسه ترجمه شده توسط همراهان کمیته برگزارکننده  در فواصل برنامه  قرائت گردید. در این قعطنامه خواسته های عدیده وبی پاسخ کارگران وزحمتکشان ایران را با ذکر مقاوله نامه ها وتوصیه نامه های سازمان جهانی کارباز گو به سمع ونظر شرکت کنندگان رسید. این تظاهرات در ساعت سه بعد از ظهر طبق فراخوان  بپایان رسید.

درپایان از حضور تمامی دوستان ویاران عزیزی که تحمل زحمت نموده واز کشورهای  (آلمان ، فرانسه ) وشهرهای مختلف سوییس با پیمودن مسافت زیاد خود را به محل تظاهرات رسانده وبا نظم و بردباری خود ما را در هرچه بهتر برگزارشدن این تظاهرات یاری رسانده کمال سپاسگزاری داریم.

عکس ها و قطعنامه کمیته برگزارکننده به ضمیمه می باشد لطفا در صورت تمایل مشاهده نمایید.

 

 

 

کمیته بر گزار کننده تظاهرات٢۹ مه در حمایت از کارگران ایران ژنو – سوییس

 

 

بیانیه تــظاهرات ٢٩مه ٢٠۱۸ در ژنو

یکصد وهفتمین اجلاس جهانی کار در شهر ژنو سوِئیس در حالی برگزار می گردد که علیرغم اعتراضات  گسترده  به نقض تمامی قوانین بین المللی کار در ایران توسط اتحادیه های  کارگری، فعالین کارگری، احزاب وتشکلات چپ و مترقی  در اروپا، استرالیا و امریکا، رژیم غارتگر و ضد کارگر جمهوری اسلامی به دلیل ماهیت سرمایه داری- فاشیستی و واپسگرای خود هیچگونه وقعی به این اعتراضات ننهاده و با وقاحت و گستاخی تمام به سرکوب، کشتار و غارت  خود ادامه میدهد.

 

کشور ایران که دارنده دومین مخازن انرژی در جهان میباشد و معادن و منابع مختلفی برای کسب ثروت در اختیار دارد، با وجود یک رژیم سرمایه داری ویرانگر، در شرف فروياشی و ورشکستگی  بیش از۷۵در صدی اقتصاد، صنعت و تولید است که عواقب ویرانگر آن به  کل جامعه و از همه بیشتر بر دوش کارگران و زحتمکشان  ایران تحمیل شده است. بیکاری، فقر، اعتیاد، تن فروشی، فروش اعضاء بدن وهزاران مشکل اجتماعی دیگر حاصل شوم سیاست های این رژیم غارتگر میباشد.

 

افزایش بیکاری، تورم، معوقات چند ماهه و چند ساله مزدبگیران، سرکوب اعتراضات کارگری به امری عادی بدل شده و حکومت اسلامی ایران خود را ياسخگو نمیداند.  تاکنون هر صدای حق طلبانه مردم زحمتکش ایران به شدت سرکوب شده است.  کارگران ایران فاقد تشکل مستقل و طبقاتی خود میباشند و هر گونه اقدامی در این رابطه طبق قوانین ضد کارگر جمهوری اسلامی جرم محسوب میشود.

 

رژیم اسلامی ایران هرساله با وقاحت تمام افراد اطلاعاتی و امنیتی منصوب به خود (سربازان خامنه ای)را بعنوان نماینده کارگران ایران به اجلاس سالانه سازمان جهانی کار گسیل نموده تا صدای اعتراض کارگران ایران شنیده نشود. در حالی که نمایندگان واقعی کارگران ایران ممنوع الخروج بوده و برخی نیز در زندان و  سایرین نیز با تهدید به زندان و مرگ روبرو هستند.

 

ایجاد تشکلات مستقل کارگری برای رژیم ضد کارگری  بسیار هراس انگیز میباشد. بهمین خاطر حکومت سرمایه داری- اسلامی ایران با تمام قوا در مقابل هر جنبشی برای ایجاد تشکلات کارگری ، مخالفت وآنرا بشدت سرکوب مینماید و به بهانه های واهی فعالین کارگری را به زندان انداخته یا اخراج  می نماید . سرکوب فعالینی از سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی  تهران ، نیشکر هفت تپه، کارگران نانوایی های سقزو سنندج، سندیکای کارگران نقاش، کانون صنفی معلمان، اتحادیه آزاد کارگران و… نمونه هایی از موارد سرکوب توسط رژیم است. نقض صریح مقاوله‌نامه شماره ۸۷ سازمان بین‌المللی کار با موضوع «آزادی تشکل و حفاظت از حق سازماندهی» و مقاوله‌نامه شماره ۹۸ سازمان بین‌المللی کار با موضوع «حق تشکل و مذاکرهٔ دسته‌جمعی» به روشنی سیاست های حکومت را آشکار می سازد.

 

دستمزد ها در ایران بشدت تحقیر آمیز است. بطوریکه طبق گفته دست اندرکاران حکومت در ایران، دستمزد کارگران و زحمتکشان  چهار برابر زیر خط فقر قرار دارد. زنان کارگر در شرایط بشدت تبعیض آمیزتری مورد ستم مضاعف قرار می گیرند و با حقوق های بسیار ناچیز  حتی قادر به تامین نیازهای اولیه وانسانی یک زندگی معمولی نیز نمیباشند. مقاوله نامه ۱۳۱:«تعیین حداقل مزد»  و  مقاوله‌نامه شماره ۱۰۰ «سازمان بین‌المللی کار» دربارهٔ «دستمزد برابر» برای کارگران مرد و زن در ازای کار برابر  میباشد. به این ترتیب این  دو مقاوله نامه نیز توسط حکومت زن ستیز نقض شده است.

 

کودکان بی سرپرست یا بد سرپرست که تعداد آنان طبق آمارهای دولتی  حدود 7 میلیون نفر میباشد، در شرایط بسیار هولناکی قرار دارند. آنان از تحصیل، بهداشت و سرپناه محروم میباشند.  این کودکان در لابلای چرخه اقتصاد بیمار حکومت اسلامی، توسط مافیای قدرت مورد انواع سوء استفاده ها قرار میگیرند. توزیع مواد مخدر، بکارگیری کودکان در تجارت سکس، زباله گردی و حتی خبر چینی و کارهای اطلاعاتی از جمله موارد سوء استفاده از کودکان است. بر طبق  آمارهای دولتی،  در صد بالایی از آنان مورد سوء استفاد جنسی و حتی تخلیه  اعضا ء بدن قرار میگیرند.این امر نیز  یکی دیگر از موارد نقض مقاوله‌نامه ۱۸۲ سازمان جهانی کار میباشد.

 

امروز تمامی کارگران، معلمان و مزد بگیران ایران برای پیشبرد مبارزات و اعتراضات خود نیاز به حمایت یکایک شما عزیزان دارند تا فریاد اعتراض آنان به گوش جهانیان و نهادهای بین المللی برسد.  بیایید در کلیه حرکت های اعتراضی با هم همصدا شویم تا از حقوق لگد مال شده کارگران و زحمتکشان ایران دفاع نموده و با شرکت گسترده  و فعال خود يشتیبان وحامی کارگران وزحمتکشان ایران باشیم.

 

مطالبات اکثر فعالین، تشکل های مستقل کارگری، معلمان و زحمتکشان ایران که مورد پشتیبانی ما نیزمی باشند بشرح زیر است:

 

۱-ما خواهان اجرای دقیق مقاوله نامه های سازمان جهانی کار از جمله مقاوله‌نامه شماره ۸۷ سازمان بین‌المللی کار با موضوع «آزادی تشکل و حفاظت از حق سازماندهی» و مقاوله‌نامه شماره ۹۸ سازمان بین‌المللی کار با موضوع «حق تشکل و مذاکرهٔ دسته‌جمعی» میباشیم. تشکلات  مستقل کارگران، معلمان، دانشجویان، پرستاران مستقل  و بدون دخالت نیروهای سرکوبگر اطلاعاتی و امنیتی در فضایی آرام ایجاد باید گردد تا کارگران و زحمتکشان ایران بتوانند توسط  تشکلات مستقل، خواسته های بحق و سراسری خود را مطرح و برای احقاق حقوق از دست رفته خویش تلاش نمایند.

 

۲-ما خواهان اجرای مقاوله نامه ۱۳۱:«تعیین حداقل مزد» و مقاوله‌نامه شماره ۱۰۰ «سازمان بین‌المللی کار» دربارهٔ «دستمزد برابر» برای کارگران مرد و زن در ازای کار برابر میباشیم. دستمزدها باید متناسب با یک زندگی شرافتمندانه با حضور نمایندگان منتخب، مستقل و شجاع کارگران تعیین و تصویب  شود. زنان کارگر باید در مقابل کار مساوی دستمزد مساوی دریافت نمایند.

 

۳-ما خواهان آزادی کامل اجتماعات، اعتراضات و اعتصابات کارگری هستیم و  هر گونه سرکوب و خشونت از طرف نیروهای سرکوبگر امنیتی، اطلاعاتی و چماق بدستان مزدور موسوم به لباس شخصی باید  مورد يیگرد قانونی قرار گیرد.

 

۴- ما خواهان بازگشت اموال غارت شده کارگران و زحمتکشان به آنان میباشیم. در چهل سال اخیر شاهد بوده ایم که صنایع، کارخانجات و بنگاه های عظیم اقتصادی متعلق به کارگران، زحمتکشان و مردم ایران مانند اموال غنیمتی بین عوامل رژیم اسلامی تقسیم شده و آنان  نیز این صنایع و کارخانجات را عمدا به تعطیلی کشانده تا بتوانند در نبود کارگران آنرا فروخته و به ثروت افسانه ای خود بیافزایند.

 

۵- ما خواهان رفع بیکاری لجام گسیخته در ایران هستیم. طبق آمارهای رسمی ایران تعداد بیکاران حدود ۴ میلیون نفر است (البته آمارهای غیررسمی اشاره به ۵ یا ۶ میلون نفر دارد) و این در حالیست که تعداد  فارغ التحصیلان بیکار و جوانان جویای شغل در این آمارها غایب است !ُ

 

۶-ما خواهان آزادی بدون قید وشرط  فعالین کارگری و معلمین، فعالین آزادی زنان و حقوق کودکان کار، دانشجویان و آزادیخواهان، فعالین محیط زیست، روزنامه نگاران و کلیه کسانی که بجرم دفاع از عدالت و آزادی در زندانهای جمهوری اسلامی محبوس میباشند، هستیم . همچنین باید کلیه احکام تهدید کننده تعلیقی آنان لغو شود.

 

۷- ماخواهان برابری حقوقی کارگران زحمتکش خارجی از جمله کارگران  زحمتکش  افغانستانی  که در نظام  فاشیستی ایران مورد ظلم ، ستم و سوء استفادهای فراوان قرارمیگیرند، هستیم !

 

۸- ما خواهان برقراری صلح وآرامش در منطقه خاورمیانه میباشیم. سرمایه داران جهانی به کمک نوکران منطقه ای خود سالهاست کارگران و زحمتکشان کشورهای عربی و خاورمیانه را درگیر جنگی ارتجاعی و ویرانگر نموده اند.  بر آسمان ایران غارت شده نیز یک جنگ تماما ارتجاعی سایه افکنده است. رژیم ایران خود یکی از بازیگران درگیر در این منطقه میباشد که بخش عظیمی از سرمایه و ثروت مردم ایران را در آن بیهوده هزینه نموده است. کارگران و زحمتکشان ایران برای نابودی این حکومت ویرانگر احتیاج به کمک سرمایه داران جهانی ندارند و خود قادر خواهند بود که این رژیم را به زباله دانی تاریخ بسپارند.

 

۹- ما خواهان اخراج نمایندگان جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار میباشیم. حکومتی که کلیه مقاوله نامه ها و مصوبات سازمان جهانی کار را نقض میکند، نمایندگانی که طبق ماده ۱۳۶ قانون کار ارتجاعی  رژیم اسلامی، نماینده انتخابی کارگران نیستند و فقط توسط ارگانهای دولتی منصوب شده اند، چگونه میتوانند مشکلات کارگران و زحمتکشان ایران را طرح و برای رفع آن چاره جویی نمایند؟!

۱۰- ماخواهان پرداخت فوری مطالبات معوقه کارگران، بازنشستگان، معلمان و کارمندان بخش خصوصی و دولتی همراه با پرداخت خسارت دیر کرد و تصویب قانونی برای جرم دانستن عدم پرداخت به موقع حقوق و مزایا آنان میباشیم.

۱۱-ما خواهان تامین امنیت شغلی و توقف اخراج سازیها، بر چیده شدن قراردادهای موقت و سفید امضاء هستیم. ما همچنین خواستار تحت پوشش کامل قانون کار قرار دادن کلیه کارگران شاغل در کارگاه‌های کوچک، مناطق آزاد و ویژه و اجرایی کردن بیمه کارگران ساختمانی هستیم.

۱۲–ما خواهان قطع دست تاراجگر عوامل حکومت اسلامی از صندوقهای بازنشستگی کارگران و معلمین و صندوق های تامین اجتماعی هستیم.

 

ما همچنین خواهان سپردن اختیار صندوق سازمان تامین اجتماعی و دیگر صندوقهای بازنشستگی به نماینده های منتخب اعضا،این صندوق ها میباشیم. غارتگران صندوقهای بازنشستگی و تامین اجتماعی باید در یک دادگاه صالح با حضور نمایندگان کارگری وکارشناسان بیطرف بین المللی محاکمه و خسارتهای وارده به این صندوق ها را جبران نمایند.

نابود باد نظام غارتگر سرمایه داری در ایران وجهان

يیروز باد مبارزات کارگران وزحمتکشان برای برقراری عدالت ،صلح و آزادی

 

 

کمیته برگزار کننده تظاهرات در حمایت از کارگران در ایران ـ سوئیس

در حمایت از اعتصاب کامیونداران

 

با شروع اعتصاب رانندگان و کامیونداران و تداوم آن در چند روز گذشته در سراسر ایران، فاکتور جدیدی وارد شرایط بحرانی جامعه شده است. جامعه ای که از خیزش دی ماه تا کنون روزی نبوده که اعتصاب و شورش و نبرد مسلحانه توده ها با حکومت در آن جریان نداشته باشد، از اول خرداد سال جاری با اعتصاب سراسری رانندگان کامیون مواجه است. سیر رویدادها نشان می دهند که آن ده روزی که در دی ماه سال گذشته، تحت تاثیر  شورش تحتانی ترین بخش های جامعه در بیش از 140 شهر و روستا جامعه ایران را تکان داد و لرزه بر اندام رژیم جمهوری اسلامی انداخت، در شکل های مختلف همچنان تداوم دارد. از شورش بزرگ مردم در کازرون تا فریاد خشمگینانه کشاورزان اصفهان. از تظاهرات خونین خلق عرب در خوزستان تا اعتصاب بازاریان در کردستان به خاطر جلوگیری رژیم از ورود کالا از بازارچه های مرزی و به دنبال آن اعتصاب بازاریان در شهر های مختلف کشور و… خلاصه همه جا آتش اعتراض های جدید شعله می کشد و زمین را زیر پای دستگاه ظلم و ستم دیکتاتوری حاکم داغ می کند.

 

اعتصاب کامیونداران که عمدتا به خاطر بالا بودن حق کمیسیون شرکت‌های باربری، گران بودن قطعات یدکی و عوارض جاده‌ها، در شرایط قطع یارانه بیمه (و در نتیجه بالا رفتن هزینه بیمه) رانندگان شکل گرفت با توجه به نقش بزرگی که این رانندگان در مبادله کالاها در سراسر کشور ایفاء می کنند تأثیرات گسترده ای در جامعه به جای گذاشته است. از جمله با توجه به تداوم حضور تانکرهای سوخت در این اعتصاب، ما شاهد کمبود سوخت و وجود صف های طولانی در پمب بنزین ها هستیم. کمبود سوخت در برخی پمپ بنزین ها باعث تشدید نارضایتی هر چه بیشتر مردم از دیکتاتوری حاکم و درگیری آنها با نیروهای انتظامی رژیم گشته و در پی خود سردمداران جمهوری اسلامی را در جبهه ای تازه به مخمصه انداخته است. رژیم در اینجا و آنجا برای مقابله با اعتصاب، نیروهای سرکوبگر خود را به سراغ راننده های مبارز کامیون می فرستد ولی توده ها با روحیه انقلابی والای خود به چنان مقاومتی در مقابل آنان دست می زنند که سرکوبگران عملاً نمی توانند کاری از پیش ببرند. از اقدامات دیگر جمهوری اسلامی برای به شکست کشاندن اعتصاب، به کار انداختن تانکرهای سوخت وابسته به نهادهای دولتی با اسکورت نیروهای انتظامی و امنیتی می باشد که این نیز نتیجه دلخواه رژیم را به بار نیاورده است. حتی در مواردی مردم جلوی همین تانکرهای اسکورت شده را گرفته و مانع حرکت آنها گشته اند.

 

یکی از موارد برجسته در این اعتصاب، برخورد آگاه گرانه و در عین حال قاطع برخی از رانندگان اعتصابی با کسانی است که به اعتصاب نپیوسته و خواسته یا ناخواسته اعتصاب شکن می باشند. برخی از راننده ها نیز با توسل به زور راننده های اعتصاب شکن را وادار به توقف کامیون های خود کرده اند.

 

تداوم اعتصاب راننده های کامیون در برخی نقاط کشور منجر به حمایت راننده های اتوبوس بین شهری و حتی تاکسی رانان شده و اخیراً خبر از پیوستن پایانه های حمل و نقل تهران و قزوین به این اعتصاب سراسری داده شده است. در چنین شرایطی، سرکوبگرانی که تا دیروز به قول برخی از رانندگان کامیون حاضر نبودند خواسته‌های صنفی را بشنوند حال به تکاپو افتاده اند و مدعی شده اند که  «وزارت راه و شهرسازی این آمادگی را دارد تا از واردات لوازم‌ یدکی مورد نیاز رانندگان توسط خود آن‌ها حمایت کند»، یا قول بالا بردن نرخ کرایه به میزان بیست در صد را می دهند. خلاصه آن که، با گسترش اعتصاب سراسری رانندگان کامیون و پیوستن راننده های دیگر به این اعتصاب و حمایت توده ها از آنان، دیکتاتورها را به فکر » نرمش قهرمانانه» انداخته است. البته این ظاهراً نرمش های قهرمانانه در وجه دیگر خود با ضرب و شتم رانندگان اعتصابی توسط نیروهای سرکوب رژیم در برخی نقاط کشور به منظور شکستن اعتصاب و تجمع آنها همراه است.

 

اعتصاب رانندگان دلیر کامیون و دیگر راننده های زحمتکشی که به این اعتصاب پیوستند یک بار دیگر آشکار ساخت که نیروی متحد توده ها از چه قدرتی برخوردار است. دیدیم که رژیمی که سالهاست مطالبات رانندگان که مرتبا توسط آنها اعلام و تکرار می شد را نمی شنید، به محض آن که نیروی اعتصاب و اتحاد آنها را دید به فکر راه حل افتاد. مسلماً اعتصاب یکی از شیوه های مؤثر مبارزه برای تضعیف جمهوری اسلامی است که وقتی با نبرد مسلحانه توده ها همراه گردد نه فقط نقش مهمی در تضیف و نابودی این رژیم وابسته به امپریالیسم ایفاء می کند بلکه با تداوم رزم مسلحانه توده ای قادر به پایان دادن به هرگونه حاکمیت امپریالیستی در ایران و در نتیجه پایان دادن به هرگونه ظلم و ستم می گردد.

 

نیروی اتحاد و مبارزه همبسته رنجبران یکی از شروط پیروزی خلقهای دربند ایران در مقابل دشمنانشان می باشد و کارگران و زحمتکشان ما باید بدانند که اگر می خواهند به مطالبات خود دست یابند باید درست با همان زبانی با سردمداران جمهوری اسلامی سخن گویند که آنها می فهمند، یعنی زبان تشکل، اتحاد و زور سازمان یافته.

 

پیروز باد مبارزات سراسری کامیونداران و دیگر رانندگان مبارز!

نابود باد رژِیم سرکوبگر جمهوری اسلامی!

چریکهای فدائی خلق ایران

هفتم خرداد 1397 – 28 مه 2018

***

 

درحمایت ازتظاهرات پنج اتحادیه کارگری فرانسه درهمبستگی با کارگران ایران

تظاهراتی به دعوت پنج اتحادیه کارگری فرانسه درهمبستگی با کارگران ایران به مناسبت اجلاس سالانه سازمان جهانی کاردر شهر ژنوسوئیس، روز سه شنبه ۲۹ ماه مه ۲۰۱۸ در ساعت ۱۲ برگزار میشود. اتحادیه های  ث.ژ.ت (CGT)،س.اف.د.ت  (CFDT)،اف.اس.یو (FSU)،اونسا (UNSA) و لیدر (Solidaires) فراخوان دهنده این تظاهرات در همبستگی با کارگران ایران هستند.

فعالین حزب کارایران (توفان) دراروپا ضمن حمایت ازفراخوان سندیکاهای کارگری فرانسه وهمبستگی با مبارزات عادلانه کارگران ایران برای تشکیل اتحادیه های مستقل کارگری ، آزادی فوری و بی قید و شرط فعالین کارگری زندانی و احترام به حقوق کارگران که احترام به حقوق بشراست و بطور سیستماتیک توسط رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی  نقض میشود، همه رفقا ونیروهای مترقی ، ضد سرمایه داری و ضد امپریالیست را فرا می خواند دراین تظاهرات شرکت جویند و فریاد کارگران ایران باشند.

 

فقط با تشدید مبارزات کارگران ایران وحمایت واقعی بین المللی است که میتوان رژیم جمهوری اسلامی را واداربه عقب نشینی نمود و حقوق مزدبگبران تحت ستم راازحلقوم این زالوصفتان بیرون کشید.

 

زنده باد همبستگی بین المللی با مبارزه طبقه کارگر ایران !

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی  بدست مردم ایران!

دست امپریالیسم آمریکا ازایران ومنطقه کوتاه باد!

زنده باد سوسیالیسم این پرچم رهایی بشریت!

 

فعالین حزب کارایران (توفان) دراروپا

4 خرداد 97 برابر با 25 مه 2018

http://www.toufan.org

***

اطلاعیه

 کمیته برگزار کننده تظاهرات ژِنو در حمایت از کارگران ایران ــ سوییس

تغییر زمان فراخوان از اول ژوئن به ٢۹ مه

 

دوستان ،یاران گرامی، همراهان همیشگی ، کارگران ، فعالین کارگری ،اتحادیه های کارگری !

کمیته برگزار کننده تظاهرات ژنو در سوییس به اطلاع می رساند : بر اساس اعلام فراخوان کلکتیو سندیکاهای فرانسوی به منظور دفاع از مبارزات کارگران در ایران  وحضور شجاعانه  نمایندگان کارگری ایران (رضا شهابی _ داود رضوی و لقمان ویسی ) در اجلاس سازمان جهانی کار تصمیم بر این گرفتیم که تظاهرات را در روز سه شنبه ٢۹ مه از ساعت ۱٢ ظهر الی ۱۵ بعد از ظهر با همکاری کلکتیو سندیکاهای فرانسوی و سندیکاهای سوییسی و دیگر نهادها و جریانات ایرانی جهت هر چه بهترشدن  این تظاهرات که فقط در خدمت جنبش کارگری و طبقه کارگر ایران باشد ،درمیدان ملت ها  Place des Nations  ژنوبرگزار نماییم.

بدینوسیله از کلیه دوستان و یاران گرامی که در این مدت در کنار ما بوده با تمام توان به کمک ما آمده و هنوز هم تاریخ تظاهرات را یک ژوئن میدانند ، اعلام می نماییم که با تمام نیرو در تظاهرات ٢۹ ماه مه مطابق با هشتم خرداد ۹۷ خود را به ژنو رسانده و در این تظاهرات شرکت نمایید.

زنده باد مبارزات کارگران ،معلمان و زحمتکشان ایران

نابود با نظام سرمایه داری  و غارتگر جمهوری اسلامی ایران

 

کمیته بر گزار کننده تظاهرات ژِنو در حمایت از کارگران ایران  ـــ  سوییس

 

***

جلوگیری از مراسم پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران را محکوم می‌کنیم!

 

مبادا كه گفته باشی »دوستت می‌دارم«

 

دلت را می‌بويند

روزگار غريبی‌ست، نازنين

و عشق را

كنار تيرك راه بند

تازيانه می‌زنند.

 

عشق را در پستوی خانه نهان بايد كرد

در اين بن بست كج و پيچ سرما

آتش را

به سوخت بار سرود و شعر

فروزان می‌دارند.

…                     احمد شاملو

 

 

ماموران امنیتی حکومت اسلامی ایران، به‌طور وحشیانه بهمحل برگزاری مراسم کانون یورش بردند و مانع از برگزاری مراسم 50 سالگی کانون نویسندگان ایران شدند. این مراسم قرار بود روز جمعه 4 خرداد 1937 – 25 مه 2018، در یک خانه شخصی در تهران برگزار شود.

 

به‌گفته برخی اعضای کانون نویسندگان و شهروندانی که قصد شرکت در این مراسم را داشتند، نیروهای امنیتی از صبح در خیابان‌های اطراف این خانه و خود آن حضور یافته و در نهایت مانع از برگزاری مراسم شدند. هم‌چنین برخی از بازجویی حاضران در محل مراسم خبر داده‌اند.

هم‌چنین به‌گفته اعضاء کانون نویسندگان ایران، عکس‌ها، بنرها، یادگاری‌ها و دیگر اشیائی که برای برگزاری این جشن تدارک دیده بودند نیز توسط نیروهای امنیتی ضبط شد.

نیروهای امنیتی و لباس شخصی با کنترل رفت و آمد و بستن خیابان‌های منتهی به محل برگزاری این مراسم، اجازه نداده‌اند مراسم بزرگ‌داشت 50 سالگی کانون نویسندگان ایران برگزار شود.

 

رضا خندان مهابادی، نویسنده و عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، به رسانه‌ها گفت پلیس پیش از برگزاری مراسم جشن پنجاه سالگی کانون، به محل برگزاری این جشن حمله کرد و هم‌زمان با تفتیش خانه و توقیف بخشی از اموال کانون، مانع تشکیل جلسه شد.

 

رضا خندان افزود ماموران پلیس و وزارت اطلاعات، علاوه بر جلوگیری از برنامه کانون، بخشی از اموال و وسایل را با خود برده‌اند: «برای جشن پنجاه سالگی کانون، یک جلسه داشتیم، چون در اماکن عمومی به ما سالن نمی‌دهند، منزلی را برای این کار آماده کردیم ولی چند ساعت مانده به شروع برنامه، نیروی انتظامی و ماموران اطلاعات با ماشین‌ها خیابان را بستند، وارد خانه شدند و بعد از تفتیش و به هم ریختن مقداری از وسایل را بردند.»

 

کانون نویسندگان ایران، یک نهاد مستقل و غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و … است، این تشکل در اردیبهشت 1347، رسما با هدف تشکل‌یابی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به‌ویژه طی دهه‌های 60 و 70 با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبه‌رو بوده‌اند. سعید سلظانپور شاعر انقلابی و عضو کانون نویسندگان در فروردین ماه 1360 دستگیر شده بود 31 خرداد به همراه جمعی از اعضای سازمان پیکار و سازمان مجاهدین خلق اعدام شد. در همان سال، مامورین امنیتی و حزب‌الهی دفتر کانون را تخریب کردند و تاکنون اجازه نداده‌اند نویسندگان و هنرمندان ایران تشکل مستقل خود را داشته باشند.

 

در یک عملیات ناموفق که در 16 مرداد 1475 رخ داد، دستگاه اطلاعاتی ایران قصد داشت تعداد زیادی از چهره‌های فرهنگی کشور را یک‌جا به قتل برساند. تنها پس از اطلاعیه وزارت اطلاعات درباره قتل‌های معروف به قتل‌های زنجیره‌ای، بازداشت شماری از اعضای وزارت اطلاعات و انتشار اطلاعاتی در این باره بود که اعلام شد چند نفر از بازداشت شدگان به نقش خود در «اتوبوس ارمنستان» اعتراف کرده‌اند. دو تن از چهار متهم اصلی دادگاه قتل‌های زنجیره‌ای به‌طور مستقیم در این قضیه دخالت داشتند: حسرو براتی راننده اتوبوس و مامور انجام این برنامه بود ومصطفی کاظمی فردی بود که مسافران را مورد بازجویی قرار داد. امروز، از 21 سرنشین آن اتوبوس، متاسفانه سه نفر دیگر زنده نیستند: محمد علی سپانلو، بیژن نجدی و منصور کوشان که اصلی‌ترین برنامه‌ریز این سفر بودند. 

 

محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از جمله اعضای کانون نویسندگان بوده‌اند که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در آذر ماه 1377، توسط مامورین وزارت اطلاعات حکومت اسلامی به قتل رسیدند.

 

رضا خندان درباره آزار و اذیت نهادهای امنیتی، گفت: «عمدا و به قصد آزار تماس قبلی نمی‌گیرند، صبر می‌کنند همه کارهای مراسم انجام شود و بعد هجوم می‌آورند و محل را محاصره می‌کنند، در مراسم ختم علی‌اشرف درویشیان، یکی از اعضای کانون هم به همین شکل رفتار کردند.»

پیش‌تر و در سال 1394، قرار بود روز جمعه 5 شهریور 1394 – 26 اوت 2016، مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران با هدف انتخاب «هیئت دبیران» جدید در منزل یکی از اعضا برگزار شود؛ این جلسه اما با حضور ماموران امنیتی لغو شد. این خبر را کانون نویسندگان ایران در اطلاعیه‌ای اعلام کرده است.

در آن روزها، فاطمه سرحدی‌زاده، اکبر معصوم‌بیگی، علی‌رضا عباسی، قارن سوادکوهی و رضا خندان مهابادی، پنج عضو ارشد کانون نویسندگان، به وزارت اطلاعات احضار شدند؛ به آنان تاکید گردید از برگزاری مجمع عمومی خودداری کنند.

 

اکبر معصوم بیگی، نویسنده و مترجم و از اعضای کانون نویسندگان ایران نیز در واکنش به همین موضوع در کانال تلگرامی‌اش ماموران پلیس را نیروهای سیاهی و تباهی خواند که با یورش وحشیانه و غارت وسایل کانون، برگ سیاه دیگری بر کارنامه‌ ننگ‌آلود و سراسر جنایت و سانسور و آزادی‌کشی خود افزودند.

 

ما با حمایت از فعالیت‌های ارزنده کانون نویسندگان ایران علیه سانسور و اختناق در دفاع از آزادی بیان و اندیشه «بی‌حد و حصر» برای همگان، تهاجم وحشیانه ماموران امنیتی به مراسم کانون را شدیدا محکوم می‌کنیم.

 

در شرایطی که جامعه ایران از تشکل‌های سیاسی – اجتماعی فراگیر برای سمت وسو دادن به حرکت‌های اعتراضی محروم است، کانون نویسندگان در دفاع از آزادی بیان و مبارزه با سانسور، موفق شده است در بسیج افکار عمومی علیه سانسور و اختناق و دیکتاتوری نقشی بارز ایفا کند. با وجود ادامه جو وحشت و ارعاب، کانون می‌کوشد با تشکیل نشست‌ها و مراسم‌ها یا دست‌کم صدور بیانیه‌های اعتراضی حضور و ادامه فعالیت این نهاد پیشرو را به حاکمان تحمیل کند.

 

کسب و کار چهل ساله اسلامی ایران، همواره  تولید جهل و جنایت، سرکوب و سانسور، ترور و وحشت، شکنجه و اعدام، فقر و فلاکت و استثمار بوده است. به همین دلیل این حکومت، با نفرت عمومی مردم آزاده ایران و جهان رو‌به‌رو شده است. بی‌تردید این حکومت، دیر و یا زود با مبارزه متحدانه و آگاهانه جنبش‌های سیاسی – اجتماعی و نیروهای دمکراتیک و ضدسرمایه‌داری سرنگون خواهد شد و همین مردم با اتکا به روابط و مناسبت شورایی و دمکراسی مستقیم، جامعه نوینی در ایران ایجاد خواهند کرد!

 

پلاتفرم دموکراتیک جنبش‌ها و خلق‌های ایرن

شنبه پنجم خرداد 1937 – بیست و ششم  مه 2018

***

اعلام تشکیل «اتحادیه آنارشیست های افغانستان و ایران»

 

مفاد اتحادیه آنارشیست های افغانستان و ایران :

۱- این اتحادیه یک توافق آزاد و داوطلبانه است و هر فرد و گروهی علاوه بر حضور در اتحادیه به فعالیت‌های مستقل خود ادامه خواهد داد.

۲- در این اتحادیه همه گرایش‌های آنارشیستی، بجز آنارشیست‌های مذهبی ، پاسیفیست، و آنارکو کاپیتالیست امکان حضور و همکاری داوطلبانه دارند.

 

۳- برای امضا کردن هر فراخوان و یا اطلاعیه با نام اتحادیه، موافقت همه افراد و گروه‌ها الزامی است. اگر موافقت جمعی بدست نیاید هر فرد و یا گروهی می‌تواند مستقلاً و با نام خود و یا گروه خود مطلب مورد نظر را امضا کند.

۴- در آغاز تشکیل اتحادیه، بالاترین سطح همکاری در حد امضای مشترک با نام اتحادیه آنارشیست ها خواهد بود. در طول زمان و با آشنایی بیشتر افراد و گروهها با هم امکان گسترش سطح همکاری وجود خواهد داشت.

۵- امکان پیوستن افراد و گروه‌های جدید و یا احیانا ترک کردن افراد و یا گروه‌های حاضر در اتحادیه، دایمی و بنا به تصمیم اعضا خواهد بود.

 

اتحادیه آنارشیست های افغانستان و ایران شامل گروه های آنارشیستی زیر است :

 

۱- مجموعه عصر آنارشیسم “جمعی از آنارشیستهای ایران و افغانستان ” داخل و خارج کشور مَی باشد.

 

۲- گروه آنارشیستی علیه (که در افغانستان حضور دارند)

 

۳- جبهه آنارشیست رادیکال انقلابی (که در ایران حضور دارند)

 

۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷

 

۴ – آنارشیستهای جنوب (که در ایران حضور دارند)

 

۵- آنارشیستهای خراسان (که در ایران حضور دارند)

 

سه شنبه، ۱ خرداد ۱۳۹۷

 

پ.ن. امکان پیوستن افراد و گروه های جدید آنارشیستی دایمی خواهد بود.

 

این اتحادیه شامل آنارکو کاپیتالیسم نمی شود ،چون گرایشی از کاپیتالیسم است و نه آنارشیسم.

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

اطلاعات

این ویودی در 30 مه 2018 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: