اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

راه دیگری هم موجود است- انقلاب: مصاحبه با کارلوس ویمر دبیر امور بین المللی حزب کمونیست ونزوئلا، دنیای جوان/تارنگاشت عدالت، و به مناسبت سالگرد تولّد چه گوارا: پیام فدایی، ارگان چریکهای فدایی خلق ایران شماره 216، خرداد ماه 1396

سه گزینه در مقابل ماست. اول این که خطر حمله مستقیم و یا غیر مستقیم ایالات متحده آمریکا همراه نیروهای آمریکای لاتین و یا ناتو بزرگ است. آنها در ونزوئلا رژیمی مستقر خواهند کرد که حداقل تحت تاثیر نیروهای فاشیستی خواهد بود. دوم ممکن است که راه رفرمیستی انتخاب شود تا در درون سیستم سرمایه داری برخی از دستاوردهایی که در این سال ها بدست آمده حفظ گردد. این گزینه عمدتاً از طرف نیروهای سوسیال دمکرات اروپائی حمایت می شود. بنا به اعتقاد حزب ما این راه برای اکثریت مردم ونزوئلا مهلک خواهد بود. اگر کشور ما سرمایه داری بماند کوشش ها و قربانی هائی که طبقه کارگر و مردم زحمتکش در این راه تحمل کرده اند، بی معنی خواهد شد زیرا سرمایه داری همیشه به معنی بی عدالتی است و هرچند هم که قانون اساسی خوب باشد، سرمایه داری همیشه به معنی سرکوب و استثمار است. البته راه سومی نیز وجود دارد و آن انقلاب است. بخش وسیعی از مردم خواستار این است که روند بولیواری ادامه یابد و خواستار «انقلاب بیشتر» است.

راه دیگری هم موجود است: انقلاب

 

تارنگاشت عدالت 


منبع: دنیای جوان

۲۸ ژوئن ۲۰۱۷

 

مصاحبه با کارلوس ویمر دبیر امور بین المللی حزب کمونیست ونزوئلا


س: اخباری که در سطح جهان در مورد ونزوئلا انتشار می یابد نگران کننده است. صحبت از جنگ داخلی، گرسنگی، کمبود و بی نظمی کشور است. حزب کمونیست ونزوئلا اوضاع را چگونه تحلیل می کند؟

پ: کاملاً اشتباه و دور از واقعیت است اگر بخواهیم از بحران انسانی و گرسنگی در کشور صحبت کنیم.ولی در عین حال باید بپذیریم که شیوه هائی که ایالات متحده و هم پیمانانش طی ۱۸ سال گذشته علیه ونزوئلا بکار بسته اند، بی اثر نبوده است.

در سال های اول حملات امپریالیسم بویژه متوجه رئیس جمهور و دستگاه دولتی بود. پس از تحمل شکست های متعدد امپریالیسم حملات خود را متوجه خانوارهای ونزوئلائی، تامین مواد غذائی، دارو و کالاهای روزمره نمود. در حال حاضر یک جنگ روانی است که صورت می گیرد.

س: آیا می توان برای مشکلات ونزوئلا تنها امپریالیسم را مقصر دانست ویا این که این مشکلات خانگی است؟

پ: سیاست مانند مسابقه بوکس است. اگر در مقابل حریف ضعف نشان دهی تو را ناک اوت خواهد کرد. وضعیت بغرنج در مبارزه طبقاتی کنونی این طور حاصل شد چون این تصور وجود داشت که قدرت در دست ماست و هم اکنون سوسیالیسم در کشور به اجرا درآمده است. ولی ما هنوز در سرمایه داری هستیم. از این رو نباید معضلات کنونی را به پای حریف بنویسیم  بلکه مثلاً باید علیه ارتشاء مبارزه کنیم. بسیاری از پاکت های غذائی که با قیمت های سوبسید شده از طرف دولت بین مردم تقسیم می شود، ناپدید می گردد و با قیمت های گزاف سر از بازار سیاه در می آورد.

س: چگونه می توان با آن مقابله کرد؟

پ: پادزهر آن گفتن حقیقت است. باید دولت و همین طور نیروهای دیگر حقایق را برای مردم بازگو کنند. این امر متاسفانه همیشه رخ نمی دهد. مثلاً در اوائل سال جاری وعده داده شد که ما در عرض ششماه آینده بر جنگ اقتصادی جاری چیره خواهیم شد. این وعده کاملاً بی معنی بود.

گام دیگر، مبارزه مشخص علیه ارتشاء، بورکراسی و ناکارائی است.حزب کمونیست ونزوئلا خواستار اجرای اقداماتقاطعانه است. چنین اقداماتی از طرف مردم پشتیبانی خواهد شد.

س: ولی برخی از دوستان روند بولیواری  رفته رفته به این نظر رسیده اند که روند تکاملی که هوگو شاوس دنبال می کرد دچار سکته شده است …

پ: این روند اهمیت خود را به هیچ وجه از دست نداده است. آنچه که در سطح بین المللی بعنوان روند بولیواری شهرت پیدا کرده هنوز ادامه دارد. کماکان بخش گسترده ای از مردم  و طبیعتاً بخش عظیمی از نیروی نظامی کشور  از آن حمایت می کنند. ولی این روند را باید مبارزه طبقاتی دانست و فقط از پیروزی های انتخاباتی سرمست نشد.

سه گزینه در مقابل ماست.

اول این که خطر حمله مستقیم و یا غیر مستقیم ایالات متحده آمریکا همراه نیروهای آمریکای لاتین و یا ناتو بزرگ است. آنها در ونزوئلا رژیمی مستقر خواهند کرد که حداقل تحت تاثیر نیروهای فاشیستی خواهد بود.

دوم ممکن است که راه رفرمیستی انتخاب شود تا در درون سیستم سرمایه داری برخی از دستاوردهایی که در این سال ها بدست آمده حفظ گردد. این گزینه عمدتاً از طرف نیروهای سوسیال دمکرات اروپائی حمایت می شود. بنا به اعتقاد حزب ما این راه برای اکثریت مردم ونزوئلا مهلک خواهد بود. اگر کشور ما سرمایه داری بماند کوشش ها و قربانی هائی که طبقه کارگر و مردم زحمتکش در این راه تحمل کرده اند، بی معنی خواهد شد زیرا سرمایه داری همیشه به معنی بی عدالتی است و هرچند هم که قانون اساسی خوب باشد، سرمایه داری همیشه به معنی سرکوب و استثمار است.

البته راه سومی نیز وجود دارد و آن انقلاب است. بخش وسیعی از مردم خواستار این است که روند بولیواری ادامه یابد و خواستار «انقلاب بیشتر» است.

 

http://www.edalat.org/sys/content/view/11523/

***

 

به مناسبت سالگرد تولّد چه گوارا

پیام فدایی، ارگان چریکهای فدایی خلق ایران شماره 216، خرداد ماه 1396

(26 خرداد ، 16 ژوئن)

چه گوارا در آرژانتين به دنيا آمد ، در كوبا جنگيد و در بوليوي به شهادت رسيد. اين سيماي ماركسيست- لنينيست قهرماني ست كه با تمام وجود خود به انقلاب و انترناسيوناليسم پرولتري ايمان داشت. خاطره اين انقلابي كبير را در سالگرد تولدش گرامي مي داريم و ايمان داريم كه مشعل سرخ مبارزه مسلحانه ، به مثابه تنها راه رهايي از قيد امپرياليسم ، كه او يكي از برافروزندگان آن بود تا پيروزي قطعي بر امپرياليسم و سرمايه داري همچنان فروزان و سركش باقي خواهد ماند.

ياد چه گوارا ، انقلابي كبير و چريك قهرمان گرامي باد!

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 1 ژوئیه 2017 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: