اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

سرمایه باری دیگر جان گرفت: توفان (حزب کار ایران)، چه کسی پاسخگوست؟ قتلگاهی به نام معدن: س. م.، عامل انفجار در معدن زغال سنگ یورت جمهوری اسلامی است!!!: کمیته حمایت از شاهرخ زمانی، کارگران کشته شدند، پاسخگو کیست؟: اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران، و اطلاعیه انفجار در معدن زغال‌سنگ زمستان یورت شمال غربی و زنده بگورشدن کارگران معدن: نهادهای همبستگی با جنبش کارگران ایران ـ خارج کشور

برای سرمایه آنچه مهم است، «کسب سود» است که همه چیز را تحت الشعاع خود قرار می‌دهد، حتی جان و امنیت کارگر را. فجايع‌ای نظير معدن «يورت» نتيجه منطقی «خصوصی‌سازی‌ها» و سياست‌های نئوليبرالی، بی‌کفايتی سياسی، قلع و قمع سنديكاهای مستقل كارگری و بازگذاشتن دست سرمايه‌داران بی‌وجدان است كه چنین وضع جهنمی و مرگ‌آفرين را برای كارگران به ارمغان آورده است. رژيم جمهوری اسلامی مسئول و مسبب اصلی اين فاجعه است. اين رژيم حامی سرمايه وظيفه‌ای جز پايمال‌كردن حقوق كارگران، سركوب و زندانی‌كردن فعالين كارگری و خوش‌رقصی برای صندوق بين‌المللی پول و بانك جهانی و اجرای سياست‌های اقتصادی نئوليبرالی در قبال جامعه كارگری ندارد.

سرمایه باری دیگر جان گرفت

پیرامون مرگ جانگداز کارگران معدن «یورت»

 

به فاصله کمتر از پنج ماه از فروریزی ساختمان پلاسکو در تهران که به جانباختن ۲۲ نفر انجامید، اینبار فاجع‌ای دهشتناک ۲۲ نفر از کارگران معدن «یورت» آزادشهر استان گلستان را به کام مرگ کشانید و جامعه زحمتکش ایران را در غم و اندوه از دست دادن این فرزندان راستین کشور فرو برد.

سران رژیم اسلامی ایران اما منتظر نتیجه تحقیقات نماندند، سراسیمه در اولین موضع‌گیری خود مقصر اصلی این حادثه را کارگران معدن اعلام کردند تا بار مسئولیت آن را از دوش خود بردارند. این واکنش وقیحانه و بی‌شرمانه نشان می‌دهد که مسئولین این رژیم از پیش به کمبودها و نبود امکانات ایمنی در این معدن در اطلاع بودند و علیرغم اعتراضات و درخواست‌های مکرر معدنچیان جهت رفع کمبودها و افزایش تجهیزات ایمنی، هیچگونه اقدامی در رفع این موارد به عمل نیاوردند. از گفته ربیعی چنین برمی‌آید که تجهیزات ایمنی معدنچیان فرسوده بودند. مطابق اظهارات او قرار است «کمیته نوسازی معادن استان، موضوع نوسازی تجهیزات را با هدف کاهش حوادث پیگیری کند.» (تأکید از توفان) همه میدانند که آنچه از درون این «تحقیقات متخصصین» بیرون خواهد آمد، حقیقیت نخواهد بود، بلکه تلاش مذبوحانه رژیمی است که کوشش دارد تا بر سرپوش نهادن بر واقعیات، ذهن جامعه کارگری ایران را به انحراف به‌کشاند؛ بعید به نظر نمی‌رسد که در کنار «اهمال» معدنچیان، یکی از مسئولین دون پایه را هم مقصر معرفی کنند تا بدین ترتیب این مصیبت هم به دست فراموشی سپرده شود.

در ذهن آگاه و بیدار کارگران و زحمتکشان ایران اما چنین فجایع‌ای هیچگاه فراموش نمی‌شوند، زیرا که نظام سرمایه‌داری هر روز فاجعه می‌آفریند و جان و مال کارگران را در معرض خطر و نابودی قرار می‌دهد. کارگران ایران حق دارند که در پشت هر حادثه جانگدازی رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی را به عنوان مسبب اصلی و واقعی آن به‌بیند. به سختی می‌توان باور کرد که معدن‌چیان معدن «یورت»که با ۱۶ ساعت کار، با حقوق ماهیانه کمتر از ۹۰۰ هزار تومان، با ۱۱ ماه حقوق معوقه در بدترین شرایط کاری و ایمنی مشغول به کار بودند، از تجهیزات ایمنی مناسب و به روز هم برخوردار بوده باشند. هنگامی که رژیم سرمایه داری ایران کارگرانی را که به تعویق حقوق ناچیزشان معترض می‌شوند، با شلاق و تازیانه پاسخ می‌دهد و یا به زندان و حبس‌های طولانی مدت محکوم‌شان می‌کند، چگونه میتوان باور داشت که تأمین جان آنها از «دغدغه» های صاحبان سرمایه باشد. امنیت جان کارگر، هزینه‌ساز است و افزایش آن از سود می‌کاهد. کافیست این منطق سرمایه را درک کرد تا اظهارات مقام‌های مسئول رژیم را با دیده شک و تردید نگریست.

برای سرمایه آنچه مهم است، «کسب سود» است که همه چیز را تحت الشعاع خود قرار می‌دهد، حتی جان و امنیت کارگر را. فجايع‌ای نظير معدن «يورت» نتيجه منطقی «خصوصی‌سازی‌ها» و سياست‌های نئوليبرالی، بی‌کفايتی سياسی، قلع و قمع سنديكاهای مستقل كارگری و بازگذاشتن دست سرمايه‌داران بی‌وجدان است كه چنین وضع جهنمی و مرگ‌آفرين را برای كارگران به ارمغان آورده است.

رژيم جمهوری اسلامی مسئول و مسبب اصلی اين فاجعه است. اين رژيم حامی سرمايه وظيفه‌ای جز پايمال‌كردن حقوق كارگران، سركوب و زندانی‌كردن فعالين كارگری و خوش‌رقصی برای صندوق بين‌المللی پول و بانك جهانی و اجرای سياست‌های اقتصادی نئوليبرالی در قبال جامعه كارگری ندارد .

حزب كارايران (توفان) ضمن ابراز تسليت و همدردی با خانواده‌های این جانباختگان، رژيم ضد‌كارگری و سرمايه‌داری جمهوری اسلامی را مسبب اصلی اين فاجعه می‌داند و آن را قويا محكوم می‌كند.

خشم و نفرت عموم مردم ايران نسبت به رژيم تبهكار جمهوری اسلامی، رژيمی كه هر روز در ايران فاجعه می‌آفريند، سرانجام شعله‌ور خواهد شد و بنای پوسيده و ارتجاعی‌اش را به آتش خواهد كشيد.

 

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی بدست کارگران و زحمتکشان ایران!

چاره کارگران وحدت وتشکیلات است!

زنده باد سوسیالیسم این پرچم رهایی بشریت!

حزب کار ایران (توفان)

۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۶

http://www.toufan.org

***

چه کسی پاسخگوست؟

قتلگاهی به نام معدن

 

ساعت 12 روز چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت، انفجار مهیبی در تونل  معدن زعال سنگ زمستان یورت شمال غربی واقع در آزاد شهر در استان گلستان روی داد که طبق آخرین اخبار تا کنون 35 نفر از کارگران بر اثر انفجار گاز در عمق 2000 متری جان باخته اند، 70 نفر به شدت مصدوم شده و به بیمارستان منتقل شدند و از سرنوشت عده ای دیگر، خبری نیست.

مراکز کار، بویژه معادن در جمهوری اسلامی از ناامن ترین ها در سطح جهانی است. استانداردها و مقررات ایمنی توسط  کارفرمایان و دولت – که خود بزرگترین کارفرماست-  رعایت نمی شود و کارگران  مجبور می شوند در محیط و شرایطی کار کنند که هر  لحظه ممکن است به قیمت جانشان تمام شود. محیط کار، امن نیست زیرا ایمن سازی محیط کار، هزینه بردار است و به همین دلیل یعنی برای صرفه جویی در هزینه  ها، دولت و کارفرمایان از جان کارگران مایه می گذارند، و به این گونه هر ساله هزاران کارگر قربانی منافع سیری ناپذیر سرمایه و سرمایه داران می شوند. وحشیانه ترین نوع استثمار، به قیمت جان کارگران!

حوادث کاری در سراسر کشور بیداد میکند و محیط کار بشدت نا امن است. کارگران ایران در هیچ زمینه ای از مناسبات کاری امنیت ندارند. هم اکنون و در پی وقوع انفجار در معدن زمستان یورت دهها کارگر در عمق صدها متری سطح زمین مدفون  شده اند. بر طبق گزارشات، این معدن راهی برای خروج اضطراری نداشته است و یکطرفه بوده است. کارگران محبوس در این معدن تا کنون حتی از پرداخت حقوق شان محروم بوده اند و ماهها حقوق معوقه داشته اند. جمهوری اسلامی مزد ناچیز آنان را پرداخت نکرده و اینطور که از شواهد پیداست, جانشان را نیز با سیاست های ضد کارگری در ارتباط با تامین ایمنی آنها ستانده  است.

بر طبق گزارشات پیش از این هرگونه اعتراض به نا امن بودن محیط کار در این معدن با اخراج روبرو شده است. رسانه های حکومتی اخبار ضد و نقیضی از وضعیت محبوس شدگان و مصدومین این فاجعه به افکار عمومی حقنه می کنند. این در حالی است که کارگران معدن زمستان یورت پیش از وقوع این حادثه  بارها نشت گاز را به مسئولین گوشزد کرده اند. نه کسی توجه کرد و نه حالا پس از این فاجعه کسی پاسخگوست. معدنی که از آن زغال سنگ استخراج می شود، اینک به قتلگاهی تبدیل شده که پیکرهای بی جان کارگران را از آن استخراج می کنند!

 

عکس یادگاری چند ماه پیش کارگران معدن زمستان یورت آزادشهر

آیا کسی از آنها زنده مانده است!!!؟؟؟

س. م.    

***

حکومت اسلامی در دهه شصت تشکل ها ، سازمانها و احزاب و شوراها و مردم را قتل عام کرد ، روزی قیام مردم اکبر آباد و جاده ساوه را به خاک و خون  کشید ، روزی قیام 88 را سرکوب و کشتار می کند و روزی کارگران خاتون آباد را به گلوله می بندد ، روزی باعث خروج قطار از ریل و روز دیگر باعث فرو ریزی ساختمان پلا سکو می شود، روزی با ایجاد بیکاری مردم را وادار به کولبری و یخ زدن زیر برف می کند و امروز باعث انفجار در معدن زغال سنگ یورت می شود، چرا که به جای بر قرار ایمنی و هزینه کردن برای بر قراری ایمنی در کار بودجه ایمنی را اختلاس کرده اند و به جای برنامه ریزی و تامین ایمنی کارگران و محل کار  آنها، مشغول برنامه ریزی فریب کاری با انتخابات نمایشی و افزایش اختلاس ها هستند. دزدی ها ، اختلاس ها و رشوه خواری های حکومت اسلامی باعث گردیده هزاران کارخانه و کارگاه مانند  تراکتور سازی ، هپکو ، چینی سازی ، صد ها کارخانه نساجی تعطیل شوند، یا رو به تعطیلی باشند ، این حکومت ضد کارگری به جای اینکه سرمایه و ثروت این کشور را برای نو سازی صنایع و به جای هزینه کردن برای ایجاد ایمنی کار در کارخانجات و در معادن ، به جای هزینه کردن برای جلو گیری از تعطیلی موسسات تولیدی و جلو گیری از بیکار شدن ، و به جای ایجاد شغل ، پول و ثروت این مردم را هزینه نمایش انتخابات و هزینه آقا زاده های پورشه سوار و اختلاس های هزاران میلیاردی می کند.

ضمن اعلام همدردی، به طبقه کارگر و خانواده معدن چیان کشته شده ،تسلیت می گوییم!

عامل  انفجار در معدن زغال سنگ یورت جمهوری اسلامی است!!!

سرنگون باد حکومت اسلامی سرمایه داری

 

سران و مدیران و عوامل جمهوری اسلامی 38 سال است ثروت و داری های مردم ایران را غارت می کنند، 38 سال است مردم را با اشکال مختلف سرکوب و قتل عام می کند، این حکومت  اسلامی در دهه شصت با دامن زدن و ادامه جنگ سرمایه های ایران را هدر داد و در جنگ جوانان را به کشتن داد و به بهانه جنگ  انقلابیون را گروه  گروه  قتل عام کرد، و از روز اول بر قراری اش شروع به قتل عام در زندان ها و شهرها و روستاها و خانه به خانه کرد، زمانی با نقشه های خصوصی سازی باعث تحمیل هر چه بیشتر فقر در شهر ها و روستا ها شد ، با تحمیل خصوصی سازی ، آزاد سازی اقتصاد از یک طرف با رانت خواری،  دزدی و اختلاس صنایع و موسسات را بین خود تقسیم کردند و از طرف دیگر باعث افزایش روز افزون فقر ، اعتیاد ، بیکاری و فحشا ، کودکان کار و خیابان، اخراج های گسترده و تعطیلی شتابان کارخانجات شدند، با خصوصی سازی آموزش و پرورش و آموزش عالی باعث باز ماندن کودکان و جوانان از تحصیل شدند، با خصوصی کردن بهداشت و درمان و کاهش بیمه ها باعث افزایش هر روزه بیماری در میان مردم شدند ، با قطع درختان و نابودی جنگل ها برای ساخت ویلا باعث تبدیل شدن باران به سیلاب شدند ، با سوء استفاده از آبهای سطحی و زیر زمینی باعث خشک شدن دریاچه ها و رود خانه ها و باعث ایجاد ریز گرد ها شده مردم را به کشتن می دهند ، مدتهای مددی با وارد کردن مواد غذایی آلوده باعث ایجاد و گسترش بیماری های خاص گردیدند، با ایجاد مناطق آزاد اقتصادی و با تغییرات مداوم قانون کار علیه کارگران و با تصویب قوانین جدید ضد کارگری  و با واردات کالاهای که در ایران وجود دارند، هر روز بیشتر باعث بیکاری و فلاکت اقتصادی و ورشکستگی صنایع شدند و مدتی نیز با طرح انرژی هسته ضمن هدر دادن ثروت مردم و دزدی و اختلاس های هزاران میلیاردی و شکست طرح فوق کشور را به نابودی کشاندند، که اکنون طبقه کارگر مجبور است فشار های اقتصادی همه تخلفات حکومت اسلامی سرمایه داری  را بر دوش بکشد،

حکومت اسلامی در دهه شصت تشکل ها ، سازمانها و احزاب و شوراها و مردم را قتل عام کرد ، روزی قیام مردم اکبر آباد و جاده ساوه را به خاک و خون  کشید ، روزی قیام 88 را سرکوب و کشتار می کند و روزی کارگران خاتون آباد را به گلوله می بندد ، روزی باعث خروج قطار از ریل و روز دیگر باعث فرو ریزی ساختمان پلا سکو می شود، روزی با ایجاد بیکاری مردم را وادار به کولبری و یخ زدن زیر برف می کند و امروز باعث انفجار در معدن زغال سنگ یورت می شود، چرا که به جای بر قرار ایمنی و هزینه کردن برای بر قراری ایمنی در کار بودجه ایمنی را اختلاس کرده اند و به جای برنامه ریزی و تامین ایمنی کارگران و محل کار  آنها، مشغول برنامه ریزی فریب کاری با انتخابات نمایشی و افزایش اختلاس ها هستند.

 دزدی ها ، اختلاس ها و رشوه خواری های حکومت اسلامی باعث گردیده هزاران کارخانه و کارگاه مانند  تراکتور سازی ، هپکو ، چینی سازی ، صد ها کارخانه نساجی تعطیل شوند، یا رو به تعطیلی باشند ، این حکومت ضد کارگری به جای اینکه سرمایه و ثروت این کشور را برای نو سازی صنایع و به جای هزینه کردن برای ایجاد ایمنی کار در کارخانجات و در معادن ، به جای هزینه کردن برای جلو گیری از تعطیلی موسسات تولیدی و جلو گیری از بیکار شدن ، و به جای ایجاد شغل ، پول و ثروت این مردم را هزینه نمایش انتخابات و هزینه آقا زاده های پورشه سوار و اختلاس های هزاران میلیاردی می کند.

آیا عملکرد 38 ساله حکومت اسلامی سرمایه داری  ثابت نمیکند که تمامی حوادثی مانند انفجار معدن یورت ، فرو ریزی پلاسکو ، تعطیلی تراکتور سازی ، و … بحران های هپکو و برده داری در عسلویه و … حاصل وجود این حکومت است؟ کارگران و مردم ایران :  تنها راه نجات از تمامی مشکلات و حوادث و فلاکت های اقتصادی و اجتماعی سرنگونی جمهوری اسلامی است، تا زمانی که جمهوری اسلامی بر قرار باشد مردم ایران روز خوش نخواهند داشت.

کارگران ، معلمان ، دانشجویان ، زنان و جوانان … :

برای نجات خود و کل مردم ایران از هر طریقی و هر روزنه ممکن که می شود به حکومت جمهوری اسلامی باید ضربه زد ، باید انقلابیون و کارگران پیشرو در تشکل های مختلف متشکل شوند ، این نظام کاملا» پوسیده است، ولی تنها از طریق تشکیلات منظم و آهنین می شود این حکومت فاشیستی اسلامی را نابود کرد. تنها چاره ما وحدت و تشکیلات است.

عامل کشته شدن معدنچیات یورت حکومت جمهوری اسلامی است .

سر نگون باد جمهوری اسلامی

بر قرار باد حکومت کارگری

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی

13/2/1396

***

تا هنگامی که در بر این پاشنه بچرخد، تا هنگامی که کارگران نتوانند با قدرت تشکل و اعتصاب و اعتراض دولت و صاحبان سرمایه را به پذیرش حقوق کارگری از جمله ایمن سازی مراکز کاری مجبور نمایند، قربانی شدن هر روزه کارگران در هنگام کار و وقوع  فاجعه های چون معدن یورت و پلاسکو متاسفانه ادامه خواهد یافت.

انفجار معدن زغال سنگ یورت: کارگران کشته شدند، پاسخگو کیست؟

 

حوالی ظهر روز 13 اردیبهشت، انفجار در تونل معدن  زغال سنگ زمستان  یورت آزادشهر در استان گلستان،  از کارگران قربانی گرفت؛ بنا بر گزارش ها تا کنون 35 نفر از کارگران بر اثر انفجار گاز در عمق حدود 2000 متری تونل این معدن جان باخته اند؛ از سرنوشت عده ای از کارگران خبری  نیست و حدود 70 نفر از کارگران مصدوم و مجروح شده اند.

 

بعد از آتش سوزی ساختمان پلاسکو این دومین فاجعه در ماه های اخیر است که به علت تعداد کثیر کشته شدگان و ابعاد دهشتناک فاجعه، در سطح وسیع رسانه ای می شود و توجه افکار عمومی را به خود جلب می کند.

 

اما فاجعه معدن زغال سنگ یورت و فاجعه پلاسکو استثناهایی در عرصه کار و کارگری نیستند، بلکه نمونه های بزرگ و دهشتناک از قربانی شدن هر روزه  کارگران در هنگام کار می باشند:  طبق گزارش های رسمی  تنها در سال گذشته، بیش از 1300 نفر از جمله 7 کودک بر اثر حوادث کار جان را خود را ازدست دادند. بنا به برخی گزارش ها هر سال حدود 2000 کارگر ساختمانی قربانی حوادث کار می شوند. تعداد مصدومان و مجروحان  حوادث کار چندین بار بیش از جان باختگان است. بیماری های ناشی از اشتغال  بیداد می کند و هر سال هزاران نفر از کارگران را به کام خود می کشد.

 

این تعداد از حوادث و قربانیان آن به هیچ رو امری طبیعی و اجتناب ناپذیر نیست. بلکه دلیل اش بی حقوقی مطلق کارگران در ایران و بطور مشخص تر این است که محیط ها و مراکز کار در سرمایه داری تحت حاکمیت جمهوری اسلامی از ناامن ترین ها در سطح جهانی است. استانداردها و مقررات ایمنی توسط  کارفرمایان و دولت – که خود بزرگترین کارفرماست-  رعایت نمی شود و کارگران  مجبور می شوند در محیط و شرایطی کار کنند که هر  لحظه ممکن است به قیمت جانشان تمام شود. محیط کار، امن نیست زیرا ایمن سازی محیط کار، هزینه بردار است و به همین دلیل یعنی برای صرفه جویی در هزینه  ها، دولت و کارفرمایان از جان کارگران مایه می گذارند، و به این گونه هر ساله هزاران کارگر قربانی منافع سیری ناپذیر سرمایه و سرمایه داران می شوند.

 

تا هنگامی که در بر این پاشنه بچرخد، تا هنگامی که کارگران نتوانند با قدرت تشکل و اعتصاب و اعتراض دولت و صاحبان سرمایه را به پذیرش حقوق کارگری از جمله ایمن سازی مراکز کاری مجبور نمایند، قربانی شدن هر روزه کارگران در هنگام کار و وقوع  فاجعه های چون معدن یورت و پلاسکو متاسفانه ادامه خواهد یافت.

 

اما نباید گذاشت که فاجعه ای پشت فاجعه بیاید و این روند جنایت کارانه تداوم یابد. نباید گذاشت که فاجعه معدن یورت نیز مانند فاجعه پلاسکو توسط رژیم بدون هیچ بررسی مستقل در مورد علل ریشه ای و مسببان فاجعه، مسکوت بماند و به فراموشی سپرده شود. یادمان نرود که همین دو سال پیش این کارگران با وجود شرایط بسیار سخت کاری بیش از یک سال حقوق خود را دریافت نکرده بودند و کماکان بسیاری از آنان به صورت پیمانکاری اشتغال داشتند و تا این لحظه گزارش معتبری از وضعیت قراردادکاری وبیمه ای معدن زغال سنگ یورت منتشر نشده است. باتوجه به خاطره دردناک  وضعیت بیمه ای کارگران ساختمان پلاسکو آیا کلیه این کارگران تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی بوده اند؟

 

اتحاد بین المللی، ضمن مسئول دانستن جمهوری اسلامی و کارفرمایان در قبال آمار وحشت آور  قربانیان سوانح کاری، کشته شدن کارگران فاجعه معدن یورت را به خانواده های آنان و همه کارگران معدن یورت و طبقه کارگر ایران تسلیت می گوید. ما خواهان بررسی علت این حادثه توسط یک هیئت کاملا مستقل با حضور نمایندگان منتخب کارگران معدن یورت، خانواده جان باختگان و مصدومین و نهادها و تشکلات مستقل کارگری در ایران وسطح بین المللی هستیم.  عوامل و مسسببان این حادثه باید افشا و محاکمه شوند و به خانواده کارگران جان باخته و مصدومان باید غرامت کامل پرداخت شود.

    اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

۴ مه ۲۰۱۷

info@workers-iran.org

http://etehadbinalmelali.com/ak/

***

اطلاعیه  انفجار در معدن زغال‌سنگ زمستان یورت شمال غربی و زنده بگورشدن کارگران معدن

در پی وقوع حادثه  انفجار در معدن زغال سنگ زمستان یورت دراستان گلستان، بر اثر ریزش تونل این معدن تعدادی از کارگران مشغول به کار در داخل این معدن گرفتار شدند.

جمهوری اسلامی که مشغول گرم کردن تنور انتخابات خود برای جلب نظر کارگران و سایر اقشار جامعه جهت شرکت در انتخابات است  تا به حال اخبار ضد و نقیضی از حادثه  را منتشر کرده  و خبرگزاری ها در ایران در ابتدا از کشته شدن ۲ کارگر معدن و گیر افتادن۵۰ تن از کارگران معدن خبر داده بودند. حتی  استاندار استان گلستان با کمال وقاحت می گوید » انفجار محصول سهل انگاری خود کارگران بوده است »

اما لحظه به لحظه بر ابعاد فاجعه افزوده شد و امروز ابعاد انفجار روز گذشته در معدن زمستان یورت به مثابه  بزرگ ترین فاجعه ای است که تاکنون در سطح معادن ایران اتفاق می افتد؛ حادثه ای که تاکنون ۲۱ نفر در آن جان باخته اند و پیش بینی می شود تعداد کشته شدگان آن به شماره گان بالا تری برسد.

آنچه درباره معدن زغال سنگ آذر شهر می توان نوشت ، اینستکه؛ معدن زغال ‌سنگ در سال ۱۳۸۲ به بخش خصوصی واگذارشده و سهم عمده آن یعنی حدود ۲۰درصد متعلق به صندوق مهر ايرانيان (بسيج)، حدود ۱۰درصد ازآن تكادو (شركت مجتمع صنايع و معادن احياي سپاهان) و بخشي نیز متعلق به نگين طبس است. همچنین در خبرها آمده است که شرکت صنعتی و معدنی شمالشرق شاهرود به مدیرعاملی علی نصیری ، بهره بردارمعدن زمستان یورت آزاد شهراست. و آنچه در باره شرایط کار کارگران در معدن باید نوشت ، بغایت ضد انسانی و مشکل اساسی کارگران دستمزدهای معوقه آنان بوده تا جائی که به گفته یکی از کارگران ، بخشی از آن ها  به مدت ۱۷ ماه حقوق دریافت نکرده اند. بخش بزرگی از کارگران  بیمه نبوده و با چنین کارفرمایانی در شرایط سخت برده دارانه به کار مشغول بودند.   معادن زغال سنگ در ایران از یک سو  در سالهای اخیر همواره در پایین ترین سطح ایمنی قرار داشته و طی سالهای اخیر هر ساله تعدادی از کارگران شاغل در این معادن متاسفانه  جان خود را بخاطر سودجویی نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی از دست داده اند و همچنان تلفات می دهند . این درشرایطی  است که کارگران سازمانگر و معترض جهت تحقق حقوق حقه انسانی خود با سرکوب شدید و زندان و در آخرین رسوایی رژیم، تن رنجورشان به شلاق و تازیانه جهل  سیستم سرمایه داری جمهوری اسلامی محکوم می گردد.

فعالین نهاد های همبستگی …، ضمن اعلام همدردی با خانواده هایی که عزیزان خود را در این فاجعه ضد انسانی از دست داده اند و خانواده های آسیب دیدگان این حادثه و محکوم کردن جمهوری اسلامی جهت مخفی نگاه داشتن اخبار این حادثه هولناک، برآنیم که نباید ابعاد این جنایت تنها با اعلان تاسف زود گذر به فراموشی سپرده شود .ما همه حامیان و جانبداران جنبش کارگری را مخاطب قرارداده و فرا می خوانیم تا برای اعتراض جمعی علیه زمینه سازان و مسببان این جنایت فجیع و ضد انسانی ، همه توان خود را به کار گیریم . این فجایع را باید به پای نظام سرمایه داری ایران نوشت.  نظام  اسلامی را مسئول مستقیم جان همه آسیب دیدگان و کارگران جانباخته این معدن و مسبب آن به جهانیان شناساند !

نهادهای همبستگی با جنبش کارگران ایران ـ خارج کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

جمعه ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ برابر با ۰۳ می ۲۰۱۷

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 5 مه 2017 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , , , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: