اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

«خواست مبرم همه مردم و آزادیخواهان»( بخش سوم و پایانی): علی ناظر

بعنوان سرنگونی طلب، باید مفهوم این تغییر رفتار را برای خودمان تعریف کنیم. آیا تغییر رفتار یعنی، آزادی زندانی سیاسی، آزادی انتخابات آزاد، بازنویسی قانون اساسی و در نتیجه خط بطلان بر ولایت فقیه، و…. و یا منظور غرب از «تغییر رفتار»، بازگذاشتن دست غرب برای چپاول ثروت ملی، خروج از سوریه و عراق و سپردن این دو کشور به عربستان و ترکیه و در نتیجه آسوده خاطر کردن اسرائیل، و خروج از تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی و خشنود کردن امارات، و….. در ازای این «تغییر رفتار»، بقای نظام اسلامی تضمین می شود… مگر همین نظام اسلامی با قبول کاپیتولاسیون، «حق مسلم» اتمی را قربانی روابط بهتر اقتصادی نکرد؟ دیدیم که غرب تمامیت خواه است. تمام نفت را می خواهد. تمام ثروت ملی را می خواهد. اگر ندهی، تحریم می شوی. تحریم می شوی چون اسمت قبلا در لیست تروریستی بوده، تحریم می شوی چون با جدایی کردستان از ایران مخالفی. تحریم می شوی چون اسمت با الف شروع می شود و با …. تمام می شود. تحریم می شوی چون اصولا از قیافه ات خوششان نمی آید. آنوقت چی؟ حتما می خواهی مثل همین جمهوری اسلامی شعار اقتصاد مقاومتی بدهی؟

«خواست مبرم همه مردم و آزادیخواهان»

(بخش سوم و پایانی)
علی ناظر
 
لینک به بخش 1 و 2
 
پاسخ به دو کامنت
 
در میان عکس العمل ها و انتقاداتی که به دو بخش این نوشتار داشته ام، دو نکته برایم جالب بود. هموطنی نوشته بود که تو اصلا موضعگیری شورای ملی مقاومت ایران را درک نمی کنی، و دومی در ایمیلی نوشته بود که تو به علت کهولت سن، محافظه کار شده ای.
در مورد درک اشتباه. طبیعتا این امکان همیشه وجود دارد که به لحاظ سیاسی، موضعگیری شورای ملی مقاومت را درک نکرده باشم. اما، به لحاظ درک و فهم زبان فارسی، متن و محتوای آن بیانیه را درست درک کرده ام. در مورد کهولت سن. این هموطن چندان بیراه نفرموده اند، هرچند تا لب گور یکی دو گام فاصله دارم.
واقعیت اینست که خیلی ها، حتی سازمانهای سیاسی، وقتی سن شان بالا می رود محافظه کار می شوند. اما شخصا همیشه سعی داشته ام که اصلی را که 20 سال پیش باور داشته ام را همین امروز هم داشته باشم. بطور مثال، رجوع شود به مقاله ام «مرگ بر امپریالیسم، زنده باد سرمایه گذاری خصوصی» – نبرد خلق 132، (اول خرداد 1375).
شاید حرف امروزمان با فردا متفاوت باشد، اما اصول پایه نه امروز و فردا، و نه صد سال دیگر نمی تواند تغییر کند؛ مگر اینکه بگوییم آن راه و خط تا به آنروز درست بوده، اما امروز دیگر نیست. بگوییم که استقلال، آزادی، کار برای همه، مسکن برای همه، نان برای همه، عدالت اجتماعی برای همه، شعارهایی بوده اند که تا پیش از ظهور نئوفاشیسم کاربرد و خریدار داشته اند، اما امروز معادلات پیچیده شده، و برای رسیدن به هدف (سرنگونی)  می توان به هر خس و خاشاکی متوسل شد.
من با این فلسفه و طرز فکر مخالفم، به کهولت سن و یا کج فهمی هم ربطی ندارد. بگذریم.
 
محاصره
 
طی دو سال اخیر، اگر به رخدادهای سیاسی – نظامی که در حال شکل گیری در اطراف و مرزهای ایران است توجه کنیم، مشاهده می کنیم که جمهوری اسلامی در محاصره قرار گرفته و تنش سیاسی و یا نظامی با ترکیه، عربستان و کشور های حاشیه خلیج فارس، پاکستان، و افغانستان، دائما رو به تشدید است، به جز با روسیه که جمهوری اسلامی از آن بمثابه سوراخ موش برای فرار از تنگنا استفاده می کند. آنچه در یکی دو هفته اخیر رخ داده، تا حدودی به مسدود کردن این سوراخ موش مرتبط است. این را می شود در موضعگیری اخیر تیلرسون دریافت «روسیه بین آمریکا و متحدان اسد مثل ایران، یکی را انتخاب کند».
یک جمع بندی، بنابراین، این می تواند باشد که باید از «هراقدامی» که به مسدود شدن این سوراخ موش منتهی شود، حمایت کرد، و آن را در راستای منافع ملی ایران، و تسریع پروسه سرنگونی ارزیابی کرد. به زبانی دیگر، فشار بر روسیه، برای تنها گذاشتن سوریه و ایران، می تواند و باید به تضعیف دو چندان جمهوری اسلامی بینجامد.
حال اگر بپذیریم که این تحلیل درست است و «غرب» می خواهد ایران را محاصره کرده، و تنها چاره گل آلود کردن رابطه بین ایران و روسیه است، به این سوال می رسیم که این محاصره در چه راستایی طراحی می شود و بازتاب های راهبردی آن چه می تواند باشد.
چنانکه ملاحظه می شود، این نوشتار هر چه بیشتر از قتل کودکان سوری توسط گازهای شیمایی دور شده، و سعی دارد به ریشه، و در نتیجه به استراتژی منبعث از این رویداد جنایتکارانه، بپردازد.
اهداف و نتایج را شاید بتوان چنین خلاصه کرد:
 
رده بندی گام ها
 
گام اول – تغییر رفتار
یک فرض اینست که، با توجه به این محاصره، جمهوری اسلامی قافیه را باخته و به خواست غرب که بارها اعلام کرده، رفتار خود را تغییر می دهد.
بدون شک، ما بعنوان سرنگونی طلب، باید مفهوم این تغییر رفتار را برای خودمان تعریف کنیم. آیا تغییر رفتار یعنی، آزادی زندانی سیاسی، آزادی انتخابات آزاد، بازنویسی قانون اساسی و در نتیجه خط بطلان بر ولایت فقیه، و…. و یا منظور غرب از «تغییر رفتار»، بازگذاشتن دست غرب برای چپاول ثروت ملی، خروج از سوریه و عراق و سپردن این دو کشور به عربستان و ترکیه و در نتیجه آسوده خاطر کردن اسرائیل، و خروج از تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی و خشنود کردن امارات، و…..
در ازای این «تغییر رفتار»، بقای نظام اسلامی تضمین می شود.
در اینجا نمی خواهم نظر خودم را بنویسم که منظور غرب از «تغییر رفتار» چیست، اما می خواهم خواننده این سطور کمی با خودش خلوت کرده و نتیجه بگیرد که غرب چه توقعی از تغییر رفتار جمهوری اسلامی دارد. تکرار می کنم «غرب»، و نه من و تو و او که آزادیخواه هستیم.
 
گام دوم – حمله نظامی
سناریوی دیگر اینست که جمهوری اسلامی شروع کند به جفتک زدن، و نه تنها تغییر رفتار ندهد، بلکه به سفارش احمد خاتمی گوش کند «به نامزدی رای بدهیم که اسرائیل را ناراحت کند». در چنین سناریویی، نئوفاشیسم که منتظر بهانه است، دست به اسلحه برده و ایران را مورد تهاجم نظامی قرار می دهد. کمتر آدم عاقلی است که باور نداشته باشد در این سناریو نه از تاک نشانی می ماند و نه از تاکستان. ایران، و جمعیت آن، یا به درک واصل می شوند که سناریوی مورد علاقه تمام فاشیست هاست، و یا همچون مردم لیبی و یمن و سوریه و عراق، خاک بر سر می شوند.
البته این سناریو یک خوبی دارد، فرد و سازمان و شورا و حزب و … مورد علاقه نئو فاشیست ها حکومت این مردم بخت برگشته را به دست می گیرد. اما راهکار سومی هم هست.
 
گام سوم – سرنگونی
نیروهای مردمی و انقلابی و مسلح، از این بلبشوی حمله نظامی «اجنبی ها» به خاک وطن، بهره جسته و وارد ایران شده، و سرنگونی نظام اسلامی را رقم می زنند. بر سر ایران جه خواهد آمد؟ آیا همان می شود که پس از سقوط صدام در عراق رخ داد و یا در لیبی، و یا آنچه می خواهند در سوریه و یمن رخ دهد؟ و یا آن خواهد شد که پس از سقوط شاه نصیب مردم شد؟ بطور حتم، راه به روی «مصدق دوم» بسته خواهد ماند.
واقعیت اینست که این تغییر و این شکل از سرنگونی همچون گام دوم، به تخریب و ویرانی می انجامد. چرا که در این سناریو، مردم نه خواهان حمله نظامی اجنبی به وطنشان هستند و نه آمادگی مقابله نظامی با قوای سرکوبگر داخلی را دارند. این سناریو در سال 1388 آزمایش شد، و دیدیم که شکست خورد.
 
گام چهارم – بازسازی
در عین حال، فرض بگیریم که در گام سوم، اشتباه کرده ام. آنچه نوشتم رخ نخواهد داد. جمهوری اسلامی با یک پخ زمین را ترک گفته و گورش را گم می کند. ایران با یک مقدار ناچیز ویرانی بر اثر بمب های آمریکایی، از شر جمهوری اسلامی رها می شود.
دوران بازسازی فرا می رسد. باز سازی پل هایی که آمریکا ویران کرده، بازسازی دریاچه رضاییه که جمهوری اسلامی خشک کرده، بازسازی رودخانه ها. حل مشکل های اجتماعی: اعتیاد.. تن فروشی…و ….. اما با کدام پول؟ پول فروش نفت؟ به چه کسی؟ به آمریکا و غرب؟ ولی مگر همین نظام اسلامی با قبول کاپیتولاسیون، «حق مسلم» اتمی را قربانی روابط بهتر اقتصادی نکرد؟ دیدیم که غرب تمامیت خواه است. تمام نفت را می خواهد. تمام ثروت ملی را می خواهد. اگر ندهی، تحریم می شوی. تحریم می شوی چون اسمت قبلا در لیست تروریستی بوده، تحریم می شوی چون با جدایی کردستان از ایران مخالفی. تحریم می شوی چون اسمت با الف شروع می شود و با …. تمام می شود. تحریم می شوی چون اصولا از قیافه ات خوششان نمی آید. آنوقت چی؟ حتما می خواهی مثل همین جمهوری اسلامی شعار اقتصاد مقاومتی بدهی؟
خیلی آکادمیک صحبت می کنم، نه؟ خیلی از دور دست ها صحبت می کنم، وقتی امروز، حتی جمهوری اسلامی را سرنگونی نکرده ایم، نه؟ حق با شماست، ولی سوال ها هنوز درست هستند، و کسی پاسخی به آن نداده است. همه، از رضا پهلوی تا مجاهدین، حواله به چراغ نفتی می دهند. کسی نمی گوید، بازسازی این ایران خراب شده را چگونه انجام می دهی؟ ایرانی که نئوفاشیست ها با بمب به تلّی از خاک بدل کرده اند را چگونه با «خشت جانت» می سازی؟ اگر نمی خواهی وابسته باشی. اگر امروز دعوت به بمباران می کنی، فردا با وابستگی چه می کنی؟
 
خروجی در صورت اشتباه محاسبه؟
آنهایی که کمی استراتژی بلد هستند، و آنهایی که خیلی استراتژی بلد هستند، همیشه این سوال را در مقابل خود قرار می دهند: اگر اشتباه محاسبه شده باشد، راه گریز چیست؟ آمدیم و نئوفاشیست ها ایران را به مدت 6 سال، نه 10 سال بمباران کردند، ولی رژیم منحوس اسلامی هنوز بر اریکه قدرت تکیه زده باشد (سناریو سوریه)، آنوقت چی؟ تا ابد که نمی شود بر سر یک کشور و مردمش بمب ریخت. بالاخره نئوفاشیسم می خواهد در انتخابات بعدی آمریکا رأی بیاورد. باید بیلان هزینه جنگ را ارائه دهد.
اما مساله نئوفاشیسم مشکل ما نیست. مساله ما اینست که اگر میوه استراتژی همبستری با نئوفاشیسم تلخ بود، و ایران ویران شد ولی جمهوری اسلامی هم سرنگون نشد، راه خروج کدام است؟ آنوقت چی؟
 
بیانیه شورای ملی مقاومت ایران
بنا به آنچه در بالا گذشت، من با دعوت از نئوفاشیسم برای حمله نظامی به ایران مخالفم. من با خط «کس نخارد پشت من» و یا «نه جنگ، نه مماشات» موافقم.
محتوای این بیانیه مرا به یاد فیلم قدیمی 7 دلاور می اندازد. وقتی که طبقه محروم مکزیکی از پس دزدان مکزیکی بر نیامدند و به تکزاس رفتند تا آمریکایی ها برایشان آزادی و رهایی از ظلم بیاورد. گویی دونالد ترامپ، یول براینر آن فیلم است. البته، فیلم بدون نتیجه تمام می شود. کسی نمی فهمد سال بعد، آیا دزدان در لباسی دیگر باز می گردند و اگر آری مردم ستمدیده مکزیک چه عکس العملی نشان می دهند. واقعیت اینست که نتیجه فیلم 7 دلاور را امروز در برخورد نئوفاشیسم با مکزیک می بینیم. دزدان مکزیکی رفتند تا دزدان آمریکا به چپاول ادامه دهند.
برخلاف فیلم 7 دلاور، یول براینرهای شورای ملی مقاومت (بولتون، جولیانی، مک کین، ترامپ،…..) قرار ندارد بیاید و نظام اسلامی را سرنگون کرده و برود. قرار است که بیاید و بماند. اما آیا روسیه می پذیرد آمریکا در همسایگی جولان بدهد؟ آیا می پذیرد که جمهوری اسلامی برود و دولتی بیاید که نوچه و نوکر آمریکا باشد؟ این سوال را هم پاسخ نمی دهم. خواننده این سطور آنقدر عقل و شعور دارد که پاسخ را، با توجه به اوکراین، بیابد.
ولی همه این سطور به یک سوال از خواننده، ختم می شود: آیا موافق حمله نظامی بیگانه به ایران هستی یا می خواهی این نظام جهل و جنایت را به دست توانای فرزندان خلق ستمدیده سرنگون کنی؟ پاسخ به اخلاق و منش سیاسی و باور ها و اصول افراد و سازمان ها بر می گردد. اگر این سوال پیچیده است، سوال آسانتر اینست: می خواهی مصدقی بمانی یا توده ای وابسته به بیگانه؟
 
تکرار می کنم، کسی نیستم، فقط یکنفر بیشتر نیستم اما به اندازه قد و قواره ام، همیشه به کهکشانی از ستاره ها باور داشته ام، و (در کهولت سنی) قرار نیست آن ستارگان و فروغ های همیشه جاویدان را بخاطر وعده های نئوفاشیسم از یاد ببرم:
 
ز سرنگونی شب، کنون نگر همه‌جا
ز خشم و کینهٔ خلق، شراره گشته به پا
به نام هر یل که از سیهکل چو تندری دمد از، سرود آتش و خون
شهادت هر ستاره سازد ز سرخ چهرهٔ خویش، (تلاش و کینه فزون)
رهایی خلق ایران، نبرد ما را آئین است
و کهکشان فردای‌اش، ز خون آنان آذین است
شکوه روشنی فردا، ز خون برآرد سر
بگو به میهن که خون بیژن ستاره گشت و از آن، چه‌سان شراره دمید
به سرخی هر ستاره اکنون نشسته در تن شب، (نشان صبح سپید)
 
 
شاد باشید
علی ناظر
22 فروردین 1396

منبع: سايت ديدگاه

 

 

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:

 

>  خالد مسعود   
>  پیام نوروزی ترامپ   
>  مرگ فرمانده   
>  بین دو صندلی   
>  کارگران مقصرند   
>  ویدیو کلیپ اعتراضات مردم اهواز   
>  لمپن های سایبری   
>  انقلاب؟ کدوم انقلاب؟   
>  روز زن؟   
>  فراموش نشدنی   
>  خیز انتخاباتی   
>  طعمه نئوفاشیسم نشویم   
>  نه به یهود ستیزی و نئوفاشیسم   
>  ریزش خودی ها   
>  دشمن مردم   
>  به یاد دو فرزند دلاور خلق ستمدیده ایران   
>  برجام، زهر یا نوشدارو؟   
>  اگه «مردی» بیا تو   
>  تسلیت به «مسعود»؟   
>  هلا توان همه عاشقان در تبعيد   
>  دوباره می شود آری..   
>  مسبب   
>  حماسه 19 بهمن   
>  حماسه 19 بهمن   
>  موشک و تهدید و گوسفند قربانی   
>  باز فعال شدن دیدگاه   
>  اینان هراسشان ز یگانگی ماست   
>  پلاسکو، تکرار سناریو «سینما رکس»   
>  در آستانه تعیین تکلیف   
>  توضیح واضحات   
>  «نه جنگ» یا «جنگ نه»   
>  چاله ترامپ- در حاشیه – دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – فصل دوم – بخش3    
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – فصل دوم – بخش2    
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – فصل دوم – بخش1    
>  تبریک، تبریک، تبریک، اما..   
>  تبادل نظر   
>  پیام سیاسی یک دیدار و زیر مجموعه های آن – بخش سوم   
>  پیام سیاسی یک دیدار و زیر مجموعه های آن – بخش دوم   
>  از ورود به درگیری عشیره ای معذورم   
>  دل برادر، برچسب نزن   
>  پیام سیاسی یک دیدار و زیر مجموعه های آن – بخش نخست   
>  بازخوانی یک نوشتار (تیر 1384)   
>  جهت اطلاع عموم – مشکل فنی   
>  سردبیر محترم سایت همبستگی ملی   
>  سخنی با شورای ملی مقاومت – بی‌شماران پراکنده   
>  مسعود رجوی – انا لله و انا الیه راجعون   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش8   
>  مرز – در حاشیه دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش7   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش6   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش5   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش4   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش 3   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش 2   
>  دیدگاهی سوم به انتخابات، روند چرخش نظام، و اپوزیسیون – بخش 1   
>  چرخش آری یا نه؟   
>  ریشه یابی «کادرگیری» در غرب – بخش سوم   
>  ریشه یابی «کادرگیری» در غرب – بخش دوم   
>  ریشه یابی «کادرگیری» در غرب – بخش نخست   
>  وقتی زمینه سازان جنایت، روضه خوان می شوند   
>  جنایت در لیبرتی   
>  فوری_ حمله موشکی به کمپ لیبرتی در عراق – اطلاعیه شماره ۶   
>  درخت آقا مصطفی   
>  ما، و توافق وین   
>  شرط کافی   
>  نحسی سیزده و جام زهر اتمی   
>  از خواستن تا توانستن – بخش 5- همبستری شیطان بزرگ و محور شرارت   
>  موضع جان بولتون   
>  آخ جون بچه ها، جنگ! جنگ!   
>  چوب و گربه دزده کچل   
>  فنر   
>  آی مرده ها…   
>  بهانه   
>  جنگ و صلح   
>  به احترام آندرانیک آساطوریان و حرمت آزادی   
>  عاشقان شرزه، و اولین منتقد هوادار   
>  بابابزرگ بچه سال   
>  جهت اطلاع طرفین درگیری عشیره ای   
>  سردوشی «فرزند خلق»   
>  من لاسانا باتیلی هستم   
>  فرزند خلق کیست؟   
>  از پاروکسی و سخت تا روانی و نرم   
>  کاپیتولاسیون   
>  چراغ خاموش مسعود رجوی   
>  واقعیت عریان   
>  نامه نگاریها و یک سوال اتمی   
>  نامه نگاری اوباما و «منافع مشترک با رژیم»   
>  زهر و پادزهر – گردآوری نخست   
>  پاسخ به 5 سوال از همکاران ماهنامه دیدگاه سوم   
>  بخش دیگر مشکل   
>  ارزش یواشکی   
>  ریشه یابی استعفا   
>  از خواستن تا توانستن – گذار از سّد کارتل ها، بخش چهارم   
>  تست 3 – از خواستن تا توانستن – قوه قضاییه – بخش 3   
>  تست 2 – اولین گام – از خواستن تا توانستن – 2   
>  تست 1 – از خواستن تا توانستن بخش 1   
>  دیدگاه و مشکل فنی همیشگی   
>  Test20140907   
>  گاهنامه مستند سوژه سازان، شماره 3، منتشر شد   
>  آدرس   
>  به یاد جانباختگان 35 سال مبارزه با جمهوری اسلامی   
>  گاهنامه مستند سوژه سازان، شماره 2   
>  گاهنامه مستند سوژه سازان، منتشر شد   
>  رسانه ها و چند نکته بی ربط مرتبط   
>  استراتژی، کانون آن، و آنچه هست
فصل اول، بخش 1 – نقاط قوت   
>  استراتژی، کانون آن، و آنچه هست – پیشگفتار   
>  امروز 30 خرداد است   
>  عکس العمل به خواستی مشخص و روشن   
>  عراق، واقعیت ها و حقایق   
>  جسد روی میز   
>  قهرمانانِ پشت دیوار   
>  هرکس به فکر خویش است   
>  حیدر و نعمت در پی کشوری بی صاحب   
>  دشمن ِ دشمن، همیشه دوست نیست   
>  داعش و موقعیت بحرانی ساکنین لیبرتی   
>  در باره تلویزیون دیدگاه
>  آسه بیا، آسه برو   
>  مشام ابن الوقت   
>  «بزرگتری گفتن»   
>  سنگ اندازی در مسیر بازاسکان   
>  یک خروار منصب، یک ارزن انصاف   
>  زمانش امروز است
>  دونامه از آلبانی، و یک گلایه   
>  مسوول محترم سایت آفتابکاران   
>  با او چه کرده ای؟   
>  من، و سگ مجاهدین   
>  ما و هفت «مفقود»   
>  اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه   
>  جنایت در روز روشن   
>  حذف آثار هنری اسماعیل وفا یغمایی   
>  پایان فعالیت موقت دیدگاه   
>  گامی بزرگ به سوی انقباض
>  چرا با استعفا مخالفم   
>  چه حیف   
>  ای یاوه، یاوه، یاوه
>  نتونستن بخرنش   
>  شرط سنی   
>  «اسلام» آباد   
>  یک «توضیح»، و دو کلام حرف اضافی   
>  شاعر توانمند   
>  بزرگی از سر گیرید   
>  روز جهانی آزادی مطبوعات   
>  حمله به لیبرتی با 20 موشک   
>  یعنی یک مرد پیدا نمیشه؟   
>  دیدگاه من و تو و او، و ما   
>  آغاز فعالیت موقت دیدگاه
>  دیدگاه دوباره هک شد
>  بدرود و تسلیت   
>  حمله ویروسی به دیدگاه
>  26 دسامبر 2011   
>  چند پرسش و پاسخ   
>  مهم – خبری از واشنگتن پست   
>  26 دسامبر 2011   
>  اولین مطلبی که در دیدگاه منتشر شد   
>  آب پاک   
>  آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 2)   
>  تا چند روز   
>  آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)   
>  آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)   
>  آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)   
>  بدهکار   
>  کمپین «شمارش معکوس» دیدگاه   
>  آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)   
>  آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)   
>  شمارش معکوس تا پایان ضرب الاجل   
>  کمر غول   
>  خبر خوب؟   
>  رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»
>  حرمت قلم   
>  «مردم» و نامه «جواد»   
>  والسلام؟   
>  مهرداد مشایخی   
>  ناجی   
>  «عجیب» و «غریب»   
>  بسوی «تعیین تکلیف نهایی»   
>  نگرانم   
>  ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه   
>  سلام گرگ بی طمع نیست   
>  «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»   
>  با خودمان جدی باشیم   
>  چند خبر و چند نکته   
>  جدا کردن «سر» از «بدنه»   
>  مدل چهارم
>  برای اسماعیل خویی بهبود آرزومندیم   
>  سخنی با اساتید و صاحبان کرسی   
>  «تروریستها» – بخش چهارم   
>  «تروریستها» – بخش سوم   
>  «تروریستها» – بخش دوم   
>  «تروریست»ها (بخش اول)   
>  زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی   
>  آقای رئیس جمهور اوباما   
>  مرز سرخ   
>  نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها   
>  رکن چهارم در جبهه خلق   
>  معضل میز   
>  گردهمایی 18 ژوئن   
>  فصلی تازه   
>  آن صدای بی صدا   
>  پوزه بند   
>  این «پیروزی قضایی» نیست   
>  سینه زنهای گورکَن   
>  یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»   
>  اگر مالکی ککی در تنبان ندارد…   
>  نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم   
>  پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»   
>  دیگر دخالت در اشرف موضوعیت ندارد   
>  جهت اطلاع   
>  برای مدتی
برخی از ستونهای دیدگاه
از روز سه شنبه سوم ماه می فعال نخواهد بود   
>  تشکر از 330 «انسان» «مستقل»   
>  خر باباته   
>  نامه به رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ   
>  نامه به رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ   
>  مشکل رهبر بودن   
>  چوب دو سر گُهی   
>  تکفیر   
>  وظیفه مبرم   
>  اعتماد شرطی و عکس العملی   
>  جامه ات شویم شپشهایت کشم   
>  تناقض در پیام   
>  190190   
>  ثبت پیامها و نظرها
در محکومیت کشتار ساکنین بی دفاع اشرف   
>  اقدام خیلی سیاسی   
>  عادت   
>  آقای کدیور مشکل شما چیست؟   
>  بهاران خجسته باد   
>  قزلحصار و ضرورت تعیین گزارشگر ویژه   
>  شریک دزد و رفیق قافله   
>  ژورنالیسم «بو»دار   
>  لجن مال کردن سایت کلمه؟   
>  یک گام به جلو، دو گام به عقب   
>  فراتر از باورهای سمبلیک   
>  اخاذی سیاسی   
>  پیام اسلامی   
>  از این «من» عُق ام می گیرد   
>  چه سال بدی   
>  حرف کهنه ای که تازه است   
>  دنیای خر تو خر جمهوری اسلامی   
>  3499   
>  شایعه «مرگ ظالمان»   
>  «عرب» و «مسلمان»   
>  خر لنگ   
>  فرهاد دیدگاه هم رفت   
>  اگر بیل زنی …؟   
>  خودسری و خود زنی   
>  خودسر   
>  عزیزم، رفیقم، ستار   
>  فاشیسم و دو رویی   
>  فرود و پرواز سوال برانگیز   
>  استمداد خانواده ابراهیمی برای نجات جان وحید   
>  ساختار شکنی   
>  ایرج عزیز   
>  آن کار دیگر می کنند   
>  به نام آزادی   
>  ما و جنگ طلبی   
>  دوران بلبشو
>  جهت اطلاع
نامه سرگشاده به هیلاری کلینتون   
>  حرمت انسانی!   
>  An Open Letter To Mrs Hillary Clinton   
>  نامه سرگشاده به هیلاری کلینتون   
>  تبریک   
>  دموکراسی و پاسپورت   
>  چند سوال از آقای محدثین   
>  در حاشیه گردهمایی پاریس – بخش چهارم   
>  در حاشیه گردهمایی پاریس – بخش سوم   
>  سخنرانی محرمانه معاون وزیر اطلاعات در مشهد، (آبان 1388)   
>  در حاشیه گردهمایی پاریس – بخش دوم   
>  دیدار «مثبت و خوب» ایاد علاوی و نوری مالکی   
>  در حاشیه گردهمایی پاریس – بخش اول   
>  هواداران طلبکار   
>  چادر   
>  صفحه خط دار   
>  1929   
>  تو کجا و علی کجا   
>  صاحب مردهء صاحب مرده   
>  «دولت یهود»   
>  من در اقلیت هستم   
>  تا چه اندازه؟   
>  22 میانگین سیاسی 15 و 30
بخش اول پیش زمینه   
>  «فرار به جلو» موسوی
>  اصل، «اصول» است   
>  رهبران ما، رهبران آنها   
>  دیدگاه [اطلاعیه مشترک]: اعدام جنایت کارانه ی پنج زندانی سیاسی را محکوم می کنیم   
>  اعدام 5 زندانی سیاسی
جلاد ننگت باد   
>  نتیجه بحث آزاد   
>  مسئولیت ستونهای دیدگاه   
>  تا اطلاع ثانوی   
>  کدنویسی اخیر دیدگاه   
>  خودسانسوری؟   
>  خاکستر بر سر   
>  بحث آزاد   
>  زوج خوشبخت   
>  پرسش و پاسخ
در باره «انتخابات» عراق و پيامدهاى آن   
>  شکوائیه   
>  رضا پهلوی در مسیر بازگشت به اصل خود
>  خشنودی رژیم اسلامی، خشنودی آمریکا   
>  رفراندوم؟   
>  خامنه ای در کوچه و بازار   
>  تو که سهل است عمر و عثمان و علی هم نتوانستند   
>  آمریکا جاده صاف کن رژیم اسلامی   
>  خود کرده را تدبیر نیست   
>  رئال پلیتیک «جبهه (وسیع) مردم» (بخش سوم)   
>  تضمین امنیت مجاهدین   
>  «جبهه (وسیع) مردم» و چند ماده   
>  جبهه وسیع (بخش دوم) «جبهه مردم» یا «جبهه همبستگی ملی»؟   
>  جبهه وسیع (بخش اول) همبستگی آری، ولی…   
>  شعار همیشه زنده
آزادی، نان، کار، مسکن   
>  رژیم اسلامی علیه بشریت
جهان علیه رژیم همصدا می شود   
>  کوتاه و مهم   
>  پیام مسعود رجوی به رضا پهلوی   
>  باز 19 بهمن شد
>  گفتگوی تلفنی کوتاه   
>  برای ثبت مقالات خود تقاضای کد ورودی کنید   
>  با پوزش   
>  هشدار، مشکل فنی   
>  موازین دیدگاه از اول فروردین 1389   
>  چرا
در برابر تندر می ایستند
خانه را روشن می کنند
و می میرند؟   
>  مهم و آموزنده همایش کوثر عناصر اطلاعاتی رژیم برای کنترل بحران؟   
>  ویژه نامه بحران 88
>  ویژه نامه بحران 88   
>  یک پیام، یک التزام، یک بایست   
>  قتل علی موسوی   
>  منتظری ستیزان   
>  جراحی   
>  هراس از حسینعلی منتظری   
>  هشدار – ویروس   
>  حسینعلی منتظری درگذشت   
>  انحراف اذهان از بحران فروپاشی   
>  هراس تمامیت خواهان
از زنده شدن شعار «مرگ بر خمینی»   
>  مرگ بر خمینی   
>  نظریه پرداز   
>  16 آذر جرقه می زند
گردآوری اخبار لحظه به لحظه   
>  مواجهه آزادیخواهانه و دموکراتیک؟   
>  دیدگاه: بریتانیا به دنبال درگیری نیست   
>  دیدگاه: دستگیری 5 شهروند بریتانیایی در خلیج فارس   
>  مردم قدرناشناس   
>  پیام مسعود رجوی و تعیین تکلیف و فرجام نهایی   
>  دولت سایه   
>  سرکوب در داخل، قتل عام در خارج؟   
>  «گیر» دادن به موسوی – در پاسخ به فرهاد مهدوی   
>  سه سیزده و یک بیانیه   
>  13 آبان، موضعگیری ها   
>  هفته
بی ظرفیت ها
و بی ظرف ها
>  بحران زا و بحران زی   
>  حمله به سپاه و قتل 60 پاسدار   
>  فتوایی که خمینی و خامنه ای هم نداده اند   
>  ساعت 5:30 بامداد امروز بهنود شجاعی اعدام شد   
>  کس نخارد پشت من….   
>  دو رفیق   
>  بند ناف
>  یادداشت سه روز اخیر   
>  دیدگاه در حال بازسازی است   
>  هتاکی به رنگ سبز   
>  میان ماه من تا…   
>  سرفصل اخبار – راه پیمایی روز قدس   
>  سیاست خارجی   
>  10000   
>  راهکاری بهتر؟   
>  پاسخ عفو بین الملل پیرامون دکتر محمد ملکی   
>  من اینجا ایستاده ام   
>  ستون نظرهای سایت دیدگاه   
>  دوست عزیز   
>  تفاوت دو اخلاق   
>  انتقاد همراه با راهکار – در حاشیه نوشتار اسماعیل وفا یغمایی   
>  بازخوانی یک گزارش خبری
در حاشیه مراسم تودیع و معارفه   
>  الزایمر سیاسی   
>  تست ستون بحران فروپاشی   
>  تست – ستون بیانیه، پیامها، فراخوان، گردهمایی   
>  پایه ریزان فرهنگ سرکوب   
>  گفتگو با کریم قصیم   
>  دیدگاه سوم – بخش سوم   
>  تست   
>  فراخوان در حمایت سریع و فوری از جان و حرمت انسانی ساکنان قرارگاه اشرف   
>  تست   
>  Iran S Crises Site – English   
>  بنام آزادی انسان – تحلیلی از بحران برآمده از 11 سپتامبر [بولتن بحران]   
>  بولتن بحران جایگزین سایت دیدگاه   
>  تودهنی سیستماتیک به یاوه سرایان   
>  نامهء سرگشاده به مریم رجوی   
>  سایت های هواداران مجاهدین، علی ناظر را افشا می کند   
>  تأمل و تفسیر با شما   
>  «زهر» و «پادزهر»   
>  بولتن انگلیسی – آزمایشی   
>  بولتن فارسی – آزمایشی   
>  بولتن بحران   
>  بولتن بحران   
>  حل معادلهء چند مجهولي   
>  چرا فراخوان   
>  فراخوان   
>  جنگ و صلح شيرين عبادي   
>  پيام مسعود رجوي، پيامي براي ديگران   
>  خبر فوري حملهء عوامل رژيم با قمه به معترضان   
>  فعاليت ستون نظر کاربران   
>  نامه دفتر نخست وزير (توني بلر) و وزارت خارجه انگليس به کاربران ديدگاه [متن انگليسي]   
>  پاسخ دولت انگلستان به کاربران سايت ديدگاه (سايت بحران)   
>  بدون صغري و کبري   
>  آدرس غلط   
>  34 منهاي 1   
>  مجاهدين و تکرار مکررات   
>  نظري ناروا در باره «بيدي که نمي لرزد»   
>  بدون تفسير   
>  پاپوش   
>  متکي بر دغلکاري يا باور مذهبي   
>  گُل بود به سبزه نيز آراسته شد   
>  اتومات شدن
ستونهاي يادداشت روز و يادداشت هفته   
>  شکل و محتوا [فني]   
>  اولين پروژهء سايت بحران به پايان رسيد   
>  نامه به توني بلر پيرامون بحران جاري [همراه با ليست امضاي دريافتي]   
>  يک نرم افزار مسوول سايت ديدگاه شد   
>  ديدگاه در 9 ماه آينده   
>  پايان نامه – انتقال تجربه
>  ياداشت روز   
>  خنديد   
>  هر پديده اي عمري دارد   
>  يادداشت هاي روز ديدگاه   
>  ديدگاه هرچقدر پول بدهد آش مي خورد   
>  نقض قوانين کپي رايت پيگرد قانوني دارد   
>  تروريستها بيکار ننشسته اند، خاک ايران – آخرين خاک ريز   
>  فراسوي ديدگاه
به سوي اتومات شدن کامل   
>  توبه بي توبه   
>  اگر او مادر من بود   
>  28 سال جنايت، 28 سال مبارزه و مقاومت
حکومت اسلامي، فصل لاله ريزان خلق ايران   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  بي بي سي را چه مي شود؟   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  27 سال دروغ، 27 سال خيانت، 27 سال جنايت
27سال مبارزهء سرنگوني طلبانه   
>  من هستم چون مبارزه مي کنم. رژيم هست، چون…   
>  چه زشت   
>  «يادداشت روز»   
>  گام اول براي حملهء نظامي به ايران   
>  موازين و راهکار براي ستون نظر کاربران   
>  موازين و راهکار براي ستون نظر کاربران   
>  نه، اينطوري نمي شود!   
>  نه، اينطوري نمي شود!   
>  شرایط و نحوهء ثبت‌نام در بخش دیدگاه کاربران   
>  اعدام صدام – بربريت لخت و عور   
>  «مي توان و بايد»
نامهء سرگشاده به مسوولين
کميسيونهاي شوراي ملي مقاومت   
>  آغاز هشتمين سال فعاليت ديدگاه
>  1737   
>  لطفا نام و نام خانوادگي نظر دهنده قيد شود   
>  تقلب، تخلف، رأي سازي، فرهنگ آخوندي   
>  نه! کافي نيست   
>  حذف نام مجاهدين از ليست تروريستي   
>  کارت رژيم سوخت   
>  آخرين وداع   
>  جملات پراکنده   
>  براي سرنگوني بايد اين اسب را لنگ کرد   
>  مرحلهء دوم اتومات شدن ديدگاه   
>  ميز متقلب ها   
>  پيام هميشگي استعمارگر پير   
>  قُرُم…قُرُم…قُرُمساق   
>  لينک به چند سايت – مدافعان حقوق بشر   
>  دفاع از مدافعین آزادی   
>  مسئووليت پذيري   
>  دفاع از مدافعين آزادي   
>  يک گام کيفي براي مريم رجوي و يارانش   
>  زن در زندان
علي ناظر   
>  سؤالات انحرافي بي بي سي   
>  «ترورريستي» که تروريست نيست، ترورريستي که تروريست هست، و آنکه ترور مي کند   
>  ديدگاه در راستاي اتومات شدن
ستون دیدگاه کاربران   
>  عبرت بگيريد   
>  منافق   
>  نامهء کاربران ديدگاه   
>  دو نکته   
>  نامهء کاربران ديدگاه – شمارهء3 منتشر شد   
>  نامهء کاربران ديدگاه شمارهء 2   
>  عليه حملهء نظامي به ايران
ودر حمايت از
مراعات دقيق حقوق ايرانيان پناهنده در عراق   
>  نامهء کاربران ديدگاه – شمارهء 1 – منتشر شد   
>  و باز کُشتند   
>  پيامي به اپوزيسيون   
>  نامهء کاربران ديدگاه – شمارهء صفر   
>  خطر نزديک و دعا واجب   
>  دعوت به همکاري و ارسال مطلب ويژه براي «سوژه نامهء ديدگاه»   
>  تغييرات شکلي در ديدگاه   
>  5=2+2   
>  بد و بدتر
>  اگر…   
>  جنگ يا صلح، واقعيت يا سراب   
>  فقط چند جمله   
>  «صداي رسا»   
>  مسوول ستون   
>  سايت بحران و نگاهي به «نظر» کاربران   
>  چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل   
>  گام بعدي   
>  خلط مبحث   
>  در بارهء ستون تازه ترين مطالب   
>  درد دل
>  انفجار اتوبوس شهري حامل كارگران قرارگاه اشرف توسط رژيم پليد آخوندي 13 شهيد و 15 مجروح برجاي گذاشت   
>  عقب نشيني رژيم و درسي که بايد مرور کنيم   
>  زن عليه استبداد – سوال يا پاسخ؟   
>  زن عليه استبداد – سوال يا پاسخ؟   
>  P.O. Box   
>  سومين پيام فيض مهدوي
چند لحظه پيش دريافت شد   
>  3 روز ديگر، جنايتي ديگر
فيض مهدوي
توطئهء وزارت اطلاعات – نگاهي شکاکانه   
>  1000 «نه» به نمايندگي «خلق در زنجير»   
>  4 روز ديگر، جنايتي ديگر
پيام دوم [جديد] از ولي الله فيض مهدوي (شنيداري)   
>  5 روز ديگر، جنايتي ديگر
چگونه اعتراض خود را به اطلاع رسانه ها، مجامع بين المللي و مدافع حقوق بشر برسانيم؟   
>  فقط يک هفته – گام بعدي   
>  وقتي امضا امضا نيست   
>  متن و لينک به فراخوان به سه زبان فارسي، انگليسي، فرانسوي – [8 روز تا تاريخ اعدام فيض مهدوي]   
>  فراخوان ديدگاه – سخن کوتاه   
>  بار دیگر جنایتی دیگر   
>  14 روز تا اعدام ولي الله فيض مهدوي
شمارهء معکوس آغاز مي شود   
>  ديدگاه به کجا مي رود؟   
>  اول ماه مه گرامي باد؟ – تصوير   
>  با تشکر از حمايت شما   
>  شيرين عبادي: ما تا آخرين قطره خون خود از ايران دفاع مي‌‏كنيم   
>  انگولک نکنيد، انتخابات نزديک است   
>  جان ولي الله فيض مهدوي در خطر است   
>  نترسيد
ديدگاه فقط يک سايت است   
>  ديدگاه جاي گردگيري هاي بين اپوزيسيون نيست   
>  مردم «شاه کليد اصلي»
در پاسخ به نقد محمد آسنگران   
>  آزادي بيان و انديشه
پيش و پس از سرنگوني   
>  آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي   
>  سه سخنراني، يک نتيجه   
>  اگر به مرگ من اميد بسته اي
تا نهايت نشاندنت به خاک
زندگانيم دراز باد
>  ديدگاه موقتا «به روز» نخواهد شد   
>  درگذشت خانم فرنگيس ميرزاخانلو مادر رفيق عزيزمان بهرام رحماني   
>  تحميل ديپلماتيک   
>  اشکال تکنیکی موقتی دیدگاه   
>  عشق به آزادي، نفرت از رژيم   
>  نگراني ايرانيان و خواست هاي ما   
>  تغيير رفتار، شرط مطلوب سازش با رژيم؟ – سخن کوتاه   
>  خطرات بيمارزاي همبستري با رژيم – سخن کوتاه   
>  يک هفته تا فاز جديد – سخن کوتاه   
>  سکوت معني دار   
>  الملک يبقي مع الکفر و لا يبقي مع الظلم   
>  عواقب، خسارات و تلفات [گزاذش انستيتوي تحقيقاتي آکسفورد]   
>  شعار محوري ديدگاه – پاسخ به يادداشت هفته عاطفه اقبال   
>  نردبان   
>  «صبح هاى مدرسه» – تصوير دلهره اى پنهان   
>  الويت   
>  بلوف اول – از تعارف کم کُن و بر مبلغ افزا   
>  بازيکنان – ميز سه بُعدي سياست   
>  کارت شناخت – ديدگاه تحليلي   
>  کارت زمان – ديدگاه اپورتونيستي   
>  کارت شرف – ديدگاه رهائي بخش   
>  کارت ميهن پرستي – ديدگاه شووينيستي   
>  کارت آزادي انديشه – ديدگاه دگرانديش   
>  کارت سانسور و اختناق – ديدگاه فاشيستي   
>  کارت همبستگي ملي – ديدگاه مترقي   
>  کارت احمدي نژاد – ديدگاه سرکوبگر   
>  کارت آلترناتيو – ديدگاه مردمي   
>  کارت اتمي – ديدگاه سياسي   
>  ويژه نامهء ديدگاه – فروردين 1385   
>  گم گرده راه   
>  دو دو تا چهار تا – «باورها»، «مسوول» و «مسووليت پذيري»   
>  «روشنفکر سرگردان در قهوه خانه»   
>  54 به 3   
>  چند تغيير در ستون کاربران   
>  هشدار به کاربران ديدگاه – ويروس   
>  ديدگاه هفت ساله شد – اما نه به مرغوبي شراب هفت ساله   
>  تفاوت «ما» با آلماني ها   
>  موازين ثبت نظر در ستون نظر کاربران   
>  دو انتقاد به ديدگاه همراه با پاسخ   
>  سالگرد اعدام حسين فاطمي   
>  نظر کابران – نظر هدایت اشتری لرکی و پاسخ علي ناظر   
>  نظر کابران – نظرناصر فرزانه و پاسخ علي ناظر   
>  بلژيك – بروكسل- ميدان شومان   
>  مقايسه دو موضع   
>  تروريسم و سکوت ما   
>  دشمن مشترک   
>  بررسي اجمالي دو همه پرسي سايت ديدگاه   
>  چند کلام با کاربران ديدگاه – 1   
>  علی ناظر لطفا پاسخ دهید! – همراه با پاسخ به سوالات ح. قهرمان   
>  يادداشت هاي پراکنده 2   
>  دفاع از حقوق بشر در اين پيچ سخت تاريخي   
>  يادداشت هاي پراکنده   
>  درود   
>  چرا از مادر رضايي پوزش مي خواهم؟   
>  آن روز «من» کجا خواهم بود؟   
>  گفتگوي علي ناظر با فريبا مرزبان   
>  حالا چي؟   
>  آيا سايـت 60 ميليون دات کام يادش رفته، يا کارش اين است؟   
>  تقابل دو متضاد – بخش هشتم – گُل يا گلوله؟   
>  «نظر دهيد»   
>  تقابل دو متضاد – بخش هفتم – ديپلماسي سرنگوني، همخوابگي با جهانخواران   
>  محمود احمدي نژاد به ضرب يک گلوله به قتل رسيد – فرض کنيم اين خبر درست باشد، حالا چي؟   
>  تقابل دو متضاد – بخش 6 – رهبرخاص   
>  تقابل دو متضاد – بخش پنجم – رژيم، اپوزيسيون و «اما» ها   
>  تقابل دو متضاد – بخش چهارم – اپوزيسيون در تضاد با خود   
>  تقابل دو متضاد – بخش سوم – اپوزيسيون   
>  تقابل دو متضاد – بخش دوم – تعيين تکليف   
>  تقابل دو متضاد – بخش اول – يک تصوير کلّي   
>  ستون نکته هاي سايت ديدگاه فعال شد   
>  دو دو تا چهار تا   
>  گفت، بايد گفت   
>  به بهانه 17 ژوئن – سوالي از ديدبان حقوق بشر: کي ظالمه، کي مظلوم؟   
>  «نازني» اگر محابا کني   
>  روزه ي گنجشکي   
>  روزه ي گنجشکي   
>  خر همان خر است فقط پالانش عوض شده   
>  سخني با پشت پرده اي هاي بي هويت   
>  آگاهي از مواضع ديگران   
>  آينه   
>  فرح کريمي – دستگيري و بازجويي نماينده پارلمان هلند در فرودگاه تهران   
>  نظر کاربران ديدگاه بر راه حل من ارجحيت دارد – ديدگاه سايت شماست   
>  کپي رايت را رعايت کنيم   
>  بر يهود چه گذشت؟   
>  جرم شان چيست؟ بهايي گري   
>  گفتگوي علي ناظر با ايرج مصداقي – بخش اول   
>  خانمک رجوي سايه سعيدي سيرجاني   
>  پیرامون خبر قبلی در مورد احضار وبازجویی » محمد رضا فتحی»   
>  چند سوال از چند حقوقدان، فعال حقوق بشر و امضا کننده بيانيه «در همسويي با بيانيه 565 نفر»   
>  گفتگوي علي ناظر با بصير نصيبي (بخش دوم و آخر)   
>  يک نامه کوتاه از يک کارگر دردمند، و پاسخ کوتاه ديدگاه   
>  ژان پل دوم در گذشت، خدايش بيامرزدش، اما…   
>  به بهانه دستگيري مظلومي راد   
>  گفتگوي علي ناظر با بصير نصيبي (بخش اول)   
>  گفتگوى على ناظر با اسماعيل وفا يغمائى – (بخش سوم)   
>  نامه منشه امير (راديو اسرائيل) به ديدگاه و پاسخ کوتاه علي ناظر   
>  ويژه نامه مارس – حمله آمريکا – فرضي محال   
>  حمله احتمالي آمريکا به ايران   
>  زردي من از تو، سرخي تو به گونه ي کودکان خياباني   
>  گفتگوى على ناظر با اسماعيل وفا يغمائى – بخش دوم   
>  گفتگوي علي ناظر با اسماعيل وفا يغمائي – بخش اول   
>  واقعيت انفجار در بوشهر   
>  چرا ديدگاه 18 ساعت فعال نبود؟   
>  چو ايران نباشد تن من مباد، بدين بوم و بر زنده يک تن مباد   
>  پاسخي کوتاه به آقاي صادقي نيا – تجربه آموزي   
>  دموکراتم اما نه اينقدر   
>  يادداشت هفته – حق پناهندگي   
>  ناهيد رياضي نامزد عضويت در پارلمان دانمارک   
>  تبعيديان ايراني، در کنار عطاالله مهاجراني   
>  شانتاژ – يادداشتي بجاي يادداشت هفته   
>  دزد   
>  پاسخي کوتاه به تعداد زيادي اي ميل   
>  تماس با ديدگاه   
>  به نام آزادي   
>  بحث روز: قلم سرخ، زبان سرخ، خط سرخ   
>  پاشنه آشيل   
>  انقلاب فرهنگي   
>  پيشگفتار ماهنامه ديدگاه – شهريور   
>  پيشگفتار ماهنامه ديدگاه – مرداد   
>  پيشگفتار ماهنامه ديدگاه – تير   
>  پيشگفتار ماهنامه ديدگاه – خرداد   
>  پيشگفتار ماهنامه ديدگاه – ارديبهشت   
>  انسان در نظام ايدئولوژيک – تضاد حرف و عمل*- بخش اول   
>  پيشگفتار ماهنامه فروردين 1383   
>  خدا را شکر که به کلاس اول آمديم   
>  رفراندوم- طرح شوراي ملي مقاومت   
>  برخورد کليشه اي -2   
>  خود کرده را تدبير نيست   
>  گل دقيقه 91 مجاهدين   
>  تفاوت مريم رجوي با اکبر گنجي، عبدالله نوري، و..   
>  تير دروازه   
>  جام زهر اتمي   
>  مصدق دوم   
>  برخورد کليشه اي -1   
>  بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -پاسخ به چند نکته   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -7/8   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -6   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -5   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -4   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -3   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -2   
>  مجاهدين خلق – امر به وظيفه يا امر به نتيجه -1   
>  تداوم   
>  رفراندوم آري، اما پس از   
http://www.didgah.net/index.php
Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 12 آوریل 2017 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: