اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

اخبار و گزارشات کارگری 23 فروردین 1396، بیانیه نهادها: رودرروئی استبداد و مقاومت در ترکیه، بولتن اخبار کارگری نهادها شماره 65، و ماهنامه کارگری، شماره ۳۹: چریکهای فدایی خلق ایران

 

اخبار و گزارشات کارگری 23 فروردین 1396

 ***

بیانیه نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایرن ـ خارج از کشور

ترکیه:  رودرروئی  استبداد و مقاومت

 

مدت هاست که اوضاع ترکیه بحرانی است. در کشوری که روزگاری نه چندان دور، برای ورود به «اتحادیه اروپا» وعده «دموکراسی» می داد، سرکوب و زندان به نان روزانه مردم تبدیل شده است.

سرکوب و خفقان در ترکیه سابقه دور و دراز دارد. پس از کودتای نظامی در سال 1980، با سردمداری ارتشیان، قانون اساسی جدیدی در سال 1982 تدوین شد که همواره با اعتراض مردم روبرو بود. ترکیه که با شرط استقرار دموکراسی جهت ورود به  اتحادیه اروپا روبرو بود، در اوایل سال های دهه 2000، اصلاحاتی در «قانون بنیادی ترکیه» به وجود آورد. «شورای امنیت ملی کشور» ناظر بر کنترل نفوذ ارتش در نهادهای دولتی شد و به درخواست اروپا درصدد کاهش آن برآمد.

در سال 2002 حزب عدالت و توسعه AKP به قدرت رسید و حرکت نزدیکی به اروپا را تسریع کرد و به ویژه در زمینه حقوق بشر و برابری حقوق زن و مرد تصمیماتی گرفت. در سال 2004، در بازبینی قانون اساسی، حکم اعدام لغو شد و رفرم هائی در زمینه های حقوق مدنی و جزائی و کاهش قدرت دادگاه های نظامی انجام شد.

در سال 2007، با اصلاحات دیگری انتخاب رئیس جمهور  به انتخابات مستقیم مردم واگذار شد و دوره  ان از 7 سال به 5 سال کاهش یافت. اجرای عملی قانون جدید به پایان دوره  ریاست جمهوری عبدالله گول محول شد ، اما قدرت در دست اردوغان، نخست وزیر وقت باقی ماند.

با رفرم دیگری در سال 2010 در قانون اساسی، ترکیب دیوان قانون اساسی و شورای عالی قضات تغییر یافت. با سومین پیروزی حزب آ ک پ در سال 2001، سانسور شدت یافت و مطبوعات و آزادی بیان همچنان اسیر پنجه ی قدرت باقی ماند. اما، حزب و رهبر آن خواهان تسلط بیشتر بر نظام سیاسی ترکیه بود.

اردوغان خواهان تغییر سیستم جمهوری کنونی و انتقال همه قدرت به رئیس جمهوری شد. اما، برای رسیدن به این هدف، حزب اردوغان به کسب دو سوم آراء مجلس نیاز داشت. در انتخابات ژوئن 2015، حزب او اکثریت نسبی به دست آورد و در نتیجه اردوغان برای تغییر قانون اساسی مسئله رفراندوم را مطرح کرد. او علاوه بر ادامه سرکوب و تشدید ان در مورد کردها و جنبش مذهبی گولن، و تقویت موضع خود در درون حاکمیت، در ماه مه 2016 بن علی ییلدرم را به نخست وزیری رساند.

کودتای ناکام و مشکوک 15 ژوئیه 2016 حقانیت کاذبی برای اردوغان ایجاد کرد. سرکوب و زندان همگانی شد. اردوغان جنبش گولن را مسئول کودتا قلمداد کرد ولی نه فقط طرفداران گولن بلکه هر فرد و تشکیلاتی را که با رفراندوم  پیشنهادی مخالفت می کرد به  زندان ها روانه کرد. رفراندوم قانون اساسی در 21 ژانویه 2017 به تصویب مجلس رسید. فعالیت سندیکاها، سازمان های غیردولتی و مطبوعات به صورت چشمگیری محدود شد. ترکیه بالاترین تعداد روزنامه نگاران زندانی را دارد. سرکوب کردهای ترکیه به طور روزافزونی شدت و گسترش یافت.

البته مقاومت نیز…

جنبش مخالفت با رفراندوم به رغم سرکوب و زندان ادامه دارد. آمار نشان می دهد که به طور متوسط ده نفر در روز به خاطر شرکت در کارزار «نه» به رفراندوم دستگیر می شوند. در میان هزاران زندانی، از فعالان حزب دموکراتیک خلق HDP، حزب صلح و دموکراسی DBP، کنفدراسیون سندیکاهای انقلابی ترکیه DISK، کنفدراسیون سندیکاهای کارمندان KESK، سندیکای معلمان Egitim-Sen و … در زندان به سر می برند.

احزاب مخالف و سندیکاها نام یکی ازکار زارهای مرکزی خود را «صورت حساب نظام جمهوری» گذاشته اند. سندیکاهایDISK و KESK در کارزار «نه به رفراندوم» شرکت فعال دارند و  قانون اساسی پیشنهادی را که به خواست ها و حقوق کارگران پاسخ نمی دهد افشا می کنند.

زندان ها نیز در جنبش ضدرفراندوم شرکت دارند. در فوریه 2017، 93 زندانی کرد در زندان ازمیر دست به اعتصاب غذا زدند. زندانیان سیاسی Suvariogullari نیز به اعتصاب غذا پیوستند. 4966 نفر فقط از اعضای حزب   HDP دستگیر شدند و حملات رژیم به شهر ها و روستاهای کرد فزونی یافت. سرکوب شامل همه اقشار و طبقات مردمی می شود. در 7 فوریه، با بخشنامه ای 4464 کارمند دولت از جمله 330 استاد دانشگاه از کار اخراج شدند. پس از کودتا، در مجموع 4811 دانشگاهی  بیکار شده اند.

در اعتراض به «رفراندوم» در بخش های مختلف دولتی نیز کارمندان با تظاهرات و گردهم آئی به تصمیمات سرکوبگرانه از جمله اخراج کارمندان اعتراض کردند.

اوردوغان به موازات تلاش برای تحکیم قدرت در صحنه داخلی، نیازمند به گسترش نفوذ در  صحنه منطقه ای  و نیز یافتن موقعیت سیاسی جدید در ژئوپولیتیک جهانی است. اردوغان پس از انتقاد دولت های غربی به روش رژیم در جریان  کودتا و به ویژه پس از آن، در سیاست خارجی ترکیه دگرگونی ایجاد کرد.

انسان های مترقی و آزادیخواه از نظر ما فعالان نهاد های همبستگی ؛ در چنین شرایطی که فاصله زیادی با رفراندوم اردوغان جهت تحکیم موقعیت و قدرت سیاسی اش نداریم، وظیفه ما حمایت از کارزار مقاومت کارگران، سندیکاها ، نیروها،  حزب ها و کلیه لایه های پیشرو جامعه ترکیه  و نیز خلق کرد ترکیه   است که به رغم سرکوب، زندان و کشتار برای حفظ حقوق خود مبارزه می کنند.

نهادهای همبستگی با کارگران ایران ـ خارج از کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

چهارشنبه ۲۳ فروردين ۱۳۹۶ برابر با ۱۲ آوريل ۲۰۱۷

***

بولتن اخبار کارگری نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران – خارج، شماره ۶۵

بولتن اخبار کارگری نهادها شماره 65

آوریل 2017 – فروردین 1396

شماره 65

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

boltanxaberi@gmail.com

 

«کارگران در برابر تعیین دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهند کرد»

دربرابرصدورحکم شلاق برای محمد حسین تشکری، کارگرمعدن بافق یزد

نباید سکوت کرد!

 حقوقهای عقب افتاده کارگران

سه ماه، دی – اسفند 1395

ترکیه: رودرروئی استبداد و مقاومت

 

اول ماه مه امسال

با خواست لغو احکام علیه فعالین و کارگران اعتصابی،

با خواست آزادی فوری و بدون قید و شرط

کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی،

جلب همبستگی با مبارزات و مطالبات جنبش کارگری

 به پیش!

 

«کارگران در برابر تعیین دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهند کرد»

مصوبۀ شورای عالی کار: ۹٣۰ هزار تومان!!!

علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی رژیم اعلام داشت : حداقل دستمزد کارگران با ۱۴.۵ درصد افزایش به ۹٣۰ هزارتومان در ماه  خواهد رسید.این رقم در حالی به رسانه های عمومی اعلام شد  که نمایندگان و تشکل های مستقل کارگران و زحمتکشان ایران نه تنها درتعیین این رقم نقشی  نداشته بلکه تعدادی از آنان در زندان های رژیم وتعدادی نیز به بهانه های واهی تحت پیگرد و بازجویی و فشارهای گوناگون قرار دارند.

۲۶ سال از تصویب نهایی قانون کار جمهوری اسلامی توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام می گذرد و به دنبال آن «شورای عالی کار(فرما یان)» و دنبالچه اش: «کارگروه دستمزد» قیچی به دست گرفته و هر ساله برای کارگران قبایی دوختند.

۲۶ سال تمام به سود سرمایه، کارفرمایان، دولت و اربابان، خود بریدند و خود دوختند و آنچه هرگز بجایی نرسید، فریاد کارگران بود.

۲۶ سال تمام کارگران در یک سیر:تدريجي صبر کردند، مدارا کردند، تحمل نمودند، به وعده ها دلخوش کردند، به انواع مراجع و مقامات مراجعه کردند، فعالانه در بحث مربوط به دستمزد شرکت کردند، معیارهای تعیین حداقل دستمزد: نرخ تورم و خط فقر را به زیر سئوال برده و توهم نسبت به مواد ۴۱ و ۴۲ قانون کار را به دور ریخته و بر سبد هزینۀ خانوادۀ ۴نفره شهری و زندگی شایسته انسانی پای فشردند،  انتقاد کردند، اعتراض کردند، . به تدريج کارد به استخوان رسید و شعار: «ما گرسنه ایم» به شعاری عمومی تبدیل شد که در اغلب اعتراضات و اعتصاباتبه گوش مي رسيد.

ما بارها و بارها یاد آور شده ایم : پر کردن این همه شکاف طبقاتی تنها و تنها با داشتن و سازمانیابی تشکل ها ی مستقل و سراسری کارگران فراهم می آید . مساله حداقل دستمزد اگر وظیفه‌اش این است که کارگران را متحد کند و آگاهی بدهد، باید بتواند فصل مشترکی بین کارگران ایجاد کند . خود اعلام رقم  ماهانه  دستمزد، به خودی خود،چیزی را روشن نمی‌سازد. ما می خواهیم از بحث حداقل دستمزد برای متحد شدن کارگران استفاده کنیم ،پس باید کارگران در آن ذینفع باشند و بتوانند با بسیج همه نیروی طبقاتی خود، تمامی روزها ، هفته ها ، ما ههای سال را به میدان تعیین این نبرد اختصاص دهند.

ازنظرما ؛ مهم ترین درسی که بحث حداقل دستمزد برای فعالان کارگری به همراه دارد این است که مساله کمک به ایجاد تشکل های مستقل طبقاتی کارگران را به اولویت اساسی کار و پیکار روزمره خود چه در فصل تعیین دستمزد و چه عرصه هاي مبارزاتي و مطالباتي كارگران تبدیل کنند. زیرا فقط از درون نتایج این اولویت بخشی است که زمان تعیین حداقل دستمزد می تواند به زمانی برای صف بندی واقعی طبقاتی نیروی کار علیه دولت و کارفرمایان تحول يابد. .

ما فعالان « نهادهای همبستگی … » صراحتا اعلام میداریم :  تصویب نمودن چنین مزد حقارت باری که با ۱۴.۵ درصد افزایش برای سال ۹۶،همراه گشت. هیچ معنایی جز گستردگی فقرو نداری، گرسنگی و دشواری سطح معیشت و امنیت شغلی یکایک کارگران حاصلی بدنبال ندارد. ازاینرو ما از هر سطح تلاش و تحرک در مبارزه بر سر افزایش دستمزدها ، و رويارويي تمامی کارگران واحد های صنایع- تولیدی وخدمات، اعتراضات پرستاران و معلمان( حق التدریسی – شرکتی – خرید خدمتی- نیروهای خدماتی – مربیان پیش دبستانی – معلمان آموزشگاه ها ي آزاد و موسسه های زبان خارجه – معلمان هنرمند ) ، بازنشستگان کشوری و لشگری، را مثبت و قابل توجه  و مورد  پشتیبانی خود اعلام می داریم و برآنیم ؛در شرایط کنونی باید بحث افزایش دستمزد را از طریق بحث ها ی مشخص مربوط به زندگی کارگران، به سطح تمامی نیروی میلیونی طبقه کارگر کشاند و نیروی مبارزاتی هرچه بیشتری در این مسیر فراهم آورد . بدون شرکت بخش های مختلف طبقه کارگر در مبارزه برای افزایش دستمزد و سازماندهی اجتماعی کارگران و دیگر مزدبگیران، دستمزد طبقه کارگر افزایش نخواهد یافت.

در اين جا از فرصت استفاده كرده و پیشاپیش نوروز را به همه شما كارگران و زحمتكشان تبریک می گويیم . باشد که سال جدید، سال پیروزی شما در عرصه کار ، پیکار و رهایی از ننگ و نکبت سرمایه باشد!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران  خارج کشور

۲۸ اسفند ۱۳۹۵  – ۱۸ مارس ۲۰۱۷

دربرابرصدورحکم شلاق برای محمد حسین تشکری، کارگرمعدن بافق یزد

نباید سکوت کرد!

به گزارش خبرگزاری دولتی ایلنا ، ازقول محمد علی جداری فروغی وکیل کارگران بافق یزد، ازصدور حکم نهایی یکی از موکلین خود ( محمد حسین تشکری ) توسط دادگاه تجدید نظر خبر داد و یاد آور شد :

« شعبه ۱۰۵ بیدادگاه کیفری ۲شهرستان یزد  طی رایی که به تاریخ ۱۱ خرداد سال۹۵  صادر شده بود، محمد حسن تشکری را به اتهام اخلال در نظم و آسایش عمومی ، به یازده ماه حبس و ۵۰ ضربه شلاق تعزیری معلق شده به مدت ۵ سال محکوم کرده بود… اکنون با تجدید نظر در رای قبلی  حکم نهایی محمد حسین تشکری۳۰ ضربه شلاق تعلیقی به مدت ۲ سال و ۱۸میلیون ریال جریمه نقدی است .»

رژیم جنایت کار اسلامی در ایران حافظ منافع سرمایه داران و دشمن کارگران است و جنایتش را با اشکال جاهلیت اسلامی و ازجمله شلاق زدن به پیش می برد . در چند سال اخیر اعتراضات کارگران و معلمان و بازنشستگان برای تامین معیشت  خود و خانواده هایشان وبر علیه فقر و فلاکت  بی رویه بطور روزانه افزایش یافته است وبی شک با مصوبه حداقل دستمزد از سوی شورای عالی کار جهموری اسلامی برای سال۱۳۹۶ این اعتراضات دامنه ای وسیع تر بخود می گیرد.

کارگران سنگ آهن بافق یزد نزدیک به یکسال در اعتراض به حق خویش به امر خصوصی سازی ،(که معنایی به جز اخراج و کاهش دستمزد و ارزان سازی هر چه بیشتر نیروی کار ندارد)، با همبستگی خود در اعتصابی طولانی توانستند، ایستاده گی کنند و به بخشی از خواسته هایشان برسند و یکی از موفقیت های آنها بویژه آزادی همکاران زندانی خود بود .

اکنون بعد از یازده ماه، بیدادگاه تجدید نظراسلامی به اتهامی واهی » اخلال در نظم عمومی «مثل آنچه در مورد دیگر کارگران دستگیر و زندانی شده رایج بوده و هست ،محمد حسین تشکری کارگر بافق یزد را به جریمه نقدی و شلاق زدن محکوم کرده است.

انواع فشار و اذیت بر کارگران منجمله  اعدام و کشتار،دستگیری و زندان ، شکنجه جسمی و روانی و نیز شلاق زدن توسط رژیم اسلامی سرمایه ، هدفی به جز ایجاد فضای کارگر خاموش و کار ارزان برای انباشت سرمایه و سود هر چه بیشتر برای سرمایه داران ندارد و به قدمت حاکمیت ارتجاع اسلامی در ایران طی نزدیک به ۴دهه ادامه داشته و خواهد داشت.( چنانچه طی سال گذشته با واردات میلیون ها دلار شلاق و تازیانه ، برنامۀ تداوم و گسترش این عمل رذیلانه و ضد انسانی را دارد). رژیم اسلامی اگر چه توانسته است فقر و فلاکت را بر کارگران و اکثریت جامعه تحمیل کند ولی قادر نشده صدای اعتراضی آنها را خاموش کند .

از منظر ما ؛ شرف و مقام اجتماعی طبقۀ کارگر والاتر از آن است که «قضات» بیدادگاههای جمهوری اسلامی با این «احکام» موهن و ننگین قرون وسطایی بتوانند ذره ای از منزلت و جایگاه رفیع آنان بکاهند. چنین جنایاتی تنها بر نفرت طبقاتی کارگران بر این تفاله های حاکم بر جامعه می افزاید و بی شک مبارزات کارگران بی وقفه ادامه خواهد داشت و با اوج گیری سراسری و متحدانه آنها سرمایه داران و حاکمان جنایت کار اسلامی در ایران ، خواب  راحت بر چشم نخواهند داشت.

ما فعالان نهاد های همبستگی بر آنیم : در مورد حکم جنایت کارانه اسلامی شلاق برای محمد حسین تشکری سکوت جایز نیست ، قبلا کارگر شرکت کننده در روز کارگر سنندج و نیز کارگر معدن آق دره در بناب و … نیز این تجربه تلخ را با خود حمل کرده اند . باید با فعالیت گسترده در مقابل این حکم ضد بشری ایستاد ودرکشورهای محل اقامت خود تمامی امکانات را بکار گیریم تا بتوان با ایجاد نیروی همبستگی رژیم جهموری اسلامی را به عقب نشینی وادار کنیم.

نهادهای همبستگی با کارگران ایران ـ خارج از کشور

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

——————————————————————————————————————————

 

زنده باد اول ماه مه و همبستگی جهانی طبقه کارگر

پیش به سوی ایجاد تشکل های مستقل کارگری در محیط های کار و زیست

 

ترکیه

رودرروئی استبداد و مقاومت

 

مدت هاست که اوضاع ترکیه بحرانی است. در کشوری که روزگاری نه چندان دور، برای ورود به «اتحادیه اروپا» وعده «دموکراسی» می داد، سرکوب و زندان به نان روزانه مردم تبدیل شده است.

سرکوب و خفقان در ترکیه سابقه دور و دراز دارد. پس از کودتای نظامی در سال 1980، با سردمداری ارتشیان، قانون اساسی جدیدی در سال 1982 تدوین شد که همواره با اعتراض مردم روبرو بود. ترکیه که با شرط استقرار دموکراسی جهت ورود به  اتحادیه اروپا روبرو بود، در اوایل سال های دهه 2000، اصلاحاتی در «قانون بنیادی ترکیه» به وجود آورد. «شورای امنیت ملی کشور» ناظر بر کنترل نفوذ ارتش در نهادهای دولتی شد و به درخواست اروپا درصدد کاهش آن برآمد.

در سال 2002 حزب عدالت و توسعه AKP به قدرت رسید و حرکت نزدیکی به اروپا را تسریع کرد و به ویژه در زمینه حقوق بشر و برابری حقوق زن و مرد تصمیماتی گرفت. در سال 2004، در بازبینی قانون اساسی، حکم اعدام لغو شد و رفرم هائی در زمینه های حقوق مدنی و جزائی و کاهش قدرت دادگاه های نظامی انجام شد.

در سال 2007، با اصلاحات دیگری انتخاب رئیس جمهور  به انتخابات مستقیم مردم واگذار شد و دوره  ان از 7 سال به 5 سال کاهش یافت. اجرای عملی قانون جدید به پایان دوره  ریاست جمهوری عبدالله گول محول شد ، اما قدرت در دست اردوغان، نخست وزیر وقت باقی ماند.

با رفرم دیگری در سال 2010 در قانون اساسی، ترکیب دیوان قانون اساسی و شورای عالی قضات تغییر یافت. با سومین پیروزی حزب آ ک پ در سال 2001، سانسور شدت یافت و مطبوعات و آزادی بیان همچنان اسیر پنجه ی قدرت باقی ماند. اما، حزب و رهبر آن خواهان تسلط بیشتر بر نظام سیاسی ترکیه بود.

اردوغان خواهان تغییر سیستم جمهوری کنونی و انتقال همه قدرت به رئیس جمهوری شد. اما، برای رسیدن به این هدف، حزب اردوغان به کسب دو سوم آراء مجلس نیاز داشت. در انتخابات ژوئن 2015، حزب او اکثریت نسبی به دست آورد و در نتیجه اردوغان برای تغییر قانون اساسی مسئله رفراندوم را مطرح کرد. او علاوه بر ادامه سرکوب و تشدید ان در مورد کردها و جنبش مذهبی گولن، و تقویت موضع خود در درون حاکمیت، در ماه مه 2016 بن علی ییلدرم را به نخست وزیری رساند.

کودتای ناکام و مشکوک 15 ژوئیه 2016 حقانیت کاذبی برای اردوغان ایجاد کرد. سرکوب و زندان همگانی شد. اردوغان جنبش گولن را مسئول کودتا قلمداد کرد ولی نه فقط طرفداران گولن بلکه هر فرد و تشکیلاتی را که با رفراندوم  پیشنهادی مخالفت می کرد به  زندان ها روانه کرد. رفراندوم قانون اساسی در 21 ژانویه 2017 به تصویب مجلس رسید. فعالیت سندیکاها، سازمان های غیردولتی و مطبوعات به صورت چشمگیری محدود شد. ترکیه بالاترین تعداد روزنامه نگاران زندانی را دارد. سرکوب کردهای ترکیه به طور روزافزونی شدت و گسترش یافت.

البته مقاومت نیز…

از زمان کودتا، شرایط کار و زندگی در ترکیه دگرگون شده است. حوادث ناشی از کار 9 درصد افزایش یافته است. در سال 2016، 1682 کارگر یا کارمند، 288 روستائی، 56 کودک، 99 زن و 96 مهاجر در حوادث  مربوط به کار کشته شده اند.

جنبش مخالفت با رفراندوم به رغم سرکوب و زندان ادامه دارد. آمار نشان می دهد که به طور متوسط ده نفر در روز به خاطر شرکت در کارزار «نه» به رفراندوم دستگیر می شوند. در میان هزاران زندانی، از فعالان حزب دموکراتیک خلق HDP، حزب صلح و دموکراسی DBP، کنفدراسیون سندیکاهای انقلابی ترکیه DISK، کنفدراسیون سندیکاهای کارمندان KESK، سندیکای معلمان Egitim-Sen و … در زندان به سر می برند.

پس از کودتا، گاز، برق و بنزین گران تر شده، میزان بدهی خارجی افزایش یافته و با بسته شدن صدها انجمن، ارگان های مطبوعاتی و اخراج از کارِ گسترده و قبضه کردن شهرداری ها سرکوب حکومتی شدت یافته است. احزاب مخالف و سندیکاها نام یکی ازکار زارهای مرکزی خود را «صورت حساب نظام جمهوری» گذاشته اند. سندیکاهایDISK و KESK در کارزار «نه به رفراندوم» شرکت فعال دارند و  قانون اساسی پیشنهادی را که به خواست ها و حقوق کارگران پاسخ نمی دهد افشا می کنند.

زندان ها نیز در جنبش ضدرفراندوم شرکت دارند. در فوریه 2017، 93 زندانی کرد در زندان ازمیر دست به اعتصاب غذا زدند. زندانیان سیاسی Suvariogullari نیز به اعتصاب غذا پیوستند. 4966 نفر فقط از اعضای حزب   HDP دستگیر شدند و حملات رژیم به شهر ها و روستاهای کرد فزونی یافت. سرکوب شامل همه اقشار و طبقات مردمی می شود. در 7 فوریه، با بخشنامه ای 4464 کارمند دولت از جمله 330 استاد دانشگاه از کار اخراج شدند. پس از کودتا، در مجموع 4811 دانشگاهی  بیکار شده اند.

در 20 ژانویه 2017 ، 2200 کارگر فلزکار عضو سندیکای «بیلیشیک متال ایش» در 27 مرکز صنعتی دست به اعتصاب زدند. دولت اعتصاب را ممنوع کرد ولی سندیکا اعلام کرد که این نخستین باری نیست که اعتصاب ممنوع اعلام می شود. کارگران تسلیم نشدند و سرانجام با افزایش 7 درصدی دستمزد و 27 درصدی مددهای اجتماعی و کسب 4 روزتعطیلی هنگام درگذشت نزدیکان و یک روز مزد برای روز معلولان به بخشی از خواسته های خود دست یافتند.

در اعتراض به «رفراندوم» در بخش های مختلف دولتی نیز کارمندان با تظاهرات و گردهم آئی به تصمیمات سرکوبگرانه از جمله اخراج کارمندان اعتراض کردند.

اوردوغان به موازات تلاش برای تحکیم قدرت در صحنه داخلی، نیازمند به گسترش نفوذ در  صحنه منطقه ای  و نیز یافتن موقعیت سیاسی جدید در ژئوپولیتیک جهانی است. اردوغان پس از انتقاد دولت های غربی به روش رژیم در جریان  کودتا و به ویژه پس از آن، در سیاست خارجی ترکیه دگرگونی ایجاد کرد. ترکیه که عضو پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) است، استفاده نیروهای امریکا از پایگاه Incirlik را شدیدا محدود حتی متوقف کرد. نزدیکی به عربستان سعودی و روسیه تعادل منطقه ای را برهم می زند.

در گذشته، سیاست ترکیه در منطقه بر داشتن روابط حسنه با همسایگان   و ارائه چهره ای مثبت از ترکیه تکیه می کرد. در ابتدای «شورش»های عربی، ترکیه خود را دوست دموکراسی قلمداد کرد، اما ادامه جنگ  در سوریه  و نقش نیروهای مختلف در این مناقشه ها، حقایق دیگری را بر ترکیه تحمیل کرد و نیز به عبارتی، خود رژیم ترکیه دچار نتاقضات فراوان شد. پس از مداخله نظامی مستقیم روسیه در سال 2015 در سوریه، معادلات ترکیه برهم خورد. هم زمان، نیروهای «حزب اتحاد دموکراتیک» PYD، وابسته به حزب کارگران ترکیه PKK که از پشتیبانی غربی ها برخوردار بود، در جنگ با داعش موقعیت ویژه ای کسب کرد. ترکیه که ابتدا دست کم با «سازمان حکومت اسلامی» همدستی و معامله می کرد، مجبور شد در سیاست خود تغییر نظر دهد. اما، مسئله سرکوب کردها و جلوگیری از پیروزی نیروهای کرد، بخشی از استراتژی ترکیه به شمار می رود.

از این رو، ترکیه مجبور به بازبینی ژئواستراتژیکی در سیاست خارجی خود شد.  ترکیه سیاست جدید خود را پراگماتیک می خواند. موضوع سرنگونی هواپیمای جنگی روسیه فراموش شده و روسیه به دوست جدید ترکیه بدل گشت. به ویژه که سیاست خارجی ترامپ در مورد خاورمیانه هنوز روشن نبود.

محور سیاست جدید ترکیه بر حول دوستی و نزدیکی با عربستان می چرخد. اردوغان از مداخله نظامی عربستان در یمن حمایت قاطع کرد. این چرخش موجب شگفتی شد چرا که تا آن زمان ترکیه خود را ازکشمکش شیعه و سنی دور نگهداشته بود. حتی در 2011، از سرکوب شورش بحرین انتقاد کرده بود. البته نزدیکی با عربستان و در نتیجه دورشدن از ایران، به خاطر یافتن موقعیتی برای ترکیه در بحران سوریه است. ترکیه تلاش کرده آمریکائیان را به کمک به «ارتش آزاد سوریه» متقاعد کند. در این راه، ترکیه باید سیاست غیر قابل دفاع خود به هنگام محاصره و نبرد کوبانی را توجیه کند. پس از سوءقصدهای وحشیانه داعش در ترکیه، رژیم ترکیه به سرکوب و دستگیری  شاخه های خاموش و فعال داعش در ترکیه پرداخت.

مسئله مهم در استراتژی ژئوپولتیکی ترکیه، جلوگیری از قدرت گیری کردهاست. با این که ترکیه از سال 2007 با حکومت اقلیم کردستان پیمان ائتلاف بسته، ولی از ایجاد احتمالی منطقه کرد  در شمال سوریه (روژاوا) نگران بوده و هست. در سال 2013، سیاست ترکیه نوعی کشاندن کردهای نزدیک به پ ک ک به نظام سیاسی ترکیه بود اما این سیاست اکنون  دگرگون شده و هدف ترکیه ، در وهله نخست سرکوب جنبش  کرد و جلوگیری ار  پیوند کردهای  ترکیه با  کردهای سوریه و عراق است.

جنبه جدید و مهم سیاست خارجی ترکیه، گشایش با روسیه است. تنش های ترکیه با دولت جدید ترامپ نزدیکی با روسیه را تقویت کرد. روسیه نخستین قدرتی بود که در جریان کودتا از ترکیه اردوغان پشپتیبانی کرد. اقامت گولن در آمریکا و عدم استرداد او، ترکیه را بیشتر به طرف روسیه هل داد.به رغم شرکت ایران در کنفرانس آستانه (قزاقستان) در مورد سوریه، نقش ترکیه و پوتین در  تصمیمات بیشتر به چشم می خورد. اما، هنوز مسئله های مهمی در زمینه روابط فیما بین باقی است. مذاکرات آستانه نتوانست رقابت های بین ایران و ترکیه را در منطقه و به ویژه در سوریه بپوشاند. در مورد سوریه و به ویژه آینده بشار اسد، اختلاف جدی بین اردوغان و روسیه وجود دارد. ترکیه هنوز عضو ناتو ست و آمریکا می کوشد که بین ترکیه، حزب کردهای ترکیهPYD  و «ارتش آزاد سوریه» ائتلافی به وجود آورد. در عین حال، از رودروئی آنان با نیروهای طرفدار رژیم سوریه جلوگیری کند. با توجه به بمباران جدید آمریکا، که می تواند بر رابطه  شان با پوتین تاثیر بگذارد، اردوغان کوشش خواهد کرد که بین روسیه و امریکا رابطه متعادلی برای خود حفظ کند تا علاوه بر حفظ منافع استراتژیکی ترکیه، بتواند سیاست های سرکوبگرانه داخلی اش را بدون دغدغه به پیش ببرد.

در چنین شرایطی که فاصله زیادی با رفراندوم اردوغان جهت تحکیم موقعیت و قدرت سیاسی اش نداریم، وظیفه ما حمایت از کارزار مقاومت کارگران، سندیکاها ، نیروها،  حزب ها و کلیه لایه های پیشرو جامعه ترکیه  و نیز خلق کرد ترکیه   است که به رغم سرکوب، زندان و کشتار برای حفظ حقوق خود مبارزه می کنند.

 

آوریل 2017

 

متحد و یکپارچه علیه سیاستهای

دولت فاشیستی اسلامی اردوغان بپاخیزیم!

 

رفراندم 12 فروردین 1358 جمهوری اسلامی در ایران = رفراندم 16 آوریل 2017 حکومت اردوغان در ترکیه

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری درایران برگزار می­کنند:

از سری جلسات تجارب و مباحث کارگری

در همبستگی با مبارزین در ترکیه علیه رفراندوم اسلامی اردوغان

با حضور فعالینی از ترکیه

Paltalk

Otage: Iran –  Tajarobe Kargari

Category: Asia,… Subcategory: Iran

   جمعه 14 آوریل 2017

ساعت 21.00 بوقت اروپای مرکزی

25 فروردین 1396 ساعت 23.30 بوقت ایران

نهادهای همبستگی به برگزاری یک سلسله جلسات عمومی با فعالین کارگری و یا عضو تشکلها و نهادهای کارگری، برای انتقال تجربه وبحث حول مسائل مهم سیاسی جنبش کارگری و … برای کمک به ایجاد تشکل­های مستقل کارگری در دورۀ حاضر میپردازد.

nhkommittehamahangi@gmail.com

http://nahadha.blogspot.com/

 

 

بولتن انگلیسی نهادهای همبستگی را

به سازمانهای کارگری، اتحادیه ها، سندیکاها وتمامی نهادهای کارگری جهانی و نیز در محلهای کار بدست کارگران و فعالین کارگری برسانید!

 

مصوبات

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران

 خارج کشور

الف :» اشتراکات ما «

  • نهادهای همبستگی با کارگران ایران دفاع از خواسته ها، مبارزات و تشکلات مستقل کارگری در همه اشکال آن را مهمترین وظیفه خود می دانند. انعکاس اخبار و مبارزات کارگری و سایر جنبش های اجتماعی در ایران از دیگر وظائف این نهاد ها می باشد.
  • این نهادها در مقابل نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی و کلیه نیروهای ارتجاعی و ضد کارگری و عوامل آنها در سطح کشوری و بین المللی مرزبندی قاطع و روشن دارند. افشا و مبارزه بر علیه این نیروهای ارتجاعی و همچنین افشا و جلوگیری از بهره برداری های نیروها و نهادهای راست و امپریالیستی از مبارزات کارگری از جمله دیگر وظائف این نهادها می باشد.
  • تلاش برای ارتباط گسترده تر جنبش کارگری ایران با جنبش بین المللی کارگری و جلب حمایت و همبستگی وسیعترین نیروهای مترقی بین المللی از جنبش کارگری ایران، دفاع از مبارزات ضد سرمایه داری و ضد امپریالیستی کارگران و سایر اقشارمحروم اجتماعی در سطح جهان و شرکت فعال در این مبارزات وظیفه نهادهای همبستگی با کارگران ایران است.
  • تبلیغ ضرورت سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی و حاکمیت سرمایه در ایران نیز از جمله وظائف ماست.
  • تبادل نظر و اطلاعات در جهت خدمت به کار مشترک و نیز حفاظت از نهادهای همبستگی کارگری در خارج از کشور به صورت مشترک در برابر دشمنان طبقه کارگر و به ویژه رژیم جمهوری اسلامی ازجمله وظائف مشترک ماست.
  • جمع آوری کمک مالی برای تشکلات مستقل کارگری در ایران یکی دیگر از وظائف نهادهای همبستگی با کارگران ایران است .

 

ب :» ارگان ها «

یک : مجمع عمومی

  • مجمع عمومی عالی ترین ارگان برنامه ریزی و تصمیم گیری نهاد های همبستگی کارگری است. این مجمع عمومی هر6 ماه یک بار  تشکیل می یابد. نشست و یا مجمع عمومی حضوری سالی یکبار برگزار میگردد.
  • مجمع عمومی بررسی گزارش های هئیت هماهنگی و واحد ها، پشنهادات، تغییر یا تکمیل مواد یا مبانی همکاری ها، برنامه ریزی آینده و انتخاب هئیت هماهنگی آینده را بعهده دارد.
  • مجمع عمومی با حضور دو سوم نهادها رسمیت می یابد. حضور تمامی اعضا نهادها در مجمع عمومی ضروری و آزاد است.
  • به پیشنهاد نصف بعلاوه یک نهادها و شرح ضرورت آن مجمع عمومی فوق العاده فراخوانده میشود.
  • بررسی و پذیرش تقاضای پیوستن نهادهای جدید براساس قبول موازین مشترک جمع و حداقل معرفی یک نهاد صورت می گیرد.

این تقاضا ازطریق کمیته هماهنگ کننده برای همه نهادها ارسال می‌شود که درصورت توافق نصف به علاوه یک نهادها درمدت یک ماه، آن نهاد به عضویت در می آید.

تبصره – درصورت ارائه سند ازجانب نهادی درمورد عدم صلاحیت نهاد متقاضی عضویت ، تصمیم گیری برعهده اولین مجمع عمومی  میباشد.

6 – میهمانان درمجامع عمومی عبارتند از:

الف – رفقائی که هیئت هماهنگ کننده ازفعالان کارگری داخل وخارج ازکشوردعوت به عمل می آورند.شرکت این میهمانان درمجمع عمومی با تائید دوسوم هیئت هماهنگ کننده صورت میگیرد.

          ب – رفقائی که دررابطه با مناسبات همبستگی بین‌المللی وارتباط با گرایشات چپ کارگری شهری از طریق رفقای تدارک دهنده مجامع عمومی دعوت می شوند. رفقای دعوت شده میتوانند درتمامی طول جلسات حضور نمایند. با بحث و تبادل نظرات وبعنوان مشاوروانتقال تجربه درمباحث شرکت نمایند و رای مشورتی دارند.

7 – همه اعضای حاضر در مجمع عمومی از حق رای مساوی برخوردار هستند.

8 – نهاد محلی به نهادی گفته می‌شود که حد اقل ازسه عضوتشکیل شده ودرپیوند بامحیط استقرارخود ( کشوریاشهر) فعالیتی مستمربرای جلب حمایت ازجنبش کارگری درایران داشته باشد.

دو : هئیت هماهنگ کننده

 1 -مجمع عمومی برای هماهنگ کردن فعالیت ها و پیگیری مصوبات ، برنامه ها و رابطه بین نهاد ها  یک هیئت هماهنگ کننده  سه نفره انتخاب میکند.

2– هیئت هماهنگ کننده هر 14 روز یکبار تشکیل جلسه داده و وظایف را بر حسب مورد بین خود یا اعضای دیگر تقسیم میکند. سایر اعضای نهادها نیز میتوانند بدون حق رای وتنها باحق مشارکت دراین نشست ها شرکت کرده و درچهارچوب دستورجلسه تعیین شده توسط هیئت هماهنگ کننده ودرمحدوده زمانی که برای اظهارنظرات آن‌ها معین می شود، نظرات مشورتی خودراابرازکنند.

3– هئیت هماهنگ کننده مجاز نیست به اقدامات یا برنامه هائی خارج از مصوبات مجمع عمومی بپردازد. همچنین حق نقض ویا تغییر تصمیمات مجمع عمومی را ندارد. هر پیشنهاد یا برنامه جدید باید به اطلاع تمامی نهادها رسیده و با توافق نصف بعلاوه یک آنها قابل اجرا خواهد بود.

4– هیئت هماهنگ کننده راسا مجری هیچ برنامه ای نیست بلکه میکوشد با درگیر کردن تمامی رفقا و تقسیم کار مناسب از طریق تشکیل گروه های کاری فعالیت های عملی را هماهنگ کند.

5– گزارشات مجامع عمومی ، مصوبات، اطلاعیه ها و اخبار مربوط به مجموع نهادها تنها از طریق هیئت هماهنگ کننده انتشار بیرونی می یابد و از طریق ایمیل گروهی توزیع درونی می شود.

6-با توجه به نیاز و ضرورت، جلسات عمومی از اعضای نهادها برگزارمیشود. در این جلسات که معادل مجمع عمومی نبوده وازاختیارات مجمع عمومی برخوردارنیستند، نهادها گزارش فعالیتهای خود را ارائه داده و نیز بحث، تبادل نظر و مشورت پیرامون پیشنهادات و فعالیتهای جاری صورت میگیرد. اداره این جلسات عمومی بعهده هیئت هماهنگ کننده بوده و گزارش این جلسات را تهیه و به نهادها ارسال میکند.

7-هر شش ماه یکبار  در مجمع عمومی سه نهاد به طور دوره ای و چرخشی برای تشکیل هئیت هماهنگ کننده انتخاب میشوند. هر یک ازاین نهاد ها یک نفر را برای شرکت در هئیت هماهنگی معرفی میکند.   

8 – هیا ت هماهنگ کننده می باید بصورت کاملاً پیگیرخواهان ارسال گزارشا ت  شش ماهه نهادهابشود وبعد ازبررسی، آن گزارشاتی راکه برای انتشاربیرونی مناسب هستند به مجمع عمومی ارائه دهد تادرمورد آنهاتصمیم گیری شود.

9 – بمنظورانتقال تجربه ازهیات هماهنگ کننده قبلی به هیات جدید، ضروری است یک نفرازاعضای هیات پیشین، درجلسات هیات هماهنگ کننده جد ید به مدت یکماه بعنوان مشاور حضورداشته باشد.

10 – مسئولیت انتشاربیا نیه واطلاعیه ها با هیئت هماهنگ کننده بامکانیزم 48 ساعت گردش ونظرخواهی دردرون نهادها میباشد.

تبصره یک : اطلاعیه وبیانیه ها بایستی حتی الامکان کوتاه وروشن درچهارچوب مصوبات وسیاست کلی نهادها وبدون واردشدن به مباحث پلمیک ونظری باشند.

تبصره دو:اطلاعیه ها بصورت پیش نویس به هیئت هماهنگ کننده ارسال وازآنجا به همه نهادها ومنفردین برای نظردهی فرستاده می شوند. اگرنهادی مخالفت یا ملاحظه ای درمورد بیا نیه واطلاعیه داشته باشد، بایستی مورد اصلاحیه اش رامشخص نماید وارائه دهد. چنانچه نهادی باکلیت بیانیه واطلاعیه مذکورمخالف باشد، می باید اطلاع دهد، تا نام وامضای آن نهاد درپائین بیانیه درج نشود واگرنهادی دراین رابطه جواب نداد، دلیل برموافقت بابیانیه پیشنهادی است. زمان مورد نظربرای نظردهی درباره بیانیه واطلاعیه ها 48 ساعت می باشد.

تبصره سه : درصورتی که نهادی با بیا نیه یااطلاعیه ای توافق نداشته باشد، اسامی سا یرنهادها بدون ذکر نام نهاد مخالف،درزیربیانیه واطلاعیه آورده می شود. درصورت توافق اکثریت نهادها، ذکرنام تمامی نها دها ضرورتی ندارد.

پ – ضوابط همکاری ها

  • هریک از نهادها متشکل از افرادی با گرایشات سیاسی گوناگون می باشند، لذا این مجموعه ، جریانی چندگرایشی و مستقل از احزاب و سازمانهای سیاسی است و به هیچ وجه گرایشی مجاز نیست خودرا بر این مجموعه تحمیل کرده و یا به نوعی این نهادها را زیر مجموعه خود محسوب نماید .
  • مناسبات بین نهادها بر اساس همکاری جمعی است، سمت و سو و تمرکز اصلی آنها بر شرکت در فعالیتها و همکاری عملی است. در چنین روندی جهت انسجام و صیقل بخشیدن به مسائل فکری در زمینه های نظری، مباحث سیاسی ـ اجتماعی بر مبنای اهداف جنبش کارگری را در مسیر همکاریهای خویش قرار خواهیم داد ولی تصمیمات سیاسی ـ نظری گرفته نمیشود.

3 – نهادها در سطح محلی کاملا مستقل بوده و میتوانند راسا و یا با شرکت هر نهاد مترقی دیگری فعالیتهائی داشته باشند. همچنین در صورت عدم توافق با یک  برنامه جمعی پیشنهادی به هیچ وجه ملزم به تبعیت و اجرای آن نیستند.

4 – تصمیم گیریها بین نهادها بر اساس تفاهم، اعتماد متقابل، احترام، بحث و اقناع می باشد. در مواردی که نیاز به رای گیری باشد، توافق نصف به علاوه یک اعضای شرکت کننده درنشست ضروری است.

          5 – نهادها داوطلبانه در فعالیتهای عملی مشترک شرکت میکنند، ودر صورت شرکت، متعهد به  انجام آن و سپس دادن گزارش کتبی فعالیت های خود به مجمع عمومی می باشند.

6 – هیچ نهادی حق ارائه بیرونی اسناد و گزارشات جلسات درونی نهادها و همجنین سمینارهاو جلسات عمومی در سطوح مختلف ،بدون توافق کلیه نهادها را ندارد.

7 – نهادها موظف به ارائه گزارش اقداما ت شش ماهه خود میباشند. این گزارشا ت می باید یک ماه پیش ازمجمع عمومی حضوری یا پالتاکی به هیئت هماهنگ کننده ارسال شوند تا برای اطلاع دراختیا رنهاد ها گذاشته شود.

8 – نهادهای همبستگی باجنبش کارگری، بنا به تعریف، جمع نهاد ها ست وترجیح وتشویق آن برایجا د نهادهای متشکل درکشورها وشهرهای مختلف وپرهیزازانفراد وتک یاختگی است. با ابن حال خود را ازتوان وتجربه فعا لین کارگری درخارج ازکشورکه به هردلیل بصورت نها د محلی عمل نمی‌کنند بی نیازنمی داند وآنا ن رابه همکاری دعوت می کند.

واحد های محلی نها دها ی همبستگی درسطح کشورها برای امکان همکاری وهماهنگی میا ن نهادها ایجا د شده‌اند تا یک جمع بزرگ‌تر وفراگیرترازتک تک نهادهاایجا د شود، یعنی روش کارنهادها نباید درجهت تائید انفرادگرائی ومیدان داد ن به آن باشد. همکاری منفرد ین باجمع نهادها برقبول این اصل بنیادی وبدیهی استواراست که نها دها شالوده این تجمع وهمکاری را تشکیل میدهند وموازین وشرایط کاروهمکاری بامنفردین درهیچ موردی نبا ید اسا س موجودیت نهادی راتحت الشعاع قراردهد. 

9 – هرمتقاضی عضویت انفرادی را می باید حد اقل یکی ازاعضای نها دها معرفی کند.

10–  عضو منفرد می بایست بصورت فعال دریکی ازفعالیتهای عمومی نهادها ازجمله کمیسیونها شرکت داشته باشد. عضومنفرد در صورت غیرفعال بودن درفعالیتهای عمومی نهادها، تنها برخوردارازحق رأی مشورتی است.  توصیه می‌شود بمنظوراهمیت فعالیت دسته‌ جمعی ونهادی و پیشبرد بهتراین نوع فعالیتها ، از هر نهاد حداقل یک رفیق دریکی ازفعالیتهای عمومی شرکت فعال داشته باشد.

11 – عضومنفرد نمی‌ تواند به عضویت هیئت هماهنگ کننده نهادها انتخاب شود اما میتواند مسئولیت کمیسیون های و گروههای کاری را برعهده گیرد.

12 – مناسبات در درون نهادها می باید برشفافیت وصداقت وصراحت استواربا شد. هرنها د وعضونهاد وهرعضومنفرد حق دارد دررابطه با مباحث وتدارکات تصمیمات ویا اختلافات موجود، به طرح آزادانه نظرات خود وجلب نظرد یگران بپردازد اما این کا رباید با انتشارعلنی متن مربوطه درجمع نها دها ودعوت عمومی به امضای موافقین آن با شد.

13 – کسانی که ازنهادها اخراج و یا به هردلیلی جدا می‌شوند، برای پذیرش دوباره درنهادها پروسه عضویت منفردین مستقل را طی می نمایند.

14 – هرعضووهرنهادی که درهرنشست امپریالیستی وآلترناتیوسازی بورژوازی که درچهارچوب تائید نهادها قرارندارد، شرکت کند، بایستی پاسخگودربرابرنها دها باشد.

چنا نچه رفیق یا نهاد شرکت کننده درچنین جلساتی، با آگاهی ازماهیت نشست درآن شرکت کرده وازاین     عمل خود د فاع نماید، بلا فاصله عضویت فرد یا نها د مربوطه ازطرف هیئت هماهنگ کننده تا مجمع پیش روبه تعلیق درمی آید وتصمیم قطعی درمجمع عمومی گرفته خواهد شد.

اولین مجمع عمومی پس ازتعلیق، وضعیت قطعی رفیق یا نها د مربوطه را تعیین خواهد کرد وصورت مسئله برپایه گزارش هیئت هماهنگ کننده درسطح جنبش انتشا رداده می شود.

درصورت برگزاری چنین جلسه‌ ای، فرد یا نها دی که تمایل به شرکت درآن را دارد، چنانچه به صورت نهاد همبستگی شرکت میکند، می با یست به هیئت هماهنگ کننده اطلاع دهند تا آ ن اجلاس ویا نحوه شرکت درآن، مورد توافق مجمع عمومی نهادها قرارگیرد.

چنانچه درشرایط ایجاد شده کوچکترین ناروشنی وجود داشته باشد، هیئت هماهنگ کننده موظف است پیش ازهرعمل یا تصمیم گیری، فراخوانی جهت برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده بدهد تا مسئله درآن مجمع، مورد بررسی قرارگیرد.

15 – نهادها حتماً باید درپنج مقطع زمانی معین، واکنش مقتضی را درقالب بیانیه واطلاعیه ویا در دستور گذاشتن یک کمپین، نشان دهند. اینهاعبارتنداز: اول ماه مه، سا لگرد کشتارزندانیان سیا سی دهه شصت، سا لگرد کشتارکارگران خاتون آبا د، هشت مارس، کمپین برای آزادی کارگران زندانی.

 

برای آزادی فوری، بدون قید و شرط کارگران زندانی

ودیگر زندانیان سیاسی به هر شکل که میتوانیم، بکوشیم!

رژیم ضد کارگر در ایران به وحشیانه ترین شکلی

با زندانیان سیاسی رفتار می کند.

رژیم سرمایه داری

شکنجه های جسمی و روحی قرون وسطائی،

علیه زندانیان سیاسی اعمال میکند.

رژیم ضد کارگر در ایران احکام سنگین و

سالها بازداشت برای کارگران زندانی و

شروط و وثیقه های سنگینی

برای آزادی موقتی کارگران تصویب می کند.

رژیم حامی سرمایه برای خالی تر کردن سفره کارگران، جریمه های نقدی سنگینی را بر کارگران برای آزادی از زندان تحمیل می کند.

رژیم انسان کش، زندانی می کند، شکنجه میکند، اعدام می کند.

تا طبقه کارگر و جامعه را به سکوت وا دار  نماید.

باید  بر علیه این وضعیت برخاست. باید و می توان رژیم را بعقب نشینی وا داشت.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور

همه کارگران و فعالین کارگری، سازمانها، تشکلها ، گروهها و … را فرامیخواند که به هرشکل و با هر توانی که دارند

کمپینهای سراسری برای آزادی کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی سازماندهی نموده و شرکت نمایند،

تا شرایط آزادی کارگران زندانی و تمامی زندانیان

سیاسی هرچه بیشتر، فراهم گردد.

 

به کمپینهای آزادی کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی بپیوندید!

کمپین آزادی کارگران زندانی را تقویت کنید و خواست آزادی کارگران را هر چه بیشتر به گوش جهانیان برسانیم!

همبستگی جهانی کارگران مرزی ندارد!

همبستگی و پشتیبانی کارگران،

سندیکا ها، اتحادیه های کارگری،

نهادهای مترقی و سوسیالیستی و …

برای آزادی فوری و بی قید وشرط کارگران زندانی ضروری است!

باور داریم که در ایران نیز طبقه کارگر متشکل در تشکل های طبقاتی و توده ای اش، پایان دهنده زندان، شکنجه،  اعدام و کلن نظم موجود اجتماعی است. برای کمک و یاری رساندن به این مبارزه، در جهت آزادی کارگران زندانی با هر توانی که داریم در خارج و داخل ایران بکوشیم. این یک گام واقعی در جهت سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی سرمایه داری است.

آزادی کارگران زندانی

و تمامی زندانیان سیاسی

درگرو

گسترش مبارزه متحدانه ماست!

 

رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی با شکست انقلاب، به اعدام، زندان، شکنجه، ستم، استثمار وکه

در زمان شاه و سلطنت پهلوی نیزرایج بود، ادامه داد. این رژیم از بدو به قدرت رسیدنش، حمله و سرکوب کارگران و تشکلهای کارگری و دیگرنیروهای اجتماعی مترقی را در دستور داشته است و اکنون در بحران سیاسی و اقتصادی عمیقی فرو رفته است، اما برای نجات خود بار بحران را با بیکاری، گرانی، فقر، گرسنگی و بی خانمانی بردوش اکثریت جامعه گذاشته است. هیچ جناح و دسته و گروه و جمعی از این رژیم دوست کارگران و زحمتکشان نیست. کلیت این نظام باید برچیده شود.

 

زندانهای رژیم مملو از کارگران زندانی و زندانیان سیاسی است.

 

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران خارج کشور، کارگران و فعالین کارگری، نهادها، تشکلها، سازمانها، احزاب مترقی و تمامی دوستداران و هواداران جنبش کارگری را فرامیخواند که در هر محل کار، منطقه، شهر و کشوری که هستند، در همراهی با نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایرانخارج کشور، آکسیونها، پیکتهای اعتراضی، تظاهرات و تجمعات اعتراضی ورا سازماندهی کرده وخواهان آزادی کارگران دستگیر شده، کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی شویم.

 

تا آزادی تمامی کارگران دستگیرشده، سایر زندانیان

سیاسی، مبارزه بیوقفه ادامه دارد.

برای همبستگی و همیاری بیشتر با جنبش کارگری در ایران به نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران – خارج کشور بپیوندید!

کمپینها و کارزارهای دفاع از آزادی بی قید و شرط کارگران زندانی و تمام زندانیان سیاسی، تا آزادی همگی این عزیزان، بیوقفه ادامه دارد!

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران و دیگر فعالین، هوادارن و دوستداران جنبش کارگری تا کنون کمپینها و کارزارهایی بیشماری را با خواست آزادی بی قید وشرط کارگران زندانی و دیگر زندانیان سیاسی برگزارکرده و نیز در جریان است، سازمانها و نهادهای بین الملی بیشماری به این کمپینها و کارزارها پیوسته و علیه رژیم ضد کارگر در ایران اعتراض کرده و میکنند. این کمپنها و کارزارها تا آزادی تمامی کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی ادامه خواهد داشت. نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران همگان را فرا میخواند که به هرشکل که میتوانند، در هر کجا که هستند، با هر توانی که دارند به ایجاد نهادهای همبستگی با جنبش کارگری پرداخته و به هرشکل که میتوانند به ادامه کمپینها و کارزارهای همبستگی با جنبش کارگری در خارج کشور یاری رسانند.

 برای آزادی کارگران زندانی و دیگر زندانیان سیاسی بیوقفه به هر شکل و نامی که میتوانیم، بکوشیم.

به کمپینها، کارزارها، آکسیونهای اعتراضی و مبارزاتی، برای همبستگی هرچه بیشتربا جنبش کارگری در ایران و نیز آزادی کارگران زندانی و تمامی زندانیان سیاسی بپیوندید و به هرشکل که می توانید صدای خواسته ها و اعتراضات جنبش کارگری را به گوش همگان برسانید.

اتحاد مبارزاتی ما، رمز پیروزی ماست!

***

Mahnameh-Kargari-39

ماهنامه کارگری، شماره ۳۹

Mahnameh-Kargari-39

چریکهای فدایی خلق ایران

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: