اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

ماهواره‌ها‌، باورهای دروغین و هم‌گرایی مستقل: تله‌سور/تارنگاشت عدالت، ایرباس «دست چندم» آمد، ماهواره ایران هنوز «محبوس» است!: ایسنا، و به جای اشک شوق، باید عرق شرم ریخت!: رجانیوز

همان‌طور که هارولد پینتر [برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۵] در سخنرانی دریافت جایزه خود گفت جنایات ایالات متحده و متحدین آن علیه بشریت «هرگز اتفاق نیفتاد. هرگز چیزی اتفاق نیافتاد. حتا زمانی‌که در حال وقوع بود، اتفاق نمی‌افتاد. مهم نبود. مورد علاقه نبود.» رسانه‌های سرمایه‌داری غرب دست‌آوردهای بزرگ لیبی در زمان معمر قذافی را سانسور کرده اند، همان‌طور که عموماً پوشش دقیق و صادقانه رویداهای سراسر جهان را، به ویژه در آمریکای لاتین، سانسور می‌کنند. در زمانی‌که ارتش ایالات متحده در پی سطله همه‌جانبه بر فضاست، فن‌آوری ماهواره‌ای مستقل نه تنها با غرور ملی و رهایی، بلکه با بقاء در ارتباط است.
arsatuno123

ماهواره‌ها‌، باورهای دروغین و هم‌گرایی مستقل

تارنگاشت عدالت
 
منبع: تله‌سور
۳ سپتامبر ۲۰۱۵
«سازمان ارتباطات ماهواره‌ای منطقه آفریقا» (راسکام) که در سال ۱۹۹۲ به مثابه یک سازمان بین-دولتی باز به روی سرمایه‌گذاری خصوصی تشکیل شد دو ماهواره ارتباطاتی به فضا پرتاب کرده است. ماهواره «راسکام- کیو آ اف وان» در سال ۲۰۰۷ و ماهواره «راسکام-کيو آ اف وان آر» در سال ۲۰۱۰ به فضا پرتاب شد. پیش از آن‌که ناتو لیبی را نابود کند، سازمان سرمایه‌گذاری آفریقایی دولت لیبی ۶۳ درصد سهام راسکام را داشت و ۲۵ درصد مابقی به ۴۵ شرکت مخابراتی آفریقایی و ۱۲ درصد آن به چندملیتی نظامی و مخابراتی فرانسوی «تالس آلینیا اسپیس» تعلق داشت.

راسکام پس از تشکیل در سال ۱۹۹۲ با تأمین پول برای پرتاب نخستین ماهواره متعلق به آفریقا مشکل داشت. مؤسسات مالی بین‌المللی تحت سلطه غرب با بدگمانی به طرح نگاه می‌کردند، زیرا بنگاه‌های اروپایی از برکت انحصار سرمایه غربی بر زیرساخت ارتباطاتی سالانه ۵۰۰ میلیون دلار به دست می‌آوردند. فرانسه به ویژه بر ارتباطات آفریقای فرانسوی‌زبان تسلط داشت، درست همان‌طور که بر باقی اقتصاد منطقه مسلط بود. شرکت‌های بین‌المللی ماهواره پافشاری می‌کردند که اسکام ۲۰۰‌ میلیون دلار پیش‌قسط بپردازد.

برای از میان برداشتن این مانع، جمهوری لیبی ۳۰۰ میلون دلار به نخستین ماهواره راسکام کمک کرد. همان‌طور که ژان پل پوگالا در آوریل ۲۰۱۱ خاطرنشان کرد: «این قذافی لیبی بود که به همه آفریقا نخستین انقلاب واقعی آن‌را در عصر مدرن داد: با تضمین پوشش سراسری قاره از طريق تلفن، تلویزیون، رادیو و کاربردهای بسیار دیگر مانند درمان و آموزش از راه دور؛ از برکت «ویماکس» برای نخستین‌بار در تاریخ، در سراسر قاره ارتباط ارزان، حتا در مناطق روستایی، امکان‌پذیر شد.»

کسی که برای اطلاعات در باره امور جاری به رسانه‌های غربی وابسته است این‌‌ها را نمی‌داند. همان‌طور که هارولد پینتر [برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۵] در سخنرانی دریافت جایزه خود گفت جنایات ایالات متحده و متحدین آن علیه بشریت «هرگز اتفاق نیفتاد. هرگز چیزی اتفاق نیافتاد. حتا زمانی‌که در حال وقوع بود، اتفاق نمی‌افتاد. مهم نبود. مورد علاقه نبود.» رسانه‌های سرمایه‌داری غرب دست‌آوردهای بزرگ لیبی در زمان معمر قذافی را سانسور کرده اند، همان‌طور که عموماً پوشش دقیق و صادقانه رویداهای سراسر جهان را، به ویژه در آمریکای لاتین، سانسور می‌کنند.

حتا نشست امسال رهبران دولت‌های اتحادیۀ اروپایی و دولت‌های «جامعه آمریکای لاتین و کارائیب» در بروکسل، در رسانه‌های خبری آمریکای شمالی و اروپایی هیچ پوششی نداشت. به خود این سانسور رسوای رویداهای جهان توسط رسانه‌های غربی طوری برخورد می‌شود که گیوا هرگز اتفاق نیفتاده است. حتا در زمانی‌که اتفاق می‌افتد، علاقه به آن صفر است. این موجب بیگانگی خوانندگان اخبار و اطلاعات رسانه‌های آمریکای شمالی و اروپایی از کسانی می‌شود که خارج از حباب ذهنیت غربی قرار دارند. با ورود به آن چشم‌انداز تاریک‌ و ‌روشن تعبیه شده، حتا بارقه‌‌های حقیقت حال و گذشته در میان دروغ‌ها و تحریفات پرسه می‌زند. عموماً، مردم در غرب مجموعه‌ای از باورهای دروغین دیوانه به نحود شریرانه مخربی را پذیرفته اند. به عنوان مثال، این‌که دولت‌های غربی حسن نیت دارند و تابع قانون می‌باشند، این‌که جوامع غربی از نظر اخلاقی بر دیگران برتری دارند، این‌که رسانه‌های غربی نظر حقیقی و منصفانه از رویدادها را ارايه می‌کنند و این‌که سرمایه‌داری مسلط غربی کارآمدترین استفاده از منابع را به دست می‌دهد.

رسانه‌های غربی با تمرکز ویژه بر آمریکای لاتین و کارائیب باورهای دروغین را القاء می‌کنند، باورهایی مانند:
● کلمبیای جنگ‌زده الگویی برای منطقه؛
● نظامی‌گری ایالات متحده و جنگ آن با مواد مخدر ثبات منطقه‌ای را ارتقاء می‌دهد؛
● آرژانتین از نظر اقتصادی درمانده است؛
● نظام پلوتوکراسی (ثروت‌سالاری) ایالات متحده از کوبای سوسیالیستی دمکراتیک‌تر است؛
● دولت نیکاراگوئه خودکامه و ضددمکراتیک است؛
● سازمان دولت‌های آمریکایی مهم‌ترین نهاد منطقه است؛

این باورهای دورغین با حذف حیاتی، هدفمند، مهندسی‌شده حقابق تکمیل می‌شوند، حقایقی مانند:
● این شکست‌های رقت‌انگیز سیاست‌های نولیبرالی مورد حمایت ایالات متحده و اتحادیۀ اروپایی هرگز اتفاق نبفتاده اند؛
● ترقی اجتماعی و اقتصادی ونزوئلا از ۱۹۹۸ به بعد هرگز اتفاق نیفتاد؛
● هائیتی یک کیفرخواست رسوا‌کننده و قاطع علیه سیاست ایالات متحده و اتحادیۀ اروپایی در منطقه نیست؛
● «آلبا» و «پتروکارائیب» هرگز اتفاق نیفتاد؛
● نشست‌های «جامعه دولت‌های آمریکای لاتین و کارائیب»» و «اتحادیه ملت‌های آمریکای لاتین» هرگز برگزار نشد؛
● هم‌دستی دولت ایالات متحده در نسل‌کشی، ناپدید شدن‌ها، تروریسم شبه‌نظامی، شکنجه وسیع و
قاچاق مواد مخدر یک اشتباه قابل تأسف اما قابل درک بود؛
● کمک خارق‌العاده کوبا به نظام بهداشتی و آموزشی منطقه هرگز اتفاق نیفتاد؛
● بیرون آمدن نیکاراگوئه از سقوط اقتصادی حقیقی در عرض ۸ سال هرگز اتفاق نیفتاد؛
● مداخله مستمر و مصمم ایالات متحده و متحدین آن برای بی‌ثبات کردن دولت‌ها هرگز اتفاق نیفتاد؛

دولت‌ها و رسانه‌های غربی به طور تهاجمی این باورهای دروغ را جا می‌اندازند و طی یک کارزار جنگ روانی علیه بدیل متضاد، به ویژه علیه اتحاد بولیواری آمریکای لاتین تحت رهبری ونزوئلا و کوبا سانسور حقایق را تضمین می‌کنند. اکنون این‌را که این باورها و سانسور‌ها عامدانه توسط ابزارهای دروغ‌پراکنی و مغزشویی رسانه‌های تحت کنترل سرمایه تولید می‌شوند، می‌توان در همه جا دید. عموماً به چگونگی تکمیل آن تولید با شبکه‌ای از منابع خبری و اطلاعاتی غیرانتفاعی غربی کم‌تر توجه می‌شود.

حتا کسانی که در غرب خود را بسیار منتقد می‌دانند، در عمل با از خود راضی‌گری به پذیرش باورهای دورغین گرایش دارند و ذهن خود را با انواع فریب‌ها و تحریکاتی که مهلک‌تر از آن است که بتوان «بدیل» نامید، احاطه می‌کنند.

همه این‌ها به امر دسترسی به فن‌آوری مخابراتی مستقل از دولت‌ها و مؤسسات آمریکایی و اروپایی فوریت عظیمی می‌بخشند. در زمانی‌که ارتش ایالات متحده در پی سطله همه‌جانبه بر فضاست، فن‌آوری ماهواره‌ای مستقل نه تنها با غرور ملی و رهایی، بلکه با بقاء در ارتباط است.

این‌که ایالات متحده بیش از ۵۲۰ ماهواره در مدار کره زمین دارد، بی‌دلیل نیست. در مقابل چین ۱۳۲ و فدراسیون روسیه ۱۳۱ ماهواره دارد. براساس تازه‌ترین داده‌ها، کشورهای آمریکای لاتین حدود ۴۶ ماهواره دارند، که عمدتاً برای مخابرات و رصد زمین و توسعه علمی است. از این تعداد، ۱۹ ماهوار در مدار زمین‌ثابت در حدود ۳۶ هزار کیلومتر بالای زمین، و باقی در مدارهای نزدیک زمین در فاصله ۱۶۰ ‌کیلومتری و ۲۰۰۰ کیلومتری زمین قرار دارند.

مکزیک در حال حاضر ۴ ماهواره در مدار زمین‌ثابت دارد و ۳ ماهواره دیگر در مراحل گوناگون تولید دارد. برزیل و آرژانتین هر کدام ۱۵ ماهواره، یا در مدار نزدیک زمین یا در مدار زمین‌ثابت دارند. پرو، شیلی، اکوادور و اورگوئه مجموعاً ۸ ماهواره دارند که همه آن‌ها در مدار نزدیک زمین قرار دارند. کلمبیا یک ماهواره کوچک برای رصد علمی دارد. علاوه بر آرژانتین، برزیل و مکزیک، فقط ونزوئلا و بولیوی ماهواره‌های مخابراتی در مدار زمین‌ثابت دارند: ماهواره «سیمون بولیوار» ونزوئلا و ماهواره «توپاک کاتاری» بولیوی.

ماهواره «فرانسیسکو د میراندا»ی ونزوئلا یک ماهواره رصد زمین برای مقاصد کشاورزی و محیط زیستی است. به زودی ماهواره دوم به نام «آنتونیو خوزه د سوکره» در مدار زمین قرار خواهد گرفت. بولیوی و ونزوئلا با انتخاب نام رهبران مقاومت و استقلال کشورهای خود برای این ماهواره‌ها، آن‌ها را نماد روند «استقلال دوم» کنونی برای رهایی قطعی سیاسی و اقتصادی قرار داده اند. بر این بستر، سرمایه‌گذاری نیکاراگوئه در دو ماهواره که توسط چین ساخته می‌شود، گام قاطعانه‌ای در جهت رهایی نه فقط نیکاراگوئه، بلکه کل منطقه آمریکای مرکزی به شمار می‌آید.

پیش از این رویداد، نیکاراگوئه یک توافق‌نامه با فدراسیون روسیه امضاء کرد که به نیکاراگوئه امکان می‌دهد از سامانه ماهواره‌ای جهانی «گولوناس» استفاده کند. در پی آن توافق‌نامه، مجلس ملی نیکاراگوئه در آوریل، قانون نصب ایستگاه‌های زمینی ماهواره‌ای را برای تسهیل توسعه «گلوناس» و افزایش دقت آن تصویب کرد. نیکاراگوئه از ژوئیه ۲۰۱۶ قادر خواهد بود از سامانه «گلوناس» برای برنامه‌های رصد زمین استفاده کند.

فن‌آوری ماهواره مدار نزدیک زمین دولت را قادر می‌سازد برنامه‌ریزی کشاورزی و محیط زیست را بهبود بخشد، پدیده‌های طبیعی را رصد کند و انتظار فاجعه‌های طبیعی و پاسخ به آن‌ها را بهبود بخشد. نیگاراگوئه از جانب همسایگان خود در آمریکای مرکزی، به مثابه بخشی از سیاست‌های دولت برای ارتقای هم‌گرایی منطقه‌ای، خود را به استقرار نهایی این کاربردهای سامانه «گولوناس» متعهد کرده است. در این ارتباط، نیکاراگوئه هم‌چنین توافق کره جنوبی و «بانک توسعه بین آمریکا» را برای ایجاد یک «مرکز منطقه‌ای برای مطالعات در پهن‌باند برای توسعه» به دست آورده است.

مرکز طی دهه آینده ۱۲ هزار دانشجو را در فن‌آوری مربوطه آموزش خواهد داد و از نزدیک با توسعه فن‌آوری ماهواره‌ای در منطقه در ارتباط است. پل اوکویست، وزیر سیاست ملی نیکاراگوئه توضیح داده است که همه این گام‌ها «برای کانال و منطقه آزاد همراه کانال که باید به مثابه یک مرکز لجستیک منطقه‌ای و حهانی عمل کند کلیدی است. اما شما نمی‌توانید بدون پیشرفته‌ترین ارتباطات یک کانون لجستکی قرن بیست‌ویکم داشته باشيد… این ماهواره‌های مخابراتی «نيکاست ۱» و «نیکاست ۲» به ما امکان خواهند داد انقلاب در ارتباطات کشور داشته باشیم… این هزینه تلفن و اینترنت ما را حداقل ۴۰ درصد کاهش خواهد داد.»

دکتر اوکویست علاوه بر مخابرات، به کاربردهای بسیار مهم دیگر ماهواره‌ها، مانند آموزش از راه دور، پزشکی از راه دور، آموزش و تعلیم طی عمر، که همه در اختیار دور افتاده‌ترین مناطق نیکاراگوئه قرار خواهند گرفت، اشاره کرد. ماهواره‌های جدید، همراه با سامانه ماهواره‌ای مدار نزدیک زمین «گلوناس» به بهبود مديریت بزهکاری سازمان‌یافته و دیگر چالش‌های امنیتی و هم‌چنین به تشویق و متنوع ساختن سرمایه‌گذاری خارجی کمک خواهد کرد. مانند ونزوئلا و بولیوی، هم سامانه‌های ماهواره مدار ‌زمین‌ثابت و هم سامانه‌های مدار نزدیک زمین تحت کنترل دولت خواهند بود. این بدین معنی است که منافع فن‌آوری‌های مخابراتی و رصد زمین مستقیماً به بخش عمومی خواهد رسید، و در عین‌حال رشد اقتصادی بخش خصوصی را تشویق خواهد کرد.

در آفریقا، ماهواره‌های راسکام تبلور رؤیای معمر قذافی برای رهایی و هم‌گرایی منطقه‌ای مستقل بود. ناتو آن رؤیا و خود لیبی را نابود کرد، و هم‌زمان با آن نیروهای فرانسوی با کلاه‌خوده‌های سازمان ملل، در ساحل عاج رؤیای مشابه لوران باگبو را نابود کردند. اکنون، به این یا آن شکل، در بازگشت آشکار به روزهای اشغالگری استعماری، نیروهای فرانسوی و دیگر کشورهای عضو ناتو در سراسر آفریقای مرکزی، غربی و شمالی مستقر شده اند. تاکنون آمریکای لاتین و کارائیب از سرنوشت آفریقا احتراز کرده اند. اما دولت ایالات متحده و متحدین آن از تجاوز مستمر، و نیاز به گفتن ندارد، از مداخله سیاسی غیرقانونی و بی‌ثبات‌ کردن اقتصادی برای حمله و خنثا کردن پیروزی‌های رهایی و هم‌گرایی منطقه‌ای استفاده می‌کنند. با این وجود، استقلال فزاینده آمریکای لاتین در فن‌آوری ماهواره‌ای نشان می‌دهد، که در لحظه کنونی، نخبگان سرمایه‌داری غربی و گماشتگان آن‌ها در دولت‌ها، مسابقه را باخته اند و جهان چندقطبی که آن‌ها این‌همه از آن بیزار و متنفر هستند، سرانجام از آن‌ها پیشی می‌گیرد.

http://www.telesurtv.net/english/bloggers/Satellites-False-Beliefs-and-Sovereign-Integration-20150903-0001.html

————————–
توضیحات عدالت:
۱- مدار زمین‌ثابت مداری است که در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومتری از سطح دریا قرار دارد. سرعت دَورانی در این مدار برابر است با سرعت چرخش زمین به دور خود. نتیجتاً، ماهواره‌ای که در این مدار قرار می‌گیرد از منظر کسی که روی زمین ایستاده، ثابت به نظر می‌رسد. لذا، ماهوارهای مخابراتی-رادیویی، تلویزیونی- در این مدار قرار داده می‌شوند.
۲- مدار نزدیک زمین مداری است که در ارتفاع ۱۶۰ تا   ۲۰۰‌کیلومتر از سطح دریا قرار دارد.
۳- «گلوناس» یا «سامانه ماهواره‌ای موقعیت‌یاب جهانی» گزینه در برابر «جی. پ. اس» با «سامانه موقعیت‌یاب جهانی» است. گلوناس در سال ۱۹۷۶ در اتحاد شوروی به وجود آمد. از ۱۲ اکتبر ۱۹۸۲، ماهواره‌های گوناگون به فضا پرتاب شد و سرانجام در سال ۱۹۹۵ سامانه کامل گردید. در زمان ریاست  جمهوری پوتین تقویت سامانه یکی از اولویت‌های دولت شد. یکی از مزیت‌های سامانه «گلوناس» بر سامانه «جی. پی. اس» این است که تلفن‌های هوشمند با سامانه «گلوناس» دریافت صوتی و تصوبری دقیق‌تری دارند و تعیین محل تلفن با خطای کم‌تر از دو متر صورت می‌گیرد.

 ***
ماهواره مخابراتی «مصباح» که نخستین ماهواره ساخت ایران است با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۱۰ میلیارد تومان با همکاری مرکز تحقیقات مخابرات و سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به نمایندگی از وزارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناوری و ارتباطات و فناوری اطلاعات ساخته شده است. دکتر فتح الله مضطرزاده، رئیس سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به ایسنا گفت: در آخرین مرحله ساخت، این ماهواره به ایتالیا برده شد که در زمان انتقال این ماهواره به این کشور موضوع تحریم‌ها علیه ایران مطرح شد. ماهواره مصباح سالهاست که در اتاق تمیز شرکت همکار ایتالیایی این طرح بلوکه شده که امیدواریم با لغو تحریمها به ایران                                                                                                             بازگردانده شود.
ایرباس «دست چندم» آمد، ماهواره ایران هنوز «محبوس» است!

                                                                                  ایسنا

                                                                          ۱ مهر ۱۳۹۴
فرسودگی تنها ماهواره کاربردی ایران در بند تحریم‌ها
ماهواره محبوس ایران، آزاد می‌شود؟
ماهواره مخابراتی «مصباح» که سال‌ها پیش با همکاری یک شرکت ایتالیایی توسط کارشناسان فضایی کشور ساخته شده و قرار بود ۱۰ سال پیش توسط موشک حامل روسی «Kosmos-3M» به مدار زمین پرتاب شود چند سالی است که به بهانه تحریم‌ها در ایتالیا بلوکه شده و از تحویل آن به ایران خودداری می‌شود.

به گزارش ایسنا، ماهواره مخابراتی «مصباح» که نخستین ماهواره ساخت ایران است با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۱۰ میلیارد تومان با همکاری مرکز تحقیقات مخابرات و سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به نمایندگی از وزارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناوری و ارتباطات و فناوری اطلاعات ساخته شده است.

موافقتنامه ساخت ماهواره مصباح در سال ۱۳۷۶ میان وزارتخانه‌های علوم و ارتباطات به امضاء رسید و ساخت نمونه آزمایشگاهی این ماهواره طی سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با همکاری سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران و مرکز تحقیقات مخابرات انجام شد.

ساخت مدل مهندسی و فضایی ماهواره مصباح نیز با همکاری یک شرکت ایتالیایی توسط نیروهای متخصص داخلی انجام شده است.

مصباح کاربری مخابراتی داشته و می‌تواند برای انتقال اطلاعات از نقطه‌ای به نقطه دیگر به کار رود.

این ماهواره ۷۵کیلوگرم وزن دارد و ابعاد آن ۵۰ در ۵۰ در ۷۰ سانتیمتر مکعب است.

عمر مفید این ماهواره سه سال بوده و پیش‌بینی شده که تا پنج سال قابل استفاده باشد.

ماهواره مصباح پس از استقرار در مدار ۱۴ بار در شبانه روز دور زمین خواهد چرخید و سه تا چهار بار از طریق ایستگاه‌های زمینی قابل مشاهده خواهد بود.

بنابر اعلام مسوولان فضایی ایران و روسیه قرار بود این ماهواره در اوایل مهرماه ۱۳۸۴ همراه با یک میکروماهواره روسی و هفت میکروماهواره‌ خارجی دیگر توسط موشک حامل روسی «Kosmos-3M» از پایگاه فضایی روسیه در قزاقستان به فضا پرتاب شود، با این حال با خلف وعده‌ها و کارشکنی قدرت‌های فضایی دیگر این ماهواره پس از ۱۰ سال هنوز در انتظار پرتاب است و این در حالی است که متخصصان فضایی کشورمان حدود هفت سال پیش موفق شدند ماهواره ملی «امید» را بدون اتکا به نیروهای خارجی با پرتابگر ساخت ایران به فضا پرتاب کنند.

دکتر فتح الله مضطرزاده، رئیس سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران به ایسنا گفت: در آخرین مرحله ساخت، این ماهواره به ایتالیا برده شد که در زمان انتقال این ماهواره به این کشور موضوع تحریم‌ها علیه ایران مطرح شد.

ماهواره مصباح سالهاست که در اتاق تمیز شرکت همکار ایتالیایی این طرح بلوکه شده که امیدواریم با لغو تحریمها به ایران بازگردانده شود.

رئیس سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران با تاکید بر این که این ماهواره آماده پرتاب است، تصریح کرد: ماموریت این ماهواره مخابراتی است و قادر به ارائه اطلاعاتی در زمینه معادن و وضعیت جوی است.

***
دسته گل به پای ایرباس ریختن برای کسانی که چند سال پیش را به یاد دارند، حسی به جز تحقیر به همراه ندارد. ماهواره «امید» بامداد ۳ فوریه ۲۰۰۹ میلادی (۱۵ بهمن ۱۳۸۷) و در سی‌امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در مدار فضا قرار گرفت. ناسا هم تایید کرد که این پرتاب موفقیت آمیز بوده‌است. اشک‌ شوق عباس آخوندی و قهقهه‌های همراهانش در مراسم باشکوه ورود یک فروند هواپیمای اجاره‌ای ایرباس به ایران به قدری بهت‌آور است که اگر همین چند سال پیش، رونمایی از ماهواره امید و گردش آن در مدار خود در فضا را ندیده بودیم، قطعا گمان می‌کردیم «هواپیما» یک محصول تازه است که برای نخستین بار به داخل کشور آورده شده                                                                                                                    است!

mahvareh_omid

به جای اشک شوق، باید عرق شرم ریخت!

 

                                                                                        رجانیوز
دسته گل برای ایرباس
ایران هشت سال پیش ماهواره به فضا فرستاد و امروز آخوندی برای ورود یک هواپیما، «جشن ملی» می‌گیرد!
برای کشوری که هشت سال پیش یک ماهواره کاملا بومی را به فضا فرستاد و حتی کاخ سفید را وادار به پذیرش دستاوردهای علمی خود کرد، خوشحالی از ورود یک هواپیمای خارجی به داخل کشور قطعا طنز تلخی است که البته به لطف وزارت راه و شهرسازی دولت یازدهم که سابقه سوانح دردناکی همچون تصادف دو قطار در مسیر مشهد و کشته شدن ده‌ها نفر از هموطنان‌مان را در کارنامه خود دارد، تبدیل به واقعیت شده است.

گروه اجتماعی – رجانیوز: اشک‌ شوق عباس آخوندی و قهقهه‌های همراهانش در مراسم باشکوه ورود یک فروند هواپیمای اجاره‌ای ایرباس به ایران به قدری بهت‌آور است که اگر همین چند سال پیش، رونمایی از ماهواره امید و گردش آن در مدار خود در فضا را ندیده بودیم، قطعا گمان می‌کردیم «هواپیما» یک محصول تازه است که برای نخستین بار به داخل کشور آورده شده است!

به گزارش رجانیوز، برای کشوری که هشت سال پیش یک ماهواره کاملا بومی را به فضا فرستاد و حتی کاخ سفید را وادار به پذیرش دستاوردهای علمی خود کرد، خوشحالی از ورود یک هواپیمای خارجی به داخل کشور قطعا طنز تلخی است که البته به لطف وزارت راه و شهرسازی دولت یازدهم که سابقه سوانح دردناکی همچون تصادف دو قطار در مسیر مشهد و کشته شدن ده‌ها نفر از هموطنان‌مان را در کارنامه خود دارد، تبدیل به واقعیت شده است.

برگزاری یک مراسم بزرگ دولتی و حضور وزیر ذوق‌زده و گل به دست – که تحقیرآمیز بود ـ شگفتی همه را در برداشت. وزیر راه‌وشهرسازی که نمی‌توانست ذوق‌زدگی خود را از فرود ایرباس 321 به کشور پنهان کند، گفت:‌ سهم ایران در حمل‌ونقل هوایی منطقه باید بازگردد و امسال 2 فروند ایرباس ۳۳۰ و در سال ۹۶ تعداد ۹ فروند ایرباس ۳۲۱ و ۳۳۰ به ناوگان افزوده می‌شود. عباس آخوندی پنجشنبه در مراسم ورود نخستین ایرباس هما به مهرآباد گفت: باید کل صنعت هواپیمایی ایران شامل کل فرودگاه‌ها و هوانوردی به موازات نوسازی ناوگان نوسازی شود. وی افزود: همه مراحل اخذ مجوزهای قانونی در مذاکرات خرید هواپیماها لحاظ شده است و برای 2 طرف رعایت آن الزامی است. وی گفت: «امسال 2 فروند ایرباس 330 و در سال 96 تعداد 9 فروند ایرباس 321 و 330 به ناوگان افزوده می‌شود.»

دسته گل به پای ایرباس ریختن برای کسانی که چند سال پیش را به یاد دارند، حسی به جز تحقیر به همراه ندارد. ماهواره «امید» بامداد ۳ فوریه ۲۰۰۹ میلادی (۱۵ بهمن ۱۳۸۷) و در سی‌امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در مدار فضا قرار گرفت. ناسا هم تایید کرد که این پرتاب موفقیت آمیز بوده‌است.

پیش از ایران هفت کشور اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا، فرانسه، ژاپن، چین، بریتانیا و هند مستقلاً موفق به پرتاب ماهواره شده بودند. به همین دلیل روزنامه «نیویورک تایمز» به نقل از «جفری فوردن» از موسسه فناوری ماساچوست نوشت: «ایران با وجود رویارویی مخالفت جهانی و تحریم‌های متعدد، به این مجمع (کشورهای دارای فناوری ماهواره) منحصربه‌فرد پیوست. وی حرکت ایران را یک شاهکار تکنولوژیکی توصیف کرد.»

کاش مسئولین وزارت راه و شهرسازی قبل از برگزاری این مراسم، فیلم ارسال ماهواره امید به فضا را برای آقای وزیر به نمایش می‌گذاشتند تا اینقدر ذوق‌زده و با حیرت به هواپیمای اجاره‌ای خیره نشود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 19 ژانویه 2017 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , , , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: