اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

انتخابات ۲۰۱۶: نخستین مشاهدات: گِرگ گودلس/ مارکسیسم-لنینیسم امروز، و انتخابات ایالات متحده آمریکا: پاتریک کوبله، دبیر اول حزب کمونیست آلمان/دنیای جوان/تارنگاشت عدالت

ترامپ زیرکانه از ناخشنودی، درد و خشم رأی‌دهندگان بهره‌برداری کرد. او به رأی‌دهندگانی که توسط نخبگان و رسانه‌ها نادیده گرفته شده یا تحقیر شده بودند وعده‌های عجیب و اغلب ضدونقیض داد. او احساسات زشت بیگانه‌هراسی و نژادپرستی را شعله‌ور ساخت، و در عین‌حال به طور مؤثر رهبران قدرتمند و از خودراضی حزب جمهوری‌خواه را به سخره گرفت. ترامپ از بازیگری و اهانت‌های خود برای جلب توجه رایگان رسانه‌ها و متمایز ساختن خود از هم‌رنگی سیاستمدارن چرند استفاده کرد. رویکرد او تقلید دلقک‌بازی و عوام‌فریبی سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر پیشین ایتالیا بود: سیاست به مثابه سرگرمی. سرمایه انحصاری، گرچه با پول نقد خود به هیلری کلینتون رأی داد، اما سریعاً روابط خود را با دونالد ترامپ ترمیم خواهد کرد. بازار جهانی بورس در ابتدا از اخبار پیروزی ترامپ ملتهب شد، اما سریعاً آرام گرفت و پس از آن به حرکت درآمد. ترامپ، مانند کلینتون، در نهایت به منافع شرکت‌‌ها خدمت خواهد کرد. آن‌ها اطمینان دارند که ترامپ موی دماغ طبقاتی نخواهد بود. این انتخابات برای مردم نشانگر وخامت بیش‌تر، ژرفش بیش‌تر بحران نظام دو حزبی ایالات متحده است. شکاف بین منافع توده‌ها و اقدامات مقامات منتخب امروز تقریباً غیرقابل عبور است. طبقه کارگر دوباره می‌بازد، همان‌طور که اگر حزب دمکرات پیروز شده بود، دوباره می‌باخت.

entekhabattramp1

انتخابات ۲۰۱۶: نخستین مشاهدات


تارنگاشت عدالت

منبع: مارکسیسم-لنینیسم امروز


نویسنده: گِرگ گودلس

۱۰ نوامبر ۲۰۱۶

بزرگ‌ترین بازندگان انتخابات فدرال ۸ نوامبر ایالات متحده مفسرین، رسانه‌ها، مشاوران انتخاباتی، نظر‌سنج‌ها و دو حزب سیاسی اصلی بودند. با پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری، صنعت انتخاباتی چند میلیارد دلاری در تولید نتایج دلخواه و مورد ‌نظری که صاحبان ثروت و قدرت پول آن‌را پرداخته بودند، شکست خورد.

ترامپ علی‌رغم مزیت‌های تعیین‌شده، اما نه تعیین‌کننده‌ای که رقيب او از آن‌ها برخوردار بود، پیروز شد: حمایت مالی عظیم سرمایه بزرگ، رسانه‌های متهاجم هوادار دوره کلینتون، یک ماشین انتخاباتی براق کلینتون، حمایت رییس‌جمهور نسبتاً محبوب فعلی، و برخورداری حزب دمکرات از حمایت پایگاه اجتماعی آن.

دمکرات‌ها باختند، زیرا موضوعاتی را که برای رأی‌دهندگان مهم بود خوب نفهمیدند. برای اکثر رأی‌دهندگان محبوب‌ترین مشخصه در نامزد ریاست جمهوری «توانایی انجام تغییر لازم» بود. کلینتون، بالعکس تجربه و تداوم را ارايه می‌کرد.

نزدیک به سه‌چهارم (۷۰ درصد) رأی‌دهندگان از چگونگی کار دولت «ناخشنود» یا «خشمگین» بودند. کلینتون برای بیش از دو دهه با رأس دولت فدرال شناسایی شده است. در واقع، هیچ چهره عمومی به اندازه هیلری کلینتون در ارتباط با دولت مشخص نمی‌شد.

رأی‌دهندگان (۶۲ درصد آن‌ها) فکر می‌کردند که وضعیت اقتصادی «خیلی خوب نیست» یا «بد» است. هیلری رونق پس از سقوط ۸-۲۰۰۷ را ستود و به ذکر آمار گمراه‌کنندۀ اشتغال که از دست رفتن مشاغل با دستمزد، مزایا، و مسکن خوب، یعنی درد و ناامنی زحمتکشان را می‌پوشاند، متوسل شد.

حزب دمکرات به احتمال قوی با نامزدی برنی ساندرز- رقیب کلینتون در انتخبات مقدماتی-می‌توانست با موفقیت به برخی از این موضوعات بپردازد. اما نخبگان در حزب دمکرات متعلق به سرمایه بزرگ مخفیانه شورش و پیروزی ساندرز را که می‌توانست راه پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری را هموار سازد، سرکوب کردند.

ترامپ زیرکانه از ناخشنودی، درد و خشم رأی‌دهندگان بهره‌برداری کرد. او به رأی‌دهندگانی که توسط نخبگان و رسانه‌ها نادیده گرفته شده یا تحقیر شده بودند وعده‌های عجیب و اغلب ضدونقیض داد. او احساسات زشت بیگانه‌هراسی و نژادپرستی را شعله‌ور ساخت، و در عین‌حال به طور مؤثر رهبران قدرتمند و از خودراضی حزب جمهوری‌خواه را به سخره گرفت.

ترامپ از بازیگری و اهانت‌های خود برای جلب توجه رایگان رسانه‌ها و متمایز ساختن خود از هم‌رنگی سیاستمدارن چرند استفاده کرد. رویکرد او تقلید دلقک‌بازی و عوام‌فریبی سیلویو برلوسکونی نخست‌وزیر پیشین ایتالیا بود: سیاست به مثابه سرگرمی.

سرمایه انحصاری، گرچه با پول نقد خود به هیلری کلینتون رأی داد، اما سریعاً روابط خود را با دونالد ترامپ ترمیم خواهد کرد. بازار جهانی بورس در ابتدا از اخبار پیروزی ترامپ ملتهب شد، اما سریعاً آرام گرفت و پس از آن به حرکت درآمد. ترامپ، مانند کلینتون، در نهایت به منافع شرکت‌‌ها خدمت خواهد کرد. آن‌ها اطمینان دارند که ترامپ موی دماغ طبقاتی نخواهد بود.

این انتخابات برای مردم نشانگر وخامت بیش‌تر، ژرفش بیش‌تر بحران نظام دو حزبی ایالات متحده است. شکاف بین منافع توده‌ها و اقدامات مقامات منتخب امروز تقریباً غیرقابل عبور است. طبقه کارگر دوباره می‌بازد، همان‌طور که اگر حزب دمکرات پیروز شده بود، دوباره می‌باخت.

http://mltoday.com/article/2571-election-2016-first-observations/90-frontpage-stories

***

 خشم و نفرت از استابلیشمنت که ترامپ آن را به راهی ارتجاعی و غیرمنطقی هدایت کرد، نتیجه انتخابات را رقم زد. ولی کلینتون و ترامپ که هردو در خدمت سلطه سرمایه‌اند فقط فراکسیون‌های مختلف آن را نمایندگی می کنند. در این نوع به اصطلاح دمکراسی‌ها که چنین جشن و سرورهائی سازمان می‌دهد، سر مردم زحمتکش همیشه بی‌کلاه خواهد ماند.

us-election

 انتخابات ایالات متحده آمریکا

تارنگاشت عدالت

منبع: دنیای جوان

از: پاتریک کوبله، دبیر اول حزب کمونیست آلمان

۱۰ نوامبر ۲۰۱۶

تبلیغات‌چی‌های سرمایه انتخابات را «روزهای جشن و سرور دمکراسی» می‌نامند. ولی استابلیشمنت آلمان در برزخ است: آنها نگرانند  که رئیس جمهور ترامپ جهت‌گیری تهاجم‌گرای ناتو علیه روسیه را رقیق‌کند و انها نگرانند که ترامپ جهت گیری قاطع به نفع تجارت آزاد را ملغاء نماید.

نگرانی آنها، نگرانی ما نیست.

انتخاب میان ترامپ و کلینتون، انتخاب بین دو راه  بود تا بتوان باوجود بحران اقتصادی  و درگیری‌های بین‌المللی سود سرمایه‌های آمریکائی را تضمین کرد. کلینتون معرف  سیاست ادامه جنگ بود تا کنسرنهای آمریکائی بتوانند در سطح جهان بکمک نیروهای نظامی این کشور به معاملات خود ادامه دهند. در مورد این‌که ترامپ نهایتاً معرف چه سیاستی خواهد بود، فعلاً سرمایه، سیاست و نظریه سازان آلمانی به تعمق نشسته‌اند. آنچه که روشن است: او خواستار طرد مهاجرین و گروه‌های حاشیه‌ای اجتماع است، او خواستار تخریب دمکراسی، تقویت ناسیونالیسم و ضدیت با زنان است و این خصلت‌ها به حق نیروهای مترقی ایالات متحده آمریکا و همین‌طور جهان را نگران می‌کند.

فراموش نکنیم: در سال ۲۰۰۸ هنگامی که باراک اوباما به ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا انتخاب شد، مردم در خیابان‌ها به رقص و پایکوبی پرداختند، زیرا بنظر می‌رسید که اوباما خواستار تغییر است ـ پایان بخشیدن به نژادپرستی دولتی، پایان بخشیدن به جنگ، پایان بخشیدن به فقر و تخریب اجتماعی ـ  ولی اوباما با چهره‌ای شادان و رفتاری لژر به همان سیاست کهنه ادامه داد. تنها پاسخ نیروهای چپ، برنی ساندرز بود. ولی پاسخ ساندرز پس از شکست در مرحله اول مبارزات انتخاباتی، فقط پشتیبانی از کلینتون بود. برای مقابله با مفتنین ارتجاعی که اکنون ریاست جمهوری آمریکا را تسخیر کرده‌اند، چپ‌های امریکائی نیازمند به نیروهائی هستند که واقعاً مستقل و فارغ از دستگاه استبلیشمنت باشند، نه این‌که بعنوان زائده ای از حزب دمکرات عمل کنند.

خشم و نفرت از استابلیشمنت که ترامپ آن را به راهی ارتجاعی و غیرمنطقی هدایت کرد، نتیجه انتخابات را رقم زد. ولی کلینتون و ترامپ که هردو در خدمت سلطه سرمایه‌اند فقط فراکسیون‌های مختلف آن را نمایندگی می کنند. در این نوع به اصطلاح دمکراسی‌ها که چنین جشن و سرورهائی سازمان می‌دهد، سر مردم زحمتکش همیشه بی‌کلاه خواهد ماند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

اطلاعات

این ویودی در 12 نوامبر 2016 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: