اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

ضد امپریالیسم ابلهان: محمود. ع٬ ترجمه: ش. جوان

دریافتی:syrie

ضد امپریالیسم ابلهان


نوشته: محمود.ع/ ترجمه: ش.جوان

ترجمه و انتشار این نوشته به معنی تائید تمام تحلیل ها، مواضع و نظرات مندرج در آن نیست و اما پرداختن مجمل به تاریخچه‌ی رژیم اسد، وضعیت فعلی نیروهای چپ‌گرای فعال در مبارزات سوریه، بذل توجه(هر چند ناقص و کلی‌گرایانه) به لزوم تشکیل و تقویت «جبهه‌ی سوم» پرولتری در میدان مبارزه و همچنین اشاره‌ای به مواضع جمهوری اسلامی در قبال سوریه و نیز وضعیت کمونیست ها در ایران انگیزه ای شد برای ترجمه و انتشار این نوشته.

هرچند به نظر می‌رسد نویسنده با توجه به نامش عرب زبان باشد، اما متنی که این ترجمه بر طبق آن انجام گرفته، انگلیسی است. متاسفانه علیرغم جستجو، متن اصلی عربی(اگر واقعاً متن اصلی به زبان عربی باشد) یافت نشد تا تصحیح ترجمه بر پایه‌ی آنان انجام گیرد. نسخه انگلیسی پر از اشتباهات و غلط های گرامری است و نیاز به ویراستاری جدی دارد. مطالبی که در کروشه گذاشته شده تماماً از مترجم است.

مراجعه به منبع اثر بشدت توصیه می شود، چرا که لینک های مناسب و جالبی برای آشنایی بیشتر با اشخاص و سازمانها و غیره در آن درج گردیده است.

ضد امپریالیسم ابلهان

همانطور که همه‌ی ما در روز گذشته شاهد بودیم، ولید معلم، وزیر امور خارجه اعلام کرد که سوریه به ایالات متحده امریکا برای جنگ با گروه مسلح دولت اسلامی پیشنهاد کمک می‌دهد. این، البته اردوگاه ضد جنگ و چپ «ضد امپریالیست» در امریکا و غرب و حتی عرب‌های اسدیستی که [همگی] از اسد پشتیبانی می‌کنند را گیج و خاموش ساخته است. نکته‌ی قابل توجه این است که اینها همان چپ‌ها یا بقولی «تانکی‌ها»یی هستند که حامی امپریالیسم روسیه و مینی امپریالیسم ایران در خاورمیانه هستند و این واقعیت که روسیه یک اولیگارشی سرمایه داری است یا ایران در زندان‌هایش زندانیان سیاسی کمونیست دارد و آنها را بخاطر ایده هایشان کشتار کرده است، برای‌شان کوچکترین اهمیتی ندارد. این به شما نشان می دهد که این [«چپ»ها] بواسطه‌ی حمایت کردن از ناسیونالیسم بورژوائی و فاشیسم تا چه اندازه می‌توانند در [ورطه‌ی] بی‌پرنسیپی سقوط کنند. این نوشته بر روی آن راه‌های متعدد برای درهم شکستن «مقاومت» رژیم و «طرد امپریالیسم امریکایی/غربی» و بسیج خلق ها علیه رژیم تمرکز می‌کند.

  1. درکی از رژیم اسد و سوریه

به منظور درک آنچه توده‌های سوریه را به قیام علیه رژیم کشانید، باید شرایط اقتصادی و مادی سوریه را مورد بررسی قرار دهیم. [به این منظور] مدخلی کوتاه از رفیق یاسمین مُبید را در اینجا می‌آورم:

«در سال 1963 حزب بعث اولین کودتای نظامی خود را در سوریه به اجرا درآورد. در 1966، حافظ اسد در دومین کودتای نظامی که صَلاح جدید را به قدرت رسانید، شرکت داشت. از 1950 تا 1970، حافظ اسد از درجه‌ی ستوانی نیروی هوایی سوریه به سرفرماندهی نیروی هوایی و سپس به مقام وزارت دفاع رسید. و سپس در 1970 حافظ اسد، سومین کودتای نظامی را برای واژگون کردن صلاح جدید رهبری کرد و سرانجام با توسل به زور خود را به قدرت رسانید. حافظ اسد فعالانه از فرقه گرایی به مثابه‌ی روشی برای تحکیم و حفظ قدرت خود استفاده نمود – او تسلط علوی‌ها را در شاخه‌های امنیتی و اطلاعاتی رژیم افزایش داد. به هر حال هسته‌ی رژیم اسد شامل اعضای خانواده و خویشاوندان او بوده و آنها هستند که کنترل همه چیز، از ارتش گرفته تا اقتصاد، را در دست دارند. (رامی مخلوف، پسردایی بشار اسد، کنترل 60 درصد اقتصاد سوریه را در دست دارد.)» مدخلی بر سوریه – تاریخ و مبارزات انقلابی فعلی آن.

با آغاز سال های 1980 حافظ اسد، اجرای سیاست های نئولیبرالی را کلید زد و بخصوص در سال 2005 «اقتصاد بازار اجتماعی» باب شد که به عقیده‌ی پرفسور عمر.س داهیبیشتر بازاری بود تا اجتماعی. حاصل این نوع نئولیبرالیسم استبدادی، بحران و فقر توده‌ای و بیکاری بود که رنج و فلاکت دهقانان در روستاها و پرولتاریا در حومه‌ی شهرها و محلات کارگری را دربرداشت و این متضمن نمودار شدن ساخت و ساز بی‌قاعده یا زاغه‌هایی شد که مردم مجبور به سکونت در آن بودند، چرا که اجاره و قیمت مسکن و اشرافی سازی بافت سکونت (Gentrification) که در شهرهای سوریه به شدت رو به فزونی گذاشت، خلق را به وادی یاس و نا امیدی کشید. شگفت آور نیست که وقتی اعتراضات در تونس و مصر شیوع یافت، خلق سوریه دید که چیزی برای از دست دادن ندارد و علیه رژیم بپاخاست.

  1. رژیم اسد همواره خدمتگذار امپریالیسم و صهیونیسم بوده است.

بنا به روایت رسمی، رژیم همواره «مقاومت» و «[عامل] معترض به صهیونیسم و امپریالیسم امریکایی/غربی» بوده است. اکنون ما با داشتن شناختی از تاریخ رژیم می‌دانیم که چنین نیست. با اشغال بلندی‌های جولان سوریه بدست اسرائیل، حافظ اسد هرگز زحمت مبارزه برای بازگرداندن آن را به‌خود نداد و جولان را تحت اشغال مهاجر/مستعمره نشین‌های صهیونیست رها کرد. در طی جنگ داخلی لبنان، حافظ اسد و ارتش سوریه جنگی را علیه اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی براه انداختند که به مرگ بسیاری از غیرنظامیان فلسطینی انجامید. انقلابیون فلسطینی نظیر جرج حبش بنیانگذار جبهه‌ی خلق برای آزادی فلسطین که منتقد رژیم اسد بود، به‌شدت آن را محکوم کردند. حالا بتازگی پسر حافظ اسد،بشار، جنگ خود علیه اردوگاه‌های واقع در سوریه را با محاصره و توپ باران اردوگاه آوارگان یرموک و سایر اردوگاه ها آغاز کرده است. مثل رامل در لاذقیه و اردوگاه درعا در جنوب سوریه، اردوگاه حمص العیدین و اردوگاه حندرات حلب که بسیاری از ساکنین آن به قتل رسیدند، گرسنگی کشیدند و دوباره آواره شدند. رژیم اسد همیشه در خدمت امپریالیسم امریکا/غربی بوده است؛ گذشته از پیشنهاد اخیرِ یاری به حملات امریکا علیه دولت اسلامی، در جنگ خلیج با امریکا همکاری کرده و تحت [حاکمیت] بشار در جستجوی بازسازی روابط با اسرائیل بوده است. همچنین نمی‌توانیم فراموش کنیم که رژیم سوریه و سازمان مخابرات آن (سرویس های اطلاعاتی) بر سر «معاوضه‌ی فوق العاده» در شکنجه‌ی افراد با سیا تشریک  مساعی نمود: مثل پرونده‌ی شهروند سوری کانادایی، ماهر عرار که توسط مخابرات سوریه دزدیده، دیپورت و برای شکنجه [به کانادا] باز‌پس فرستاده شد.

  1. رژیم اسد ضد کمونیست است

رژیم اسد که دولتی بورژوا ناسیونالیست، سرمایه داری و سوسیال شووینیست است، همیشه و به‌کرات هرگونه رای مخالف با خود را با استفاده از مخابرات (سرویس اطلاعتی‌اش) و بخصوص اطلاعات نیروی هوایی، ارتش و شبیحه (جوخه‌های مرگ پشتیبان رژیم) سرکوب کرده است. بله، تعجب آور نیست که رژیم اسد یک رژیم ضد کمونیست است، چرا که کودتای 1970 حافظ اسد قدرت گیری اپورتونیسم راست و ارتجاعی به ضرب سرنگونی صَلاح جدیدِ مارکسیست و چپ‌گرا بود. رژیم بسیاری از گروه‌های کمونیستی را تحت پیگرد و سرکوب قرار داد. بخصوص حزب عمل کمونیستی سوریه که دارای گرایش مائوئیستی بود و بسیاری از کادرهای آن درگیر مبارزه در [خلال] رادیکالیسم دانشجویی سال‌های 70 (بخصوص در دانشگاه حلب که مرکز سازماندهی انقلابی بود) بودند، در دهه‌های 70 و 80 توسط رژیم سوریه به شدت سرکوب گردید. همچنین رژیم سرکوب شدیدی را علیه‌گروه های فلسطینی مثل کمیته‌های خلق فلسطین که در دهه‌ی 80 بنیان گذاشته شده بود و از حزب عمل کمونیستی سوریه حمایت می‌کرد و نیز علیه سایر مبارزین چپ‌گرا و کمونیست اعمال نمود. بسیاری از کادرهای این گروه‌ها در زندان‌های رژیم سوریه بازداشت، شکنجه و کشته شدند. و بسیاری از آنان، از مسلک‌های مختلف، بخصوص فرقه‌های علوی، سنی، اسماعیلی، درزی، شیعه و مسیحی بودند. در رابطه با خلق کُرد، زندان های رژیم سوریه همواره مملو از زندانیان سیاسی کرد بوده است و رژیم رأساً با حقوق شهروندی، فرهنگی و زبانی کردها مخالفت می‌نمود. عبدالعزیز الخَیّر و جهاد اسعدمنجمله کمونیست های محبوس در زندان های سوریه هستند. همچنین حَسَن حَسَن فیلمساز فلسطینی از اردوگام یرموک که تا سر حد مرگ، بدست رژیم اسد شکنجه شد. رژیم اسد با رژیم های سوموزا، پینوشه، سوهارتو و گومیندان فرقی ندارد و باید توسط تمام مارکسیست لنینیست ها، ضد امپریالیست‌ها، چپ‌گراها و سوسیالیست‌ها محکوم گردد.

  1. نیروهای مترقی در سوریه وجود دارند

حزب کمونیست عمل سوریه بخشی از کمیته هماهنگی ملی برای تغییرات دموکراتیک است؛ جبهه‌ای از احزاب و سازمان های چپ‌گرا که مخالف رژیم و در پی سرنگونی آن هستند. همچنین حزب اتحاد دموکراتیک (واحد حمایت از خلق، شاخه‌ی نظامی حزب چپ‌گرایاتحاد دموکراتیک کُرد) اعلام کرده که جنگ خلق علیه رژیم، محلات کردنشین حلب و شمال سوریه یا کردستان غربی (روژئاوا) را تحت کنترل درآورده است، منطقه ای مستقل خودمختار ایجاد کرده و همزمان علیه رژیم اسد و دولت اسلامی می‌جنگد. در رابطه با گروه‌های چپ گرای غیر کرد که مبارزه‌ی مسلحانه را در پیش گرفته اند، جریان چپ انقلابی سوریه، به افتخار سومین سالگرد انقلاب سوریه، فراکسیون آزادی خلق را تشکیل داده است. همچنین این [گروه‌های چپگرا – م] شامل کمیته‌های هماهنگی محلی و سازمان های کمونیستی و چپ گرا نظیر ائتلاف چپگرای سوریه و کمونیست‌های سوریه می‌شوند. تمام این احزاب و سازمان‌ها ضد امپریالیست هستند و بر ضد امپریالیسم امریکایی/غربی و نیز کشورهای خلیج عربی و امپریالیسم ایرانی/روسی موضع می گیرند و در حال مبارزه علیه آنها در این کشور هستند. معمولاً «چپگراها»ی اسدیست به شما می‌گویند که یک حزب کمونیست در پارلمان سوریه وجود دارد. آنها تاکنون از درک این عاجز بوده اند که حزب کمونیست سوریه- بکداش، ابزاری ارتجاعی در دست رژیم برای حاکمیت طبقاتی در سوریه است.

  1. پایانی بر ضد امپریالیسم ابلهان

رفقا و دوستان، بیائید به این ضد امپریالیسم ابلهان پایان دهیم، به آرمان‌های ‌مان پایبند باشیم و از کسانی حمایت نکنیم که کورکورانه پشتیبانی از رژیم فاشیست، سوسیال شووینیست و بورژوا ناسیونالیست اسد، رژیمی که بر توده‌های سوری ستم روا می‌دارد، را در پیش گرفته اند. باید متحد شویم و از مبارزات خلق سوریه و نیروهای مترقی سوریه علیه رژیم اسد و امپریالیسم، خواه مداخله‌ی امپریالیسم غربی/امریکایی باشد، خواه امپریالیسم روسی و ایرانی و خواه کشورهای خلیج عربی، حمایت کنیم.

لینک منبع

http://haghenan.blogspot.no/2014/10/blog-post_11.html#more

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

اطلاعات

این ویودی در 12 اکتبر 2014 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شده و با , , برچسب خورده.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: