اشتراک eshtrak

خبری سیاسی فرهنگی! مسئولیت هر مقاله بعهده نویسنده آنست!

دو راه : لنین!

دو راه

لنین

http://www.k-en.com
info@k-en.com
kenghelabi@gmail.com

در مقاله‌ای که توجه کارگران برخوردار از آگاهی طبقاتی را به خود جلب کرد، «آن» (An) رهبر انحلال طلبان قفقازی اخیراً اعلام کرد که با لوچ و پیروان آن و با تاکتیکهای اپورتونیستی آنها مخالف است.

این اظهار به معنی درهم شکستن «بلوک اوت» است، واقعیتی که آنرا هیچ نیرنگ یا حقه‌ای نمی تواند نفی کند.

با این همه، در حال حاضر ما مایلیم توجه خواننده را به چیز دیگری یعنی استدلال «آن» دربارۀ دو راه تکامل روسیه جلب کنیم. او می نویسد:

« لوچ تاکتیک خود را بر امکان رفرم استوار می کند، رفرم را هدف قرار می دهد. پراودا تاکتیک خود را بر «طوفان» استوار می کند، درهم شکستن را هدف قرار می دهد.»

«آن» نتیجه گیری می کند که این دو تاکتیک باید متحد شوند. این نتیجه گیری اشتباه است. یک نتیجه گیری مارکسیستی نیست.

اجازه بدهید مطلب را بررسی کنیم.

چه چیز راه تکامل، ماهیت و سرعت تکامل روسیه را تعیین می کند؟

صف بندی نیروهای اجتماعی، برآیند مبارزۀ طبقاتی.

این روشن است.

چه نیروهای اجتماعی در روسیه عمل می کنند؟ خط مبارزۀ طبقاتی چیست؟

روسیه یک کشور سرمایه داری است؛ و تکامل آن جز به طریق سرمایه داری نخواهد بود. روسیه اکنون یک دگرگونی بورژوا دمکراتیک را طی می کند، خلاصی از نظام سرواژ، آزادی. در شرایط سرمایه داری جهانی آزادی روسیه گریزناپذیر است. آنچه که ما هنوز نمی دانیم برآیند آن نیروهای اجتماعی است که در جهت آزادی کار می کنند. این نیروها بطور عمده عبارتند از: 1- لیبرالیسم بورژوا – سلطنت طلب (سرمایه دارها، و برخی از مالکان ترقیخواه، حزب کادت و تا حدی حزب اکتبریست)؛ 2- دمکراتهای بورژوا (دهقانان، خرده بورژوازی شهری، روشفکران و غیره)؛ 3- پرولتاریا.

هر یک از این طبقات هماهنگ با موقعیت اقتصادی خود عمل می کند – البته ما تنها عمل توده‌ها را در نظر می گیریم. تنها یک برآیند می تواند وجود داشته باشد.

بنابراین سخن گفتن از دو راه برای روسیه چه مفهومی می تواند داشته باشد؟ تنها این مفهوم را دارد که تا روشن شدن نتیجۀ مبارزه، ما این برآیند را نمی شناسیم و نخواهیم شناخت. برآیندی که به یکی از دو ساده ترین و روشنترین خطوطی نزدیک خواهد بود که فوراً در پیش چشم هر کس پدیدار می شود. خط اول «رفرم» و خط دوم یک «طوفان».

رفرم نام تغییراتی است که قدرت را در کشور در دست طبقۀ حاکمۀ قدیمی باقی می گذارد. تغییراتی که در نقطۀ مقابل قرار دارند «طوفان» نامیده می شوند. منافع طبقاتی لیبرالیسم بورژوایی فقط در پی رفرمهاست، زیرا بورژوازی از «طوفانها» بیشتر وحشت دارد تا از ارتجاع، و مایل است نهادهای کهنۀ فئودالی (بوروکراسی، دو مجلس، و جز آن) را بمثابۀ حفاظی در مقابل کارگران حفظ کند. دهقانان در تمام کشورهای جهان بدون استثناء، از جمله روسیه، در مورد مسئلۀ رفرم بورژوا دمکراتیک بین بورژوازی و پرولتاریا در حال نوسان اند. چنین نوسانهایی اجتناب ناپذیر است، زیرا دهقانان با مالکان و سرواژ مخالف اند، در حالی که خود خرده مالک و خرده بورژوا هستند.

اما پرولتاریا که منافعش منطبق با منافع اکثریت وسیع مردم یعنی همۀ استثمارشدگان می باشد، در جهتی حرکت می کند که رفرمیست نیست، در راهی پیش می رود که در روسیه تحت عنوان «سه رکن»(1) توصیف می شود.

اگر اکثریت دهقانان و جمعیت کشور از لیبرالها پیروی کنند، بدترین «راه» خواهد بود، برای کارگران و استثمارشدگان کمترین امتیاز را به ارمغان خواهد آورد و بیشترین ضربه را به آنان وارد خواهد کرد. اگر اکثریت دهقانان و جمعیت کشور از کارگران پیروی کنند، عکس این جریان خواهد بود. این برآیند یا آن یک تنها به وسیلۀ نتیجۀ نهائی مبارزه روشن خواهد شد.

اکنون ما معانی واقعی استدلال مبهم و مغشوش «آن» را درمی یابیم. او اپورتونیسم انحلال طلبان و خیانت آنها به طبقۀ کارگر را بیشتر حس کرده است تا درک.

انحلال طلبان رفرمیست هستند. آنها در واقع یک سیاست لیبرال کارگری و نه یک سیاست مارکسیستی کارگری را دنبال می کنند. آنها در این کوشش اند که کارگران را تابع و وابستۀ بورژوازی سازند.

پراودیستها با دفاع از منافع طبقۀ کارگر در مورد دگرگون ساختن روسیه، یک سیاست مارکسیستی و پرولتری را دنبال می کنند. آیا پراودیستها امکانات برای رفرم را نادیده می گیرند؟ با مراجعه به واقعیتها به سادگی می توان به این سؤال پاسخ داد. رفرم بیمه را در نظر بگیرید که چیزی واقعی و نه تخیلی است. همه می دانند که پراودیستها ده بار پرتوان تر از انحلال طلبان بر این رفرم چنگ انداختند: رجوع کنید به «وپرسی استراخوانیا»(2) و نتایج انتخابات هیأت بیمۀ سراسری روسیه.

«خواستهای جزئی» مبارزۀ اقتصادی را طی اعتصابها در نظر بگیرید. همه می دانند که پراودیستها این برنامۀ تبلیغاتی واقعی و نه تخیلی را هزارها بار شدیدتر و پرانرژی تر به پیش می برند.

اگر گروهی وجود داشت که بکار گرفتن رفرمها و بهبودهای جزئی را رد می کرد، ما نمی توانستیم به آن بپیوندیم، زیرا این سیاست غیر مارکسیستی و سیاستی زیانبار برای کارگران می بود.

به انحلال طلبان نیز نمی توانیم بپیوندیم، زیرا انکار و دشنام دادن به «فعالیت زیرزمینی»، انکار و تحقیر «دو رکن»(3)، تبلیغ مبارزه برای یک حزب علنی و امکان رفرمهای سیاسی در روسیۀ امروز – همۀ اینها خیانت به طبقۀ کارگر و فرار به آغوش بورژوازی است.

به گفتۀ «آن»، پراودیستها «طوفان و درهم شکستن را هدف قرار می دهند»، اما همانطور که واقعیتها نشان می دهد، پراویستها هیچ فرصتی را هر اندازه ناچیز از دست نمی دهند که از رفرمهای واقعی و بهبودهای جزئی حمایت کنند و شیادی رفرمیسم را برای توده‌ها توضیح دهند. این تنها تاکتیک صحیح و مارکسیستی است، و به این دلیل است که اکثریت قریب به اتفاق کارگران برخوردار از آگاهی طبقاتی در سراسر روسیه آنرا اتخاذ کرده‌اند (واقعیتها و تعداد گروههای کارگری این را ثابت کرده است)(4).

تنها کسانی تابع دمکراسی خرده بورژوایی هستند، یعنی نارودنیکها و انحلال طلبان به عبث علیه کارگران، علیه پراودیسم مبارزه می کنند.

رابوچی شمارۀ 3

24 مه 1914

مجموعه آثار لنین، جلد 20

توضیحات

1- سه رکن: شعارهای اساسی بلشویکها در انقلاب بورژوا دمکراتیک یعنی: یک جمهوری دمکراتیک، هشت ساعت کار در روز و مصادرۀ املاک بزرگ مالکان.

ششمین کنفرانس سراسری ح.ک.س.د.ر (کنفرانس پراگ) که در ژانویۀ 1912 برگزار شد، این خواسته‌ها را بمثابۀ شعارهای اساسی در برنامۀ تبلیغاتی انتخابات دومای چهارم مطرح کرد.

2- Voprosy Strakhovania (مسئلۀ بیمه) – نشریۀ قانونی بلشویکی بود که در سن پترزبورگ از اکتبر 1913 تا مارس 1918 منتشر می شد. نه تنها برای دستیابی به بیمۀ کارگران بلکه برای تحقق شعارهای اساسی بلشویکها یعنی هشت ساعت کار روزانه، مصادرۀ املاک زمینداران و جمهوری دمکراتیک فعالیت می کرد.

3- لنین به دو رکن از سه رکن، یا شعارهای اساسی بلشویکها، یعنی یک جمهوری دمکراتیک و مصادرۀ املاک بزرگ مالکان، اشاره دارد.

4- لنین به تعداد گروههای کارگری که به مطبوعات سوسیال دمکراتیک سن پترزبورگ کمکهای مالی فرستادند اشاره دارد. در 1914 مطبوعات بلشویکی از 2873 گروه کارگری کمک مالی دریافت کردند (یا 81.1 درصد از کل تعداد ثبت شده)، در حالیکه روزنامه‌های انحلال طلب از 671 گروه کارگری (یا 18.9 درصد) کمک مالی دریافت کردند. در مقالۀ «واقعیتهای علنی دربارۀ قدرت گرایشهای گوناگون در جنبش طبقۀ کارگر» با تفصیل بیشتر به این امر پرداخته شده است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

اطلاعات

این ورودی در 29 اوت 2010 بدست در اشتراک - eshtrak فرستاده شد.
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: